II SAB/Gl 86/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna po rozpoznaniu w dniu 21 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie bezczynności i przewlekłości w sprawie rozpoznania wniosku o pobyt czasowy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 27 kwietnia 2023 r. S. B. (dalej "skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 10 lipca 2023 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie swojego numeru PESEL w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 10 lipca 2023 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu zarządzenia zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 10 sierpnia 2023 r. skarżąca została ponownie wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie swojego numeru PESEL w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwanie i odpis zarządzenia została doręczona skarżącej w dniu 28 sierpnia 2023 r. W wyznaczonym terminie, który upływał 4 września 2023 r. skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi i nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 p.p.s.a. W świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Strona wnosząca skargę jest zobowiązana uiścić należny wpis sądowy (art. 214 § 1 i art. 219 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Przez opłatę sądową należy rozumieć wpis i opłatę kancelaryjną (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Stosowne wezwanie zostało przesłane na adres do doręczeń wskazany przez skarżącą w skardze. Skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od tejże skargi, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi, a także nie usunęła braku formalnego skargi. Wobec tego skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a, orzekł jak sentencji postanowienia.