III SAB/Gd 243/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. V. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu I. V. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE I. V., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W skardze pełnomocnik skarżącego wskazał, że w dniu 7 czerwca 2023 r. skarżący złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, a w dniu 29 sierpnia 2023 r. złożył ponaglenie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców za pośrednictwem organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a., ewentualnie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 100d ust. 3 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy z związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 103 ze zm.), względnie o oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. i zasądzenie na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ wskazał, że nie odnotował wpływu ponaglenia z dnia 29 sierpnia 2023 r., na które wskazuje skarżący ani w formie pisemnej ani elektronicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 listopada 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), odpisu ponaglenia , o którym jest mowa w skardze (art. 53 § 2b p.p.s.a.), gdyż w nadesłanych do sądu dokumentach brak było ww. ponaglenia. Pismem z dnia 20 listopada 2023 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że przekazuje odpis ponaglenia wraz z dowodem nadania (książka nadania), wnosząc o zobowiązanie organu do wyjaśnienia powodu nieprzekazania ponaglenia do Sądu. Pełnomocnik organu, zobowiązany do ustosunkowania się do twierdzeń strony, pismem z dnia 27 grudnia 2023 r. wskazał, że przesłana przez pełnomocnika skarżącego korespondencja o numerze 00659007730502923028 z dnia 29 sierpnia 2023 r., doręczona organowi w dniu 1 września 2023 r., nie zawierała ponaglenia w sprawie SO-XII.6151.12146.2923.KL, lecz pismo w sprawie SO-XII.6151.3159.2023 dotyczącej innego cudzoziemca. Do pisma dołączono kopię korespondencji z dnia 29 sierpnia 2023 r. oraz wyciąg z systemu EZD, obejmujący wykaz korespondencji przesłanej w przesyłce poleconej o ww. numerze. Ponadto pełnomocnik organu wskazał, że w sprzeczności ze stanowiskiem pełnomocnika skarżącego wyrażonym w piśmie z dnia 20 listopada 2023 r. pozostaje stanowisko zajęte w skardze, w uzasadnieniu której podano, że skarżący wniósł ponaglenie w dniu 29 sierpnia 2023 r. W ocenie organu skarżący nie wykazał dowodu nadania ponaglenia w przesyłce o wyżej przytoczonym numerze, ani w innej dacie Odpis powyższego pisma wraz z załącznikami doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 stycznia 2024 r. wraz z zobowiązaniem go do zajęcia stanowiska w terminie 7 dni. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, pełnomocnik skarżącego, mimo upływu zakreślonego terminu, nie odniósł się do twierdzeń organu i przedstawionych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Zgodnie z art. 37 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r., poz.775 ze zm.), ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Zdaniem Sądu skarżący, wbrew twierdzeniu jego pełnomocnika, nie poprzedził wniesionej do sądu skargi wymaganym ponagleniem. Strona skarżąca tego faktu nie wykazała pomimo tego, że w niniejszym postępowaniu reprezentowana jest przez zawodowego pełnomocnika - radcę prawnego. W skardze, datowanej na dzień 11 października 2023 r., pełnomocnik skarżącego stwierdził, że w dniu 29 sierpnia 2023 r. skarżący wniósł ponaglenie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców za pośrednictwem organu I instancji. Na żądanie Sądu pełnomocnik skarżącego przy piśmie z dnia 20 listopada 2023 r. nadesłał ponaglenie, datowane na dzień 29 sierpnia 2023 r. wskazując, że przesyła ponaglenie wraz z dowodem nadania. Kopia książki nadawczej pełnomocnika skarżącego dotyczy przesyłek z dnia 30 sierpnia 2023 r. (vide: k. 48 akt sądowych). Pełnomocnik organu zaprzeczył, aby w przesyłce pod numerem 00659007730502923028 z dnia 29 października 2023 r. znajdowało się ponaglenie, wyjaśniając, że było w niej pismo innego cudzoziemca. W ocenie Sądu twierdzenie zawarte w skardze o wniesieniu przez stronę skarżącą ponaglenia w dniu 29 sierpnia 2023 r. stoi w jawnej sprzeczności z informacją zawartą w piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia 20 listopada 2023 r. skonfrontowaną z dowodami przedłożonymi przez pełnomocnika organu przy piśmie z dnia 27 grudnia 2023 r. Pełnomocnik skarżącego wskazał bowiem, że ponaglenie datowane na dzień 29 sierpnia 2023 r. przesłał przesyłką poleconą z dnia 30 sierpnia 2023 r. o numerze 00659007730502923028. Pełnomocnik organu przedkładając kserokopię całości korespondencji zawartej w przesyłce poleconej nr 00659007730502923028, wykazał natomiast, że nie zawierała ona ponaglenia w sprawie I. V., lecz pisma dotyczące innej kwestii podniesionej w sprawie zupełnie innej osoby. Organ przedłożył dla udokumentowania powyższego wyciąg z systemu EZD dotyczący przesyłki rejestrowej nr 00659007730502923028 (dowód: k. 77-80 akt sprawy). W prowadzonym w Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim systemie elektronicznego zarządzenia dokumentami oznaczono, że przesyłka nr 00659007730502923028, której nadawcą był L. (Kancelaria radcy prawnego D. K.) dotyczyła sprawy o znaku SO-XII.6151.3159.2023. W systemie uwidoczniono także skan dokumentu zawartego w oznaczonej przesyłce. Dokument ten został przesłany do Sądu przez pełnomocnika organu w formie kserokopii. Dokument ten nie jest ponagleniem, nie dotyczy I. V. i nie został złożony w sprawie skarżącego, zarejestrowanej w organie pod numerem SO-XII.6151.12146.2023.KL. Wskazany dokument stanowi natomiast skierowany do Wojewody Pomorskiego przez radcę prawnego D. K. prowadzącego Kancelarię L., datowany na dzień 29 sierpnia 2023 r., wniosek o dopuszczenie dowodu w postaci potwierdzenia o dokonanych wpłatach za studia w sprawie dotyczącej cudzoziemca o innym imieniu i nazwisku niż I. V. W ocenie Sądu stanowi to jednoznaczny dowód, że wskazywana przez pełnomocnika strony skarżącej przesyłka z dnia 30 sierpnia 2023 r. zawierała pismo datowane na dzień 29 sierpnia 2023 r., którego nie można uznać za ponaglenie złożone w imieniu I. V. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, strona skarżąca nie wykazała, aby poprzedziła przedmiotową skargę ponagleniem. W tej sytuacji uznać należało, że skarżący wniósł skargę bez wyczerpania środków zaskarżenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, Sąd skargę odrzucił (pkt 1. sentencji postanowienia). Sąd orzekł o zwrocie kwoty 100 zł, uiszczonej tytułem wpisu od skargi, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 2 postanowienia).