Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SAB/Wr 1246/24

Административные суды2025-01-17
Номер дела
II SAB/Wr 1246/24
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2025-01-17
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Судьи

Adam Habuda

Резолютивная часть

*Odrzucono skargę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi O. H. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE O. H. (dalej: skarżąca) działając przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę z dnia 4 listopada 2024 r. (data wpłynięcia do organu) na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia z dnia 2 grudnia 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do: złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zawierającego oświadczenie, którym z podmiotów wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest, pouczając o treści tego artykułu; podanie adresu ePUAP pełnomocnika strony skarżącej; oznaczenia miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej, jeżeli podmiot wnoszący skargę nie spełnia wymogów z art. 35 p.p.s.a. Powyższe wezwanie zostało skierowane korespondencją papierową z uwagi na brak adresu ePUAP oraz doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej pod jego adresem wskazanym w skardze w dniu 17 grudnia 2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniu nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Wezwanie do usunięcia wyżej opisanych braków skargi zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 17 grudnia 2024 r., wobec czego termin na usunięcie braków formalnych skargi upływał z dniem 24 grudnia 2024 r. (wtorek). W powyższym terminie pełnomocnik skarżącej nie podał miejsca zamieszkania skarżącej, a w razie jego braku adresu do doręczeń (jako adres strony został podany tożsamy z adresem pełnomocnika – pod którym pełnomocnik odebrał wezwanie), nie podał adresu ePUAP oraz nie przedłożył pełnomocnictwa wraz z oświadczeniem, którą z osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest. Powyższe braki formalne uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.