II SA/Rz 82/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Karina Gniewek - Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 marca 2023 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi S. J., B. J. i P. J. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 30 listopada 2022 r. nr N-I.7581.2.68.2021 w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości i zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość - p o s t a n a w i a - I. umorzyć postępowanie sądowe; II. oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. UZASADNIENIE W dniu 17 stycznia 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga S. J., B. J. i P. J. (dalej: Skarżący) reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego R. K. na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 30 listopada 2022 r. nr N-I.7581.2.68.2021. Pismem z 17 stycznia 2023 r. (data wpływu do Sądu – 19 stycznia 2023 r.) Skarżący reprezentowani przez pełnomocnika cofnęli skargę na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 259; dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku zaś skutecznego cofnięcia skargi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania stosowanie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Analiza akt sprawy prowadzi bowiem do wniosku, że w sprawie nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. Wniesiona przez Skarżących skarga zawiera co prawda brak fiskalny, gdyż nie została ona opłacona, lecz pełnomocnik Skarżących cofnął wniesioną skargę zanim Przewodniczący Wydziału zarządził o wezwaniu do uzupełnienia tego braku. Wobec złożenia oświadczenia o cofnięciu skargi niecelowe, a wręcz wbrew zasadzie ekonomiki postępowania, byłoby wzywanie Skarżących do uiszczenia wpisu sądowego, by następnie uwzględniając jego oświadczenie o cofnięciu skargi umorzyć postępowanie i dokonać zwrotu wpisu. Odrzucenie skargi z uwagi na brak wpisu, pomimo cofnięcia skargi jest uzasadnione jedynie wówczas, gdy Sąd zarządzi uprzednio wezwanie do uiszczenia wpisu, wezwanie to pozostanie bezskuteczne, a Skarżący złoży oświadczenie o cofnięciu skargi (zob. postanowienie WSA w Warszawie z 5 marca 2015 r. sygn. IV SA/Wa 505/15; postanowienie WSA w Warszawie z 22 grudnia 2022 r. sygn. VI SA/Wa 2120/22; dostępne w bazie: CBOSA). Mając na uwadze powyższe, Sąd związany cofnięciem skargi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. W postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Obowiązek zasądzenia zwrotu kosztów postępowania jest wyjątkiem od tej zasady. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z uwzględnieniem skargi przez sąd ustawodawca zrównał uwzględnienie jej przez organ w trybie autokontroli z art. 54 § 3 p.p.s.a., co wynika z art. 201 p.p.s.a. Stosownie, bowiem do art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Norma z art. 54 § 3 p.p.s.a. dotyczy instytucji autokontroli organu, w ramach, której organ może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Kiedy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję (zob. postanowienie NSA z 16 lutego 2022 r. sygn. I GZ 33/22). W przedmiotowej sprawie Sąd umorzył postępowanie z powodu jej cofnięcia ze skutkiem prawnym, a nie z powodu uwzględnienia skargi przez organ. Wobec powyższego Sąd nie ma obowiązku rozstrzygania o kosztach zastępstwa procesowego od organu, zatem złożony w skardze wniosek o zasądzenie kosztów stał się bezprzedmiotowy. W niniejszej sprawie nie zachodziła podstawa do umorzenia postępowania sądowego w wyniku wydania przez organ rozstrzygnięcia w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.).