II OZ 653/23

SENTENCJA Dnia 16 listopada 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 806/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi D. P. na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia 3 sierpnia 2023 r., nr P.7723.9.2023 16KK w przedmiocie wymierzenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi przez podanie nr PESEL oraz uzupełnienie kwoty wpisu sądowego o kwotę 140 złotych. Sąd wskazał, że wezwania w tym przedmiocie zostały doręczone skarżącemu, na adres wskazany w skardze, w dniu 11 września 2023 r. Odbiór korespondencji potwierdził "dorosły domownik". W wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, jak też nie uzupełniono wpisu w prawidłowej wysokości. Termin ten upłynął bowiem bezskutecznie w dniu 18 września 2023 r. Okoliczność powyższa uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł skarżący, podnosząc, że nie otrzymał z Sądu stosownych wezwań, a tym samym nie miał wiedzy, że musi uzupełnił braki formalne skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Argumentacja zażalenia w zasadzie nie kwestionuje, że strona skarżąca nie uzupełniała na wezwanie Sądu braków formalnych skargi przez podanie nr PESEL oraz uzupełnienie kwoty wpisu sądowego o kwotę 140 złotych. Tego rodzaju okoliczności uzasadniały zaś zastosowanie przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., i odrzucenie skargi. W zażaleniu natomiast wskazuje się, że skarżący nie otrzymał stosowych wezwań z Sądu. Tego rodzaju argumentacji przeczą jednak akta sprawy, z których wynika, że istnieją podstawy do stwierdzenia, że skarżącemu skutecznie doręczono korespondencję zawierającą stosowne wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. A mianowicie, wezwania zostały skierowanego na adres wskazany przez skarżącego; przesyłka została zaś odebrana przez osobę uprawnioną, tj. W. P. jako upoważnionego pracownika, a więc w trybie art. 72 § 2 p.p.s.a. Dla tej oceny nie ma znaczenia, że Sąd I instancji wadliwie wskazał, iż przesyłkę odebrał "dorosły domownik", skoro na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje adnotacja, że był to upoważniony pracownik, a więc osoba, o jakiej mowa w art. 72 § 2 p.p.s.a. Niezależnie od tego skarżący i tak w zażaleniu nie podważył skutecznie aby przesyłkę skierowaną do niego podjęła osoba nieupoważniona do odbioru. Nie obalił tym samym skuteczności zastosowania doręczenia zastępczego, a uregulowanego w art. 72 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma (§ 1); natomiast jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism (§ 2). Mając powyższe na względzie, Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając skargę, w sytuacji gdy na wezwanie Sądu strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Ponadto wbrew twierdzeniom zażalenia nie można doszukać się braku skuteczności doręczenia skarżącemu wezwań do usunięcia braków skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.