Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SA/Wa 2551/22

Административные суды2023-11-27
Номер дела
I SA/Wa 2551/22
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2023-11-27
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судьи

Anna Falkiewicz-Kluj

Резолютивная часть

Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz - Kluj po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] w [...] na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 czerwca 2022 r., nr [...] w przedmiocie wpisu na listę osób i podmiotów wspierających agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić stronie skarżącej [...] w [...] z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia 22 lipca 2022 r. [...] w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 czerwca 2022 r., nr [...] w przedmiocie wpisu na listę osób i podmiotów wspierających agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę. Pismem z dnia 17 listopada 2023 r. skarżąca [...] w [...] cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) strona skarżąca może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji.