II OZ 1513/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 października 2017 r. sygn. akt II SA/Ol 630/17 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie B. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej "skarżąca") na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] czerwca 2017 r. w sprawie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest decyzja Wojewody Warmińsko – Mazurskiego z dnia [...] czerwca 2017r., uchylająca decyzję Prezydenta Miasta Olsztyna z dnia [...] listopada 2015r. i orzekająca o: uchyleniu decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta Olsztyna z dnia [...] stycznia 2015 r. oraz odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji paliw i myjni samochodowej, wraz z infrastrukturą techniczną w postaci podziemnej instalacji: elektrycznej, teletechnicznej, wodociągowej, sanitarnej, deszczowej, a także z przebudową: fragmentu instalacji elektroenergetycznej, rozbiórką: istniejącego wodociągu, istniejącej kanalizacji, nieczynnego przyłącza cieplnego, istniejącej instalacji elektroenergetycznej, istniejącego przyłącza teletechnicznego na dz. Nr [...], obr. [...]. Olsztyn przy ulicy L. Sąd wyjaśnił, iż jest to decyzja wydana w wyniku prowadzonego postępowania administracyjnego w stosunku do skarżącej Spółki, przy czym w skardze na ten akt podniesione zostały identyczne zarzuty, jak w skardze na wcześniejszą decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] października 2015r., uchylającą decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Olsztyna z dnia [...] stycznia 2015 r. Powyższa decyzja była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który wyrokiem z dnia 22 marca 2016r., sygn. akt II SA/Ol 1389/15 oddalił skargę. Spółka wniosła skargę kasacyjną na to orzeczenie, która została przekazana do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 7 lipca 2016r. i do chwili podejmowana rozstrzygnięcia nie została rozpoznana. Sąd dostrzegł zatem potrzebę zawieszenia postępowania sądowego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez NSA w zakresie zaskarżonego wyroku WSA w Olsztynie w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 1389/15. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła B. Sp. z o.o. z siedziba w B., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie w całości ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA w Olsztynie do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: - art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a poprzez jego niewłaściwą wykładnie, polegająca na bezzasadnym zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie wynikającą z błędnego przyjęcia przez Sąd I instancji, że zakończenie postępowania zainicjowanego skargą z dnia [...] lipca 2017 r., na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] czerwca 2017 r., zależy od wyniku postępowania prowadzonego obecnie przez Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący skargę kasacyjną na wyrok WSA w Olsztynie z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 1389/15 - art. 141 § 4 p.p.s.a w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie tej normy tj. ograniczenie się do przywołania w uzasadnieniu wyłącznie treści przepisu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jako podstawy wydanego rozstrzygnięcia oraz wskazania, że wyrok NSA może spowodować wznowienie postępowania – bez jakiegokolwiek wyjaśnienie w tym zakresie; - art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 7 p.p.s.a. w zw. z art. 12 § 1 pkt 1 p.p.s.a. polegające na niewłaściwym zawieszeniu postępowania w sytuacji, gdy Sąd obowiązany był do oceny podstaw zawieszenia w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jednakże zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej (M. Niezgódka-Medek w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wolters Kluwer 2011, uw. 3 do art. 125). W piśmiennictwie przyjmuje się, że przesłankę zawieszenia należy badać pod kątem celowości, ekonomiki procesowej i sprawiedliwości. Celowość zawieszenia postępowania przez sąd administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Kwestią priorytetową jest konieczność rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Zatem przesłanka określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy występuje zagadnienie prejudycjalne pozostające w bezpośrednim związku z rozpoznawaną sprawą, a sąd nie jest władny samodzielnie tego zagadnienia rozstrzygnąć (por. postanowienie NSA z 16 września 2012 r., sygn. akt II FZ 822/12). W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że wcześniejsza decyzja Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] października 2015 r. uchylająca decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Olsztyna z dnia [...] stycznia 2015 r. była przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 22 marca 2016 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 1389/15 oddalił wniesioną skargę. Wyrok ten jest nieprawomocny, bowiem została od niego wywiedziona skarga kasacyjna. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynik postępowania wszczętego tą skargą kasacyjną nie może być podstawą do zawieszenia postępowania w sprawie niniejszej, bowiem sprawy te dotyczą innych aktów administracyjnych, a sam fakt podobieństwa czy nawet powielenia zarzutów w obu sprawach nie może naruszać prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela natomiast zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Wadliwość uzasadnienia orzeczenia mogłaby stanowić przedmiot skutecznego zarzutu w sytuacji, gdy uzasadnienie byłoby sporządzone w taki sposób, że niemożliwa byłaby kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zawiera wszystkie elementy konstrukcyjne przewidziane w tym przepisie. Należy zatem uznać, że zaskarżone rozstrzygnięcie narusza zasadę ekonomiki procesowej ponieważ, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 1389/15 nie pozostaje w bezpośrednim związku z rozpoznawaną sprawą. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.