II OW 116/13

SENTENCJA Dnia 9 grudnia 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz /spr./ sędzia del. WSA Mariola Kowalska Protokolant asystent sędziego Michał Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Wójta Gminy W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy W. a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia podania o podjęcie interwencji w związku z nawiezieniem ziemi w celach budowlanych postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wójt Gminy W. wnioskiem z dnia 7 sierpnia 2013 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia podania o podjęcie interwencji w związku z nawiezieniem ziemi w celach budowlanych. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pismem z dnia 5 lipca 2013 r. W. D. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z prośbą o interwencję w związku z nawiezieniem ziemi na sąsiadującą z jej działką działkę budowlaną nr [...], stanowiącą własność M. M. - wskazując przy tym, że podniesienie terenu o około 1 m było związane z budową domu i garażu oraz powoduje zatkanie cieków wodnych, co w konsekwencji w okresach wiosennych roztopów lub długotrwałych opadów doprowadzi do zalania jej posesji i budynków. Organ wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zawiadomieniem z dnia 11 lipca 2013 r. przekazał przedmiotowe podanie Wójtowi Gminy W. "do rozpatrzenia wg właściwości", ograniczając się do wskazania, iż W. D. "zaznacza, że na skutek nawiezienia przez sąsiadkę mas ziemi na teren działki nr [...] jest zalewana działka sąsiednia wraz z jej zabudową, należąca do wnioskodawczyni" oraz powołania art. 29 ust. 1-3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 145, z późn. zm. - powoływanej dalej jako: "Prawo wodne") i art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 267 - powoływanej dalej jako: "k.p.a."). W takim stanie sprawy Wójt Gminy W. zważył, że w przekazanym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. podaniu W. D. wyraźnie wskazuje na związek nawiezienia ziemi z budową domu i garażu. Organ powziął więc wątpliwość, czy na położonej w P. działce ewid. nr [...] realizowany jest proces budowlany oraz czy ewentualne pozwolenie na budowę uprawnia do podwyższenia terenu przedmiotowej działki. Organ podkreślił, że art. 50 ust. 1 pkt 2 i 4 w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623, z późn. zm. - powoływanej dalej jako: "Prawo budowlane") kreuje kompetencję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do orzekania w sprawie wstrzymania robót budowlanych wykonywanych (m.in.) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych powoduje zaś podjęcie przez ten organ czynności, o których mowa w art. 51 Prawa budowlanego. Przedmiotowe uprawnienia należą więc do nadzoru budowlanego i są wyłączone spod właściwości wójtów, burmistrzów i prezydentów miast. W ocenie Wójta Gminy W., ocena skutków wykonywania robót budowlanych jest wyłączona spod regulacji art. 29 ust. 1-3 Prawa wodnego, a dla ewentualnego zastosowania tych przepisów konieczne jest uprzednie stwierdzenie, że prowadzone prace są zgodne z przepisami Prawa budowlanego. Jeśli bowiem właściciel nieruchomości dopuścił się przy budowie naruszenia przepisów prawa budowlanego, które powoduje jednocześnie naruszenie stosunków wodnych na gruncie, to "źródło" problemu leży w zakresie stosowania prawa budowlanego. W takiej sytuacji doprowadzenie do zgodności z przepisami prawa budowlanego spowoduje również przywrócenie właściwego bilansu wód. Dopiero w sytuacji, gdyby działania lub zaniechania powodujące naruszenie stosunków wodnych były zgodne z przepisami Prawa budowlanego (bądź też gdyby doprowadzenie do zgodności z prawem budowlanym nie spowodowało przywrócenia właściwego bilansu wód na gruncie), skonkretyzowała by się kompetencja wójta do przeprowadzenia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 29 ust. 1-3 Prawa wodnego. Wójt Gminy W. podzielił pogląd, że dopiero jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego, z którego organ administracji publicznej wyprowadza wniosek, że nie jest właściwy do załatwienia danej sprawy, daje podstawę do wystąpienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego (tak: Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 16 lutego 2004 r. sygn. akt OW 39/2004 i w postanowieniu z dnia 23 sierpnia 2011 r. sygn. akt II OW 62/2011). Organ wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zaniechał podjęcia w sprawie jakichkolwiek czynności wyjaśniających. Wobec tego Wójt Gminy W. wystosował do Starosty K. pismo z dnia 18 lipca 2013 r. celem ustalenia, czy na położonej w P. działce ew. nr [...] jest realizowany proces budowlany. W odpowiedzi na to pismo Referat Budownictwa Starostwa Powiatowego w K. pismem z dnia 29 lipca 2013 r. przekazał kserokopie: decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę, projektu zagospodarowania działki nr ew. [...] oraz opisu do projektu zagospodarowania - wyjaśniając przy tym, że badań geologiczno-inżynierskich nie załączono, gdyż nie są wymagane w przypadku obiektów z I grupy geotechnicznej. W oparciu o przekazane przez Starostę K. dokumenty Wójt Gminy W. ustalił następujący stan faktyczny sprawy. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Starosta K. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. M. pozwolenia na budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego (kat. obiektu I) oraz budynku garażowo-gospodarczego (kat. obiektu III). Co istotne, w decyzji tej wyraźnie wskazano, że projektowane budynki oraz infrastrukturę techniczną związaną z budynkami należy usytuować zgodnie z projektem zagospodarowania. Z opisu do projektu zagospodarowania działki nr ewid. [...] położonej w obrębie geodez. P., gm. W. stanowiącej własność M. M. wynika zaś przyjęcie następującego założenia realizacyjnego: "6.2 Odprowadzenie wód opadowych z budynku powierzchniowo do gruntu wg naturalnego ukształtowania terenu." Co więcej, w odniesieniu do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 września 1998 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz.U. z 1998 r. nr 126, poz. 839 - stosowanego w sprawie w zw. z § 11 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych, Dz.U. z 2012 r. poz. 463), projektowany budynek zaliczono do I grupy geotechnicznej. Wyjaśniono przy tym, że ustalenia warunków gruntowo-wodnych dokonano na podstawie wykonanych wykopów próbnych poniżej poziomu posadowienia ław fundamentowych i stwierdzono, że w poziomie tych ław występują margle. Wody gruntowe nie występują w poziomie posadowienia ław fundamentowych. Przybliżony opór jednostkowy gruntu wynosi 0,15 MPa. Wobec tego stwierdzono, że fundamenty należy posadowić na gruncie rodzimym (tj. na naturalnej warstwie ziemi, która powstała w naturalnych warunkach rozwoju geologicznego i nie jest zaburzona działalnością ludzką), pod nadzorem osoby uprawnionej - kierownika budowy. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy Wójt Gminy W. uznał, że nie jest właściwy do rozpatrzenia przekazanego mu podania W. D., jako że przedmiotowa sprawa nie dotyczy naruszenia stosunków wodnych w rozumieniu art. 29 ust. 3 Prawa wodnego, lecz prawidłowości realizowanego procesu budowlanego. Co istotne, przedmiotowe podanie skierowano wprost do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego - wskazując przy tym, że nawiezienie ziemi i podniesienie trenu o ok. 1 m było związane z budową domu i garażu, a zatkanie cieków wodnych jest tylko tego konsekwencją. W ocenie Wójta Gminy W., ze złożonego podania wynika, że roboty budowlane na położonej w P. działce ew. nr [...] wykonywane są w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa mienia. Dokumenty uzyskane od Starosty K. pozwalają zaś na stwierdzenie, że prace te są również prowadzone w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę (które nie tylko nie uprawnia do dokonania podwyższenia terenu, ale nawet precyzuje, że fundamenty należy posadowić na gruncie rodzimym, a odprowadzenie wód opadowych z budynku ma następować powierzchniowo do gruntu wg naturalnego ukształtowania terenu). W sprawie zachodzą więc przesłanki, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 i 4 Prawa budowlanego. Uzasadnia to zaś wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych - art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego przyznaje w tym zakresie kompetencję właściwemu rzeczowo powiatowemu inspektorowi nadzoru budowlanego, którym w realiach niniejszej sprawy jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Co istotne, organ ten jest również właściwy do podjęcia decyzji co do dalszych czynności, które należy podjąć w celu doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem budowlanym - na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. W ocenie Wójta Gminy W. ewentualne zastosowanie w niniejszej sprawie przepisu art. 29 ust. 3 Prawa wodnego byłoby co najmniej przedwczesne i niecelowe. Na podstawie tego przepisu można bowiem nakazać przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Na położonej w P. działce ewidencyjnej nr [...] jest zaś realizowany proces budowlany, a zatem sytuacja na tym gruncie jest zmienna. Co więcej, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na stwierdzenie, że budowa jest wykonywana z naruszeniem przepisów prawa budowlanego oraz wydanego w sprawie pozwolenia na budowę. Ewentualne wydanie przez Wójta Gminy W. decyzji z art. 29 ust. 3 Prawa budowlanego nie usunie tych niezgodności, a zatem i tak koniecznym będzie podjęcie czynności przez organy nadzoru budowlanego. Czynności te mogą zaś spowodować ponowną zmianę bilansu wód na gruncie — co spowodowałoby konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania w sprawie naruszenia stosunków wodnych. Wobec tego, zdaniem organu, koniecznym i racjonalnym jest, aby w zaistniałym stanie faktycznym najpierw doprowadzić do zgodności realizowanego procesu budowlanego z przepisami Prawa budowlanego, a dopiero wówczas rozważyć ewentualne zastosowanie art. 29 ust. 3 Prawa wodnego. Zdaniem organu, przyczyną zakłócenia bilansu wód w sprawie jest wykonywanie na działce ew. nr [...] budowy z naruszeniem ustaleń decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Zatem doprowadzenie przez właściwe organy nadzoru budowlanego do zgodności realizowanego procesu budowlanego z przepisami prawa budowlanego doprowadzi również do przywrócenia właściwego bilansu wód na gruncie, co uczyni zbędnym stosowanie przepisu art. 29 ust. 3 Prawa wodnego. Nawet gdyby w wyniku zastosowania przepisów prawa budowlanego nie doszło do usunięcia sygnalizowanego przez W. D. problemu zatkania cieków wodnych, to przynajmniej sytuacja na gruncie będzie już ustabilizowana - a dopiero wówczas możliwe będzie ewentualne zaprojektowanie właściwego sposobu ukształtowania stosunków wodnych. Organ wskazał, że w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych wskazywano, że jeśli strona twierdzi, że przyczyną zalewania jego gruntu jest nieprawidłowe lub nielegalne wykonywanie robót budowlanych na gruncie sąsiednim, to rozpatrzenie jej podania należy do kompetencji właściwego organu nadzoru budowlanego (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 grudnia 2010 r. sygn. akt II OW 53/10; podobnie również: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 8 lipca 2008 r. sygn. akt II SAB/Lu 41/08). Skoro zaś w niniejszej sprawie W. D. wskazując na nieprawidłowe wykonywanie procesu budowlanego na działce sąsiedniej domaga się działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., a pozyskane od Starosty K. dokumenty potwierdzają, że na przedmiotowej nieruchomości rzeczywiście ma miejsce budowa, która - najprawdopodobniej — realizowana jest z naruszeniem przepisów prawa budowlanego i ustaleń decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, to organem właściwym do rozpatrzenia jej podania jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. W odpowiedzi na wniosek Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o uznanie Wójta Gminy W. jako organu właściwego do rozpoznania żądania W. D. Organ wskazał, że w piśmie z dnia 24 października 2012 r. W. D. domaga się podjęcia działań w kwestii nawiezienia ziemi na działkę nr [...], z którą sąsiaduje w P., gm. W. Według wnioskodawczyni, działania sąsiadki związane z podniesieniem terenu jej działki spowodują zatkanie cieków wodnych co doprowadzić może do ewentualnego zalania nieruchomości wnioskodawczyni. W ocenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. treść w/w pisma wyraźnie wskazuje na ewentualne zalewanie działki wodami opadowymi, a jako przyczynę tego stanu podano podniesienie poziomu na gruncie działki sąsiedniej. Zdaniem organu kompetencje do wydania rozstrzygnięcia w tej sprawie posiada Wójt Gminy W. Zdaniem organu rozważania Wójta kreują sprawę przenosząc ją na problem realizacji obiektów budowlanych podlegający przepisom prawa budowlanego. Organ wskazał, że podtapianie gruntów sąsiednich może być wynikiem kilku negatywnych czynników zmiany kierunku odpływu wód poprzez zasypanie rowu melioracyjnego, który znajduje się na działce wnioskodawczyni, lub wykonywanie innych robót, których ocena leży w kompetencji Wójta, wynika to z odpowiedniego przepisu ustawy Prawo wodne. Zdaniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., w przypadku zakłócenia stosunków wodnych na gruncie właściwy do orzekania w tej sprawie jest Wójt. Obawy wnioskodawczyni to, że roboty ziemne polegające na podwyższeniu terenu działki nr ew. [...] będą powodowały zmianę cieków wodnych co spowoduje zmianę spływu wód opadowych w kierunku jej działki. Podanie wnioskodawczyni nie zawiera żadnych informacji o niezgodności z przepisami prawa budowlanego, które to niekorzystnie wpływają na grunty sąsiednie. Stwierdzenie nawiezienia ziemi (urobku) nie jest wystarczające do stwierdzenia, że wykonane roboty winny być oceniane w trybie art. 50 ustawy Prawo budowlane. Organ wskazał, że W. D. w podaniu nie porusza kwestii budowy, lecz domaga się interwencji w sprawie zakłócenia stosunków wodnych, zapobiegających szkodom w związku ze zmianą naturalnego spływu wód. Przedmiotem żądania nie jest skarga na nieprawidłowy proces inwestycyjny, lecz ochrona gruntów własnych przez naruszenie stosunków wodnych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zaznaczył, że wskazanie Wójta Gminy W. jako organu właściwego zostało poprzedzone analizą konkretnej treści wniosku, który nie wykazywał żadnych obiektów budowlanych lub ich lokalizacji, w zakresie naruszenia Prawa budowlanego. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 81 ust. 1 pkt 1a ustawy Prawo budowlane do podstawowych obowiązków organu nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności zgodność zagospodarowania terenu z miejscowym planem zagospodarowania terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organ jest uprawniony i zobowiązany do wykonywania zadań określonych w przepisie art. 81 ust. 1. W szczególności do zadań organu nadzoru budowlanego należy kontrola i przestrzeganie przepisów prawa budowlanego. Organ wskazał, że w myśl tych przepisów przeprowadził analizę żądania skarżącej, w wyniku której, z uwagi na zalewanie gruntów przyległych i obowiązek utrzymywania urządzeń wodnych melioracji wód szczegółowych przez wszystkich zainteresowanych właścicieli gruntów regulowany przepisem art. 77 ust. 1 ustawy Prawo wodne stwierdził, że nie jest władny do załatwienia tej sprawy i przekazał ją do Wójta Gminy W. jako organu właściwego. Ponadto, organ wskazał, że posiada wiedzę, że Wójt podjął działania, w wyniku których strony, w ustalonym terminie, zostały zobowiązane do wykonania odpowiednich działań celem usunięcia przyczyn zakłócenia stosunków wodnych, a zobowiązani terminu nie dotrzymali. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uznał, że sprawę tę prowadzi właściwy organ a rozstrzygnięcie w oparciu o ustawę Prawo wodne nastąpi zgodnie z jego kompetencjami mającego prawa do podjęcia działań w celu usunięcia ewentualnego naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego i samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Może to czynić w odniesieniu do załatwienia konkretnej sprawy, w której dwa organy jednocześnie uznają się za właściwe do załatwienia sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z organów nie uznaje się za właściwy w sprawie (spór negatywny). Podkreślenia przy tym wymaga, że wystąpienie z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość musi być poprzedzone dokładnym ustaleniem stanu faktycznego sprawy, co niewątpliwie należy do organów administracji, a nie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak takich ustaleń powoduje, że wniosek o rozstrzygnięcie sporu jest przedwczesny i jako taki podlega oddaleniu na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 151 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2004 r., sygn. akt OW 39/04, publ. ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 17; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2004 r., sygn. akt OW 110/04, publ. ONSAiWSA 2005, nr 2, poz. 46). Należy zauważyć, że spór kompetencyjny z istoty swojej zachodzi między określonymi organami na tle konkretnej sprawy administracyjnej, o której załatwienie wystąpił do organów indywidualnie oznaczony podmiot lub podmioty. O konkretnej sprawie administracyjnej nie sposób mówić, jeśli przed wystąpieniem z wnioskiem, organ nie ustalił w sposób jednoznaczny stanu faktycznego sprawy. W niniejszej sprawie pismem z dnia 5 lipca 2013 r. W. D. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z prośbą o interwencję w związku z nawiezieniem ziemi na sąsiadującą z jej działką działkę budowlaną nr [...], wskazując przy tym, że podniesienie terenu o około 1 m było związane z budową domu i garażu oraz powoduje zatkanie cieków wodnych, co w konsekwencji w okresach wiosennych roztopów lub długotrwałych opadów doprowadzi do zalania jej posesji i budynków. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. przekazał na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. niniejsze podanie Wójtowi Gminy W. do rozpatrzenia według właściwości, wskazując, iż W. D. zaznaczyła, że na skutek nawiezienia przez sąsiadkę mas ziemi na teren działki nr [...] jest zalewana działka sąsiednia wraz z jej zabudową, należąca do wnioskodawczyni. Organ powołał przy tym przepisy art. 29 ust. 1-3 Prawa wodnego. Wobec tego, Wójt Gminy W. zwrócił się do Starosty K. pismem z dnia 18 lipca 2013 r. w celu ustalenia, czy na położonej w P. działce nr ew. [...] jest realizowany proces budowlany. Dokonując analizy decyzji Starosty K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. M. pozwolenia na budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego (kat. obiektu I) oraz budynku garażowo-gospodarczego (kat. obiektu III), Wójt Gminy W. stanął na stanowisku, że nie jest właściwy do rozpatrzenia przekazanego mu podania W. D., jako że przedmiotowa sprawa nie dotyczy naruszenia stosunków wodnych w rozumieniu art. 29 ust. 3 Prawa wodnego, lecz prawidłowości realizowanego procesu budowlanego. Powyższego działania organu nie można uznać za ustalenie stanu faktycznego sprawy. W niniejszej sprawie ustalenia wymagało w szczególności, czy faktycznie doszło do nawiezienia ziemi na działkę budowlaną nr [...], czy podwyższenie poziomu gruntu prowadzi do zalewania sąsiedniej nieruchomości i czy ma to związek z prowadzonymi przez inwestora robotami budowlanymi. Takich ustaleń, pozwalających określić przedmiot sprawy, nie dokonano. Mając na względzie powyższe, stwierdzić należy, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy brak jest konkretnej sprawy administracyjnej, na tle której spór kompetencyjny mógł powstać. W niniejszej sprawie mamy do czynienia w istocie z rozbieżnością poglądów organów co do rodzaju załatwianej sprawy, tj. czy postępowanie dotyczy naruszenia stosunków wodnych na gruncie, w których to sprawach właściwy jest wójt, burmistrz, prezydent miasta, czy też prawidłowości prowadzenia procesu budowlanego, co przesądza o właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Przedmiotem sporu kompetencyjnego nie może być zaś ustalenie rodzaju sprawy, którą należy rozpoznać i rozstrzygnąć w postępowaniu, przed jednym z organów administracji publicznej pozostającym w sporze. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając spór kompetencyjny ma bowiem za zadanie wskazać organ właściwy do załatwienia konkretnej sprawy, a nie do rozstrzygnięcia, w jaki sposób i na podstawie jakich przepisów organ ma sprawę załatwić. Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 151 p.p.s.a. wniosek oddalił.