II SA/Wr 775/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi T[...] S.A. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 27 października 2023 r., nr NRŚ-OR.7536.68.2021.ASi w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych. UZASADNIENIE Pismem z dnia 29 grudnia 2023 r. (data wpływu do organu) T. S.A. z siedzibą w K. (dalej: strona skarżąca, skarżąca) działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 27 października 2023 r., nr NRŚ-OR.7536.68.2021.ASi w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 29 grudnia 2023 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis pełny z KRS), pouczając o treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik strony skarżącej nadesłał pełnomocnictwo z dnia 20 stycznia 2022 r., upoważniające pełnomocnika do występowania w imieniu strony skarżącej przed sądami powszechnymi i administracyjnymi. Dokument ten został podpisany przez prokurenta strony skarżącej. Jednocześnie pełnomocnik nadesłał wydruk z KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do art. 46 § 2 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku: 1) gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy; 2) dalszych pism procesowych - sygnaturę akt. Jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem, to do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Pełnomocnictwo zaś, po myśli art. 37 § 1 p.p.s.a ma być zaopatrzone w podpis mocodawcy. W przypadku, gdy mocodawcą jest strona będącą osobą prawną pełnomocnictwo podpisane musi być przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób - na co wskazuje art. 28 § 1 p.p.s.a. W art. 29 powołanej ustawy ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie - dokumentem. Tym samym złożenie pełnomocnictwa wymaga wykazania, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony (vide postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt II FSK 3427/14). Niedochowanie ww. wymogów stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.) pod rygorem odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Słusznie zauważono w postanowieniu NSA z dnia 6 października 2017 r., sygn. akt I GZ 202/17, że: "Jak wynika z piśmiennictwa oraz utrwalonego już stanowiska judykatury sądów administracyjnych pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę (por. np. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2009 r. o sygn. akt I GSK 608/08). W przypadku złożenia skargi przez pełnomocnika działającego w imieniu osoby prawnej, pełnomocnik jest obowiązany oprócz pełnomocnictwa dołączyć dokument wykazujący umocowanie osób upoważnionych do działania w imieniu tej osoby prawnej. Dokumentem tym jest zwykle odpis z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącego podmiotu. Z dokumentów nadesłanych przez pełnomocnika skarżącej na wezwanie Sądu, wynika, że osobą podpisaną pod pełnomocnictwem, z którego wywodzi on swoje upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej, jest prokurent strony skarżącej, wpisany do KRS w rubryce 3. Zgodnie jednak z rubryką 1, w której wskazany jest sposób reprezentacji podmiotu, uprawnionych do reprezentacji spółki jest dwóch członków zarządu łącznie lub jeden członek zarządu łącznie z prokurentem. Zestawiając tę informację z nadesłanym na wezwanie Sądu pełnomocnictwem należy jednoznacznie stwierdzić, że oświadczenie o udzieleniu pełnomocnictwa nie zostało dokonane prawidłowo. Prokurent jest uprawniony do reprezentowania strony skarżącej tylko łącznie z członkiem zarządu, jednak na rzeczonym pełnomocnictwie widnieje tylko jeden podpis. Nie ulega więc wątpliwości, że osoba wnosząca skargę w imieniu strony skarżącej nie została prawidłowo do tej czynności umocowana. Mając na uwadze, że pełnomocnik został wezwany do usunięcia tego braku formalnego, Sąd uznał, że ów brak nie został usunięty, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, gdyż nie zostały wykonane czynności wskazane w wezwaniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).