Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SAB/Wr 103/25

Административные суды2025-02-19
Номер дела
II SAB/Wr 103/25
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2025-02-19
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Судьи

Halina Filipowicz-Kremis

Резолютивная часть

*Odrzucono skargę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi D. F. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 19 grudnia 2024 r. strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej powyższe wezwanie, przesyłka została doręczona 7 lutego 2025 r. (k. 18 akt sądowych). Wezwanie pozostało bezskuteczne, natomiast 10 lutego 2025 r. do Sądu wpłynęło oświadczenie strony skarżącej o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Jak wynika z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponieważ w realiach niniejszej sprawy w zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony, złożona skarga podlegała odrzuceniu. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją z art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd wskazuje, że cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych i fiskalnych. Innymi słowy, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuzupełnienie przez stronę skarżącą braków skargi.