Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Sz 881/23

Административные суды2023-12-07
Номер дела
II SA/Sz 881/23
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Дата решения
2023-12-07
Тип
Postanowienie WSA w Szczecinie

Судьи

Joanna WojciechowskaKatarzyna SokołowskaKrzysztof Szydłowski

Резолютивная часть

umorzono postępowanie sądowe

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.), Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Protokolant starszy inspektor sądowy Anita Jałoszyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi A. Spółka z o.o. w P. na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia stawek czynszu za dzierżawę/najem nieruchomości, stanowiących mienie komunalne Gminy i Miasta M. p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić stronie skarżącej A. Spółka z o.o. w P. kwotę [...]([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE Zarządzeniem Nr 27 z dnia 25 marca 2020 r. Burmistrz Miasta i Gminy określił stawki czynszu za dzierżawę/najem nieruchomości stanowiących mienie komunalne Gminy i Miasta M. Pismem z 29 sierpnia 2023 r. A. P. Sp. z o.o. w P.-Z., zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na powyższe zarządzenie, zarzucając organowi administracji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie wyrażające się w przyjęciu, że w ramach uprawnienia do gospodarowania mieniem komunalnym organ jest uprawniony do jednostronnego kształtowania stawek czynszów za dzierżawę i najem mienia komunalnego, stanowiącego własność gminy oraz wysokość wynagrodzenia za korzystanie z mienia komunalnego bez podstawy prawnej w formie aktu prawa miejscowego, podczas gdy zobowiązania te mają charakter cywilnoprawny i kształtowane muszą być z uwzględnieniem przepisów k.c.; - art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych poprzez jego niezastosowanie i nieogłoszenie zaskarżonego zarządzenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym, podczas gdy zarządzenia te mają charakter generalny i abstrakcyjny, co oznacza, że mają cechy pozwalające zaliczyć je do aktów prawa miejscowego, które podlegają obligatoryjnemu ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym, co będąc naruszeniem prawa w rozumieniu art. 91 ust. 1 u.s.g. powinno skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonych zarządzeń w całości. Na rozprawie w dniu 7 grudnia 2023 r. przewodnicząca składu orzekającego stwierdziła, że w dniu 6 grudnia 2023 r. o godz. 14:05 wpłynęło do Sądu pocztą e-mail pismo pełnomocnika strony skarżącej o cofnięciu skargi. W dniu rozprawy uzyskano telefoniczną informację od pracownika kancelarii r.pr. T. W., że pismo o cofnięciu skargi zostało nadane również pocztą. Przed rozpoczęciem rozprawy wpłynęło do Sądu oświadczenie o cofnięciu skargi opatrzone podpisem elektronicznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 tj. - zwanej dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skarżący jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W ocenie Sądu oświadczenie pełnomocnika strony skarżącej nie zmierza do obejścia prawa, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w sprawie (pkt I sentencji). O zwrocie wpisu (pkt II sentencji) postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z powyższym przpisem sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.