III FZ 503/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. S.K.A. w likwidacji z siedzibą w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 485/23, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. S.K.A. w likwidacji z siedzibą w T. na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 21 listopada 2022 r., nr BON.III.4220.222.3.2022.MW w przedmiocie zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON za okres od grudnia 2020 r. do listopada 2021 r. postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z 27 września 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 485/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. S.K.A. w likwidacji z siedzibą w T. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej (dalej: "Organ") z dnia 21 listopada 2022 r. w przedmiocie zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON za okres od grudnia 2020 r. do listopada 2021 r. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że przed wezwaniem do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 listopada 2023 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, kwestia przyznania Skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych była przedmiotem rozpoznania w postępowaniach o sygn. akt: III SPP/Wa 298/23 oraz III SPP/Wa 408/23, w których Skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy. W związku z tym Skarżąca została zasadnie wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał również, że prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza, że strona ma obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, choć strona ma prawo do złożenia takiego wniosku na podstawie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."), w wypadku zmiany okoliczności. Od powyższego postanowienia Spółka wniosła zażalenie zaskarżając przedmiotowe postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości. Tym samym wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przyznanie prawa pomocy dla Skarżącej w zakresie wpisu od skargi w wysokości 2.000 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro mimo wezwania Skarżąca nie uiściła wpisu, a jednocześnie nie była zwolniona z kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, to nie ma żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zastosowania przez WSA w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi jako nieopłaconej mimo wezwania Sądu I instancji. Słusznie wskazał Sąd I instancji, iż prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza, że strona ma obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu. Skarżąca tego nie uczyniła, przez co należy uznać zaskarżone postanowienie za prawidłowe. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku Spółki o przyznanie prawa pomocy wyjaśnić należy, że wykracza to poza ramy postępowania wywołanego wniesionym zażaleniem. Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w niniejszej sprawie stanowi kontrolę instancyjną wyłącznie legalności orzeczenia, na mocy którego odrzucono środek zaskarżenia inicjujący postępowanie w sprawie, nie zaś kolejną instancję postępowania wpadkowego w przedmiocie prawa pomocy. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.