Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II OZ 161/24

Административные суды2024-03-27
Номер дела
II OZ 161/24
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2024-03-27
Тип
Postanowienie NSA

Судьи

Robert Sawuła

Резолютивная часть

Oddalono zażalenie

Текст решения

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Ke 668/23 o odrzuceniu skargi A.B. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 20 września 2023 r. znak SO.I.621.41.2023 w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 22 stycznia 2024 r., II SA/Ke 668/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Kielcach odrzucił skargę A.B. (Skarżący) na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z 20 września 2023 r., znak SO.I.621.41.2023, w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego. W motywach rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 21 listopada 2023 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd wojewódzki ustalił, że wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 24 listopada 2023 r., który w dniu 29 listopada 2023 r. nadesłał do sądu plik dokumentów, m. in. dowód wpłaty kwoty 100 zł z 18 października 2023 r. do sprawy I SA/Ke 341/23. Sąd wojewódzki z uwagi na fakt, że Skarżący, w wyznaczonym 7-dniowym terminie od dnia doręczenia wezwania, który upływał 1 grudnia 2023 r., nie uiścił wymaganej kwoty wpisu do niniejszej sprawy, odrzucił ją stosownie do art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 259, Ppsa). Skarżący wniósł zażalenie na opisane wyżej postanowienie, które uzupełnił pismem procesowym z 3 lutego 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 Ppsa strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia opłaty został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie - Ppsa, tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, które podlegają wpisowi sądowemu. Jak stanowi bowiem art. 220 § 3 Ppsa, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W tej sprawie nie ulega wątpliwości, że strona skarżąca nie uzupełniła w terminie braków fiskalnych skargi, zgodnie z wezwaniem sądu. Jak prawidłowo przyjął sąd wojewódzki, w terminie otwartym do uzupełnienia braków fiskalnych skargi Skarżący nadesłał do sądu wydane przez Pocztę Polską potwierdzenie dla wpłacającego opiewające na kwotę 100 zł, dotyczące sprawy prowadzonej pod sygn. akt I SA/Ke 341/23 (k. 45 akt sądowych). Według sądu pierwszej instancji, zarządzeniem z 9 listopada 2023 r., I SA/Ke 341/23, kwota ta została zwrócona Skarżącemu. W rozpoznawanym zażaleniu Skarżący nie kwestionuje tych ustaleń, przyznaje, że do nieuiszczenia wpisu sądowego w tej sprawie doszło na skutek "zmylenia" Skarżącego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro Skarżący, pomimo prawidłowo sformułowanego i doręczonego mu wezwania nie uiścił wpisu od skargi, to zasadnie sąd pierwszej instancji skargę tę odrzucił. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.