II OSK 1689/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędziowie Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk ( spr. ) Sędzia del. WSA Jerzy Siegień Protokolant asystent sędziego Rafał Jankowski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej T. E.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2787/11 w sprawie ze skargi T. E. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania nałożonego obowiązku oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 1 marca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2787/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T.E.K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania nałożonego obowiązku. Wyrok powyższy zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz.1118 ze zm.), dalej też p.b. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a. stwierdził, że inwestor J. M. nie wykonał obowiązku, w części poddasza zaadoptowanego na mieszkanie, polegającego na odbudowie wentylacji mechanicznej wraz z urządzeniami technicznymi obsługującej lokal gastronomiczny "[...]" w budynku przy ul. [...] w W. oraz nakazał doprowadzenie wentylacji mechanicznej wraz z urządzeniami technicznymi obsługującymi lokal gastronomiczny "[...]", w części poddasza zaadoptowanego na mieszkanie, do stanu poprzedniego. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ przedstawił przebieg postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, który przedstawiał następująco: Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] organ wstrzymał roboty budowlane przy adaptacji strychu na lokal mieszkalny. Następnie decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] nałożył na inwestora J. M. obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na odbudowie wyżej opisanej wentylacji w celu doprowadzenia tych robót do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami Polskimi normami oraz sztuka budowlaną. W dniu [...] września 2008 r. J. M. dostarczył wymagane ww. decyzją dokumenty oraz zawiadomił organ o zakończeniu robót budowlanych. W związku z tym, iż zostały spełnione wszystkie warunki nałożone na inwestora, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy decyzją z dnia [...] października 2008 r. umorzył postępowanie w sprawie. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji T. K., decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Kolejną decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy stwierdził wykonanie obowiązku polegającego na odbudowie w części poddasza adoptowanego na mieszkanie w/w wentylacji. Odwołanie od powyższej decyzji do organu II instancji wniosła T. K. Następnie organ odwoławczy decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Organ I instancji ponownie rozpatrując sprawę dokonał w dniu [...] sierpnia 2009 r. czynności kontrolnych w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w W. Przeprowadzona wizja stwierdziła wykonanie wentylacji mechanicznej w lokalu, według projektu wykonawczego. Organ podkreślił, że projekt wykonawczy na podstawie którego dokonano odbudowy wentylacji mechanicznej w zaadoptowanym lokalu, został uchylony przez organ odwoławczy wraz z decyzją z dnia [...] października 2008 r. nr [...]. Następnie w dniu [...] października 2009 r. ponownie dokonano czynności kontrolnych w lokalu mieszkalnym na poddaszu budynku przy ul. [...] w W. Organ pierwszej instancji w decyzji z dnia [...] października 2010 r. nr [...] uznał, że obowiązek wynikający z decyzji z dnia [...] lipca 2008 r., nie został wykonany. Stwierdził, że wentylacja mechaniczna wraz z urządzeniami i wentylatorem osiowym na dachu w obrębie przebudowanego strychu nie została odbudowana. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania J. M. od wyżej opisanej decyzji, decyzją z dnia [...] października 2010 r. nr [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji z dnia [...] czerwca 2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi E.K. na ww. decyzję organu odwoławczego, wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 2464/10 uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest ustalenie czy inwestor wykonał obowiązek nałożony decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] lipca 2008 r. Mając na względzie wytyczne wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011r. wydanym na podstawie art. 81c ust. 2 p.b. nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia ekspertyzy technicznej w przedmiocie odbudowania kanału wentylacji mechanicznej wraz z urządzeniami technicznymi obsługującymi lokal gastronomiczny "[...]" w części poddasza zaadoptowanego na mieszkanie oraz jej sprawności, w budynku przy ul. [...] w W. MWINB w dniu [...] października 2011 r. decyzją nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 p.b. stwierdził wykonanie przez inwestora J. M. obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] września 2011r. przedłożono ocenę techniczną przebudowanego kanału wentylacji mechanicznej dla ww. lokalu wraz z protokołami z kontroli przewodów kominowych. Organ podkreślił, że z treści przedłożonych dokumentów wynika jednoznacznie, iż kanał wentylacji obsługującej lokal gastronomiczny "[...]" został odbudowany zgodnie ze sztuką budowlaną i przepisami Prawa budowlanego, na obszarze przebudowanym kanał jest drożny i sprawny, zostały również przywrócone urządzenia techniczne obsługujące wentylację. Ponadto organ zaznaczył, że z treści protokołu z kontroli przewodów kominowych przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2011 r. wynika, iż przewód kominowy obsługujący wentylację mechaniczną restauracji "[...]" w obrębie lokalu nr [...] odtworzony został prawidłowo. Poza tym, protokół ten stwierdza, iż objęte kontrolą przewody kominowe oraz inne elementy urządzeń kominowych odpowiadają przepisom prawa, a wykonanie konstrukcji i elementy mieszczą się w obowiązujących normach. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła T.K. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 79 § 1 i § 2 w związku z art. 10 k.p.a. poprzez nie powiadomienie skarżącej o kontroli przewodów kominowych oraz o oględzinach wentylacji kawiarni "[...]", art. 81 w związku z art. 10 § 1 k.p.a. przez brak zapewnienia stronie skarżącej możliwości wypowiedzenia się w przedmiocie ekspertyzy technicznej oraz kontroli przewodów kominowych oraz art. 80 k.p.a. poprzez bezkrytyczne przyjęcie ekspertyzy technicznej dotyczącej odbudowy wentylacji mimo, iż uprzednio dostarczona przez inwestora dokumentacja okazała się niewiarygodna. W odpowiedzi na skargę Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. O oddalenie skargi wniosła także Wspólnota Mieszkaniowa Budynku [...] w W. WSA w Warszawie oddalając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej jako p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012r, poz. 270, ze zm.) skargę podniósł, iż w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 marca 2011r. Sąd Wojewódzki wskazał, że przedmiotem postępowania organów nadzoru budowlanego było wyłącznie ustalenie czy inwestor wykonał obowiązki nałożone decyzją z dnia [...] lipca 2008r., polegające na odbudowie wentylacji mechanicznej wraz z urządzeniami technicznymi obsługującymi lokal gastronomiczny "[...]" w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami, jak również wskazał, iż rozstrzygniecie organu w tym przedmiocie jest niezależne wobec ewentualnych postępowań dotyczących stanu technicznego budynku przy ul. [...] w W. oraz że decyzja merytoryczna powinna być wydana przez organ odwoławczy. Sąd I instancji wskazał, że organy nadzoru budowlanego toczą niniejsze postępowanie w "trybie naprawczym" przewidzianym przepisem art. 51 Prawa budowlanego. Decyzja z dnia [...] lipca 2008r. nakładająca na inwestora określone obowiązki wydana została na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 p.b. a jej celem jest doprowadzenie do stanu zgodnego z przepisami w sytuacji, gdy nie mamy do czynienia z istotnym odstąpieniem od projektu budowlanego albo warunków pozwolenia na budowę. Sąd podał, że procedując w tym trybie i mając na uwadze wytyczne zawarte w wyroku WSA, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2011r. nałożył na inwestora J. M. obowiązek sporządzenia ekspertyzy technicznej w przedmiocie odbudowania kanału wentylacji. Sąd podkreślił, że przedmiotem tej ekspertyzy, także zgodnie wytycznymi Sądu, miała być jedynie część odbudowana kanału wentylacyjnego, nie zaś całość urządzenia i jego sprawność w części znajdującej się w samym lokalu "[...]". Sąd zaznaczył, iż postanowienie wydane w trybie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane jest jedynie postanowieniem dowodowym, na tym etapie organ nie podejmuje merytorycznych rozstrzygnięć. W ocenie Sądu I instancji organ odwoławczy słusznie wskazał, iż z przedłożonej oceny technicznej przebudowanego kanału wentylacji mechanicznej wynika jednoznacznie, iż kanał wentylacji obsługującej lokal gastronomiczny "[...]" został odbudowany zgodnie ze sztuką budowlaną i przepisami Prawa budowlanego, na obszarze przebudowanym kanał jest drożny i sprawny, zostały również przywrócone urządzenia techniczne obsługujące wentylację a jednocześnie wskazano, iż z protokołu kontroli przewodów kominowych z dnia [...] sierpnia 2011r. wynika, iż przewód kominowy obsługujący wentylację mechaniczną restauracji "[...]" w obrębie lokalu nr [...] odtworzony został prawidłowo, jak również że objęte kontrolą przewody kominowe oraz inne elementy urządzeń kominowych odpowiadają przepisom prawa. Zdaniem Sądu I instancji zasadnie więc organ odwoławczy po uzupełnieniu materiału dowodowego uznał, iż spełnione zostały przesłanki z art. 51 ust 3 pkt 1 p.b. i przyjmując za podstawę działania art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i stwierdził wykonanie przez inwestora obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] lipca 2008r. Sąd wskazał też, iż skarżąca kwestionująca ustalenia wynikające z przedłożonej oceny technicznej nie przedstawiła żadnego dowodu w postaci ekspertyzy sporządzonej w tym samym zakresie przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, która stanowiłaby dla organu i Sądu kontrdowód i która uwiarygodniałaby podnoszony w skardze zarzut naruszenia art. 80 k.p.a. Przy czym nie można uznać za naruszającą zasadę swobody oceny dowodów, okoliczność, iż w poprzednich rozstrzygnięciach organów, zwłaszcza PINB, składane przez inwestora dokumenty spotykały się z negatywna oceną organów. Celem bowiem przedłożenia oceny technicznej w wyniku wykonania postanowienia z dnia [...] czerwca 2011r. było wyjaśnienia dotychczasowych wątpliwości co do wykonania decyzji z dnia [...] lipca 2008r. Sąd I instancji wskazał następnie, że również nietrafne są zarzuty naruszenia art. 79 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a. Sąd wskazał, że z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby organ odwoławczy rozpoznający sprawę po wyroku Sądu którykolwiek z tych dowodów, wymagających udziału strony, przeprowadził. Organ przeprowadził dowód z dokumentu jakim jest ekspertyza techniczna oraz protokół z kontroli przewodów kominowych z dnia 10 sierpnia 2011r. przeprowadzonej na zlecenie Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...], o której jak wynika z pisma Wspólnoty, skarżąca wiedziała, odmawiając przeprowadzenia tej kontroli w samym pomieszczeniu lokalu gastronomicznego. Brak więc po stronie organu obowiązku zawiadamiania skarżącej o czynnościach nie przeprowadzanych przez przedstawicieli organu. Sąd stwierdził następnie, że przyjmując, iż organ odwoławczy dopuścił się naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. należy wskazać na brak podstaw dla przyjęcia tezy, iż naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła T. E. K., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie art. 9 i 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a. przez uniemożliwienie stronie skarżącej czynnego udziału w sprawie, niezapoznanie strony z materiałem dowodowym i uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji, art. 80 i 81 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a. przez brak oceny dokumentacji technicznej dostarczonej przez inwestora oraz wydanie decyzji w oparciu o tę dokumentację techniczną, mimo że strona skarżąca nie miała możliwości wypowiedzenia się co do tych dowodów. Zdaniem skarżącej kasacyjnie te naruszenia przepisów postępowania mogły mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż uniemożliwiły stronie wypowiedzenie się co do materiału dowodowego a nadto w sposób istotny ograniczyły jej prawa wynikające z przepisów k.p.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor podał, że wbrew stanowisku Sądu I instancji skarżąca nie kwestionowała opinii technicznej, na którą powołuje się MWINB, bo nie znała jej i nie mogła znać. MWINB przed wydaniem decyzji nie poinformował bowiem skarżącej, iż takie dokumenty wpłynęły do inspektoratu, a tym samym nie umożliwił jej zapoznania się z tymi dokumentami i ustosunkowania się do nich. Tym samym te okoliczności faktyczne, które przyjął MWINB, a mianowicie, że wentylacja na poddaszu została odbudowana nie mogą być uznane za udowodnione. Zdaniem skarżącej mogło to mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, bo w innej sytuacji, skarżąca mogłaby udowodnić, że wentylacja przedmiotowa nie jest odbudowana. Skarżącą wskazała ponadto, że materiał dowodowy jest sam w sobie sprzeczny. Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku WSA w Warszawie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi i zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania, stąd też kontrola instancyjna ograniczała się do zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Zarzuty skarżącej sprowadzają się ogólnie rzecz ujmując do niezasadnego zaakceptowania przez Sąd pierwszej instancji ustalonego przez organ odwoławczy stanu faktycznego, na podstawie którego stwierdził wykonanie przez inwestora nałożonego na niego obowiązku, pomimo nie zawiadomienia skarżącej o przeprowadzeniu dodatkowych dowodów. Skutkiem tego uchybienia zdaniem skarżącej kasacyjnie było niezasadne oddalenie jej skargi. Przechodząc do oceny tych zarzutów należy przede wszystkim przypomnieć, że skarżąca w skardze podnosiła jedynie zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Takie zarzuty skutkować mogą uwzględnieniem skargi przez sąd pierwszej instancji stosowanie do treści art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. tylko wtedy gdy naruszenia przepisów postępowania przez organy administracji mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Inaczej mówiąc nie wszystkie uchybienia proceduralne mogą być powodem uwzględnienia skargi. Skarżąca kasacyjnie wskazuje, że organ odwoławczy naruszył przepisy art. 9, 10 § 1, 80, 81 k.p.a. Są to przepisy regulujące postępowanie dowodowe. Przepisy te ustanawiają zasadę udzielania informacji stronie postępowania, zasadę wysłuchania stron, zasadę swobodnej oceny dowodów i domniemanie faktyczne. Przy czym wydaje się, że skarga kasacyjna kładzie główny nacisk na naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. z którego wynika, że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Jednak zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (wyrok NSA z dnia 18 maja 2006 r., II OSK 831/05, ONSA WSA 2006, nr 6, poz. 157; OSP 2007, z. 3, poz. 26), na przykład, że "niewydanie i niedoręczenie jej zawiadomienia, o którym mowa przed wydaniem decyzji, uniemożliwiło jej na przykład zgłoszenie wniosków dowodowych o przesłuchanie w charakterze świadka danej osoby" (postanowienie NSA z dnia 22 marca 2012 r., II GSK 431/12, LEX nr 1145527). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że objęte kontrolą postępowanie administracyjne jest postępowaniem naprawczym w którym inwestor został zobowiązany do odbudowania kanału wentylacji mechanicznej wraz z urządzeniami technicznymi i doprowadzić ją do drożności. Przedmiotowe kilkuletnie postępowanie dotyczyło zasadniczo tego czy obowiązek ten został przez inwestora wykonany. Jak wynika z wyroku WSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2011r., który to wiązał organ odwoławczy i Sąd pierwszej instancji rozpoznający sprawę ponownie, była to jedyna kwestia do rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy realizując wytyczne Sądu, postanowieniem wydanym na podstawie art. 81c Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia ekspertyzy technicznej, która miała na celu ustalenie czy inwestor wykonał nałożone na niego obowiązki i rozwianie wcześniejszych wątpliwości w tym zakresie. Ze złożonej w wyniku realizacji powyższego postanowienia oceny technicznej przebudowanego kanału wentylacji mechanicznej wynika jednoznacznie, że kanał wentylacji obsługującej lokal gastronomiczny "[...]" został odtworzony w miejscu sprzed wykonania przez inwestora zmian jego przebiegu. Odbudowy dokonano zgodnie ze sztuką budowlaną i przepisami prawa budowlanego i jest on drożny i sprawny, zostały również przywrócone urządzenia techniczne obsługujące wentylacje. Potwierdza to protokół kontroli przewodów kominowych z [...] sierpnia 2011r. W ocenie technicznej znajduje się szczegółowy opis obecnego stanu wentylacji a co najważniejsze jest on udokumentowany fotograficznie. Wobec takiej oczywistości zaistniałych faktów trudno było organowi odwoławczemu odmówić tym dowodom waloru wiarygodności. Niewątpliwym jest, że organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie poinformował skarżącej o przeprowadzeniu tych dowodów czym uniemożliwił jej zapoznanie się z oceną techniczną i protokołem kontroli przewodów kominowych przed wydaniem zaskarżonej decyzji i nie umożliwił jej wypowiedzenie się co do całości zebranego materiału dowodowego oraz zgłoszenia żądań. Niewątpliwym zatem jest, że organ ten naruszył przepisy art. 9, 10 § 1 , 80 i 81 k.p.a. Jednak w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że uchybienie to w przedstawionych wyżej okolicznościach przedmiotowej sprawy nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Autor skargi kasacyjnej skupił się na wykazywaniu, że doszło do uchybień po stronie organu odwoławczego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie można jednak znaleźć przekonywującej argumentacji na poparcie zawartej w niej tezy o istotnym wpływie tego uchybienia organu odwoławczego na wynik sprawy. Skarżąca twierdzi że ustalenia zawarte w ocenie technicznej i protokole kontroli przewodów kominowych są niewiarygodne, jednak twierdzenie to opiera jedynie na poprzednio zgromadzonym materiale dowodowym. Prawdą jest, że skarżąca nie mogła zapoznać się ze wskazanymi dowodami przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Jednak nie było takich przeszkód po jej otrzymaniu przez nią. Pomimo tego na potwierdzenie swoich wątpliwości nie wskazuje żadnych faktów które zaprzeczałyby ustaleniom organu odwoławczego, w szczególności nie twierdzi, że wentylacja działa źle a przecież jest jej użytkownikiem. Zatem gdyby tak było, bez wątpienia przedstawiłaby w postępowaniu sądowym kontrdowody a co najmniej wskazałaby na wnioski dowodowe, które na skutek zarzucanych uchybień organu nie zostały przeprowadzone. Wbrew autorowi skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji nie wskazywał, że skarżąca nie zgłosiła, żadnych kontrdowodów w postępowaniu odwoławczym, lecz że nie zgłosiła ich w skardze przed Sądem, aby wykazać, że uchybienia organu odwoławczego mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skoro takowych nie zgłaszała należy uznać, że Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po uzupełnieniu materiału dowodowego słusznie przyjął, iż spełnione zostały przesłanki z art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego co skutkowało uchyleniem decyzji organu pierwszej instancji i stwierdzeniem wykonania przez inwestora obowiązku wynikającego z decyzji z dnia 7 lipca 2008r. Konkludując, pomimo naruszenia przez organ odwoławczy wskazanych w zarzutach skargi kasacyjnej przepisów k.p.a., z uwagi na to, że naruszenia te nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, Sąd pierwszej instancji zasadnie, nie naruszając art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. stosując art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną jako nie zawierającą usprawiedliwionych podstaw, oddalił.