I OZ 329/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 maja 2023 r., sygn. akt III SA/GI 254/23 o odrzuceniu skargi J. H. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 24 lutego 2023 r., nr [...] w przedmiocie nieprzyznania prawa do zasiłku postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 30 maja 2023 r., sygn. akt III SA/GI 254/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. H. na decyzję Wojewody Śląskiego z 24 lutego 2023 r., nr [...], w przedmiocie nieprzyznania prawa do zasiłku. W uzasadnieniu ww. postanowienia wskazano, że pismem z 7 marca 2023 r. skarżąca złożyła skargę na ww. decyzję Wojewody Śląskiego. Wobec faktu, że złożone pismo było niepodpisaną kserokopią skargi, zarządzeniem z 17 kwietnia 2023 r. (powinno być 14 kwietnia 2023 r.) Przewodniczący Wydziału wezwał J. H. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez własnoręczne jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego własnoręcznie egzemplarza skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie, została odebrana osobiście przez skarżącą w dniu 27 kwietnia 2023 r. W tym samym dniu J. H. nadesłała kolejną kserokopię skargi – również niezwierającą jej własnoręcznego podpisu. Wobec powyższego WSA w Gliwicach uznał, że strona nie uzupełniła braku formalnego skargi i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu. Na powyższe postanowienie J. H. złożyła zażalenie. Skarżąca wskazała, że wprawdzie zgadza się z zaskarżonym postanowieniem WSA o odrzuceniu skargi, jednak pomyłkę w nadesłaniu podpisanego egzemplarza skargi usprawiedliwia sytuacja osobista, w jakiej się znalazła. Skarżąca wskazała, że na stałe opiekuje się matką, która choruje na demencję o podłożu alzheimerowskim. Skutkowało to koniecznością zakończenia przez skarżącą działalności gospodarczej i zarejestrowania się w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. Dlatego "w całej tej sytuacji zamiast oryginał skargi, którą ma u siebie, ponownie wysłała kopię skargi niezawierającej jej własnoręcznego podpisu". Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła o umożliwienie jej, uzupełnienie braków formalnych, aby Sąd I instancji rozpatrzył jej sprawę na nowo. W tym stanie rzeczy uważała wniesione zażalenie za uzasadnione i zasługujące na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu jako niezasadne. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm. - dalej zwanej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie - podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia. W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga dotknięta była brakiem formalnym, tj. nie zawierała własnoręcznego podpisu skarżącej. Z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika wprost, że jeśli pismo strony będącej osobą fizyczną jest pierwszym pismem w konkretnej sprawie sądowoadministracyjnej (a tak było w sprawie niniejszej), to powinno zawierać własnoręczny podpis. W tej sytuacji prawidłowo Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie własnoręcznie skargi z 7 marca 2023 r. lub nadesłanie podpisanego własnoręcznie egzemplarza skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zaadresowana do skarżącej została jej doręczona w dniu 27 kwietnia 2023 r., to oznacza, że najdalej w dniu 4 maja 2023 r. skarżąca miała obowiązek przesłania do Sądu własnoręcznie podpisanej skargi. Skoro tego nie uczyniła, to zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd I instancji był zobligowany do odrzucenia skargi. W ocenie NSA argumentacja strony skarżącej zawarta w zażaleniu nie mogła spowodować uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wskazać przy tym należy, że argumenty podniesione w zażaleniu odnoszą się w istocie do okoliczności nieponoszenia przez stronę winy w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Są to okoliczności, które na obecnym etapie postępowania nie podlegają analizie. Niniejsze postępowanie dotyczy zażalenia na odrzucenie wniesionego środka zaskarżenia, a nie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.