III SAB/Kr 118/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 lutego 2023 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z 6 lutego 2023 r. K. J. (dalej: skarżący), złożył wniosek do Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia potwierdzającego: "iż okres czynnej służby wnioskującego, nie był, nie jest i nie może być uznawanym za okres składkowy, czy w zakresie prawa do emerytury, jak i renty z norm ustawy o funduszu ubezpieczeń społecznych, tym samym w sprawach administracyjnych i praw strony przyznanych regulacjami szczególnymi funkcjonariuszom Policji zwolnionym ze służby z prawem do policyjnej emerytury w zbiegu prawa z prawem do policyjnej renty inwalidzkiej strony, okres czynnej służby nie był, nie jest i nie może być wywodzonym, świadczonym, czy poświadczonym w jakimkolwiek zakresie, jako okres zaliczany do praw z zakresu ustawy o ubezpieczeniach społecznych". Komendant Powiatowy Policji w Krakowie pismem z 8 lutego 2023 r. przekazał wniosek do rozpatrzenia Naczelnikowi Wydziału Finansów KWP w Krakowie Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, zgodnie z właściwością. O powyższym skarżący został poinformowany pismem z 8 lutego 2023 r., doręczonym mu 13 lutego 2023 r. W dniu 14 lutego 2023 r. skarżący złożył ponaglenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie. Pismem z 3 listopada 2024 r., skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z 6 lutego 2023 r. o wydanie zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19) wyjaśnił, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Jakkolwiek powyższa uchwała traktuje bezpośrednio o zakończeniu postępowania administracyjnego przez wydanie decyzji ostatecznej, przyjąć należy, że sformułowana w niej zasada dotyczy także zakończenia czynności przez organ administracji publicznej w inny przewidziany prawem sposób – a takim sposobem jest w szczególności przekazanie podania do organu właściwego w trybie art. 65 § 1 k.p.a. "Pod pojęciem "załatwienia sprawy" należy rozumieć nie tylko wydanie aktu władczego kończącego postępowanie, ale również podjęcie działania stosownie do treści art. 65 § 1 k.p.a." (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 maja 2020 r., II SAB/Wr 63/19, CBOSA). Ponieważ skarga została wniesiona po wykonaniu przez organ czynności z art. 65 § 1 k.p.a., Sąd uznał tę skargę za niedopuszczalną. Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak sentencji postanowienia. Końcowo Sąd nadmienia, że kwestia dopuszczalności skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z 6 lutego 2023 r. o wydanie zaświadczenia była już negatywnie zweryfikowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Krakowie prawomocnym postanowieniem z 23 lipca 2024 r., sygn. akt III SAB/Kr 49/24.