III OZ 447/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1173/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1173/23 w sprawie ze A. R. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 30 marca 2023 r., nr DS.523.7487.2021.WP.SS.206898 w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 2 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku tego sądu z 6 marca 2024 r. W uzasadnieniu wskazał, że odpis ww. nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 6 maja 2024 r. (k. 182 akt sądowych). Pismem z 31 maja 2024 r. skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od ww. wyroku sądu I instancji. Sąd ten, powołując się na art. 177 § 1, 175 § 1 i 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2023 r., poz. 1634, ze zm.; dalej "p.p.s.a."), wskazał, że sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarżąca pismem z 31 maja 2024 r. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez skarżącą stanowi o jej niedopuszczalności. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Postanowieniu zarzuciła: "1.naruszenie przepisów prawa, a to art. 178 p.p.s.a. poprzez zastosowanie, bowiem skarżąca nie została wezwana do uzupełnienia braków skargi, a ponadto pod skargą prawdopodobnie podpisała się adw. E. R., co należy zweryfikować; 2. naruszenie art. 174 par 1 p.p.s.a. poprzez zastosowanie, bowiem prawdopodobnie pod treścią skargi jest podpis adw. E. R..". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Nie budzi wątpliwości, że zakwestionowane przez skarżącą rozstrzygnięcie sądu I instancji stanowi wyrok, zatem środkiem jego zaskarżenia jest skarga kasacyjna, zresztą pismo wniesione osobiście przez skarżącą zostało tak właśnie nazwane. Nie budzi wątpliwości również fakt sporządzenia oraz podpisania odrzuconej zaskarżonym postanowieniem skargi kasacyjnej osobiście przez A. R. Po pierwsze, jako nadawca pisma widnieje A. R. Po drugie, już na samym wstępie skargi kasacyjnej skarżąca wskazała, że działa w imieniu własnym ("Działając w imieniu własnym (...))". Po trzecie, pod pismem widnieje podpis skarżącej, co można poznać po wyraźnie napisanym imieniu "A.". Po czwarte, z pisma tego nie wynika, aby zostało ono sporządzone przez pełnomocnik skarżącej – nie zostało ono przez nią ani wniesione, ani podpisane, ani w skardze kasacyjnej nie widnieje oświadczenie o sporządzeniu skargi kasacyjnej przez uprawniony do tego podmiot. Wniesienie skargi kasacyjnej obarczone jest przymusem adwokacko-radcowskim (art. 175 § 1 p.p.s.a.). Sporządzenie tego środka prawnego osobiście przez stronę postępowania nie jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że wymóg podpisania skargi kasacyjnej wynikający z przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. ma charakter materialnoprawny i nie podlega sanowaniu (por. postanowienia NSA: z 20 grudnia 2011 r., II GSK 2292/11, LEX nr 1151701 i z 5 października 2011 r., II OZ 915/11, LEX nr 965262). W tej sytuacji sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną skarżącej, jako sporządzonej przez podmiot do tego nieuprawniony, nie wzywając jej uprzednio do usunięcia tego braku, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.