I SA/Bd 674/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. sp. z o. o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 28 września 2022 r., nr 0401-IOV2.4103.48.2022 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do lipca 2018 r. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Strona wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 28 września 2022 r., nr 0401-IOV2.4103.48.2022 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do lipca 2018 r. Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2023 r. Sąd wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 23.276 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia przesłano na adres elektroniczny skarżącej, z którego została wniesiona skarga. Z treści Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (dalej: UPD) wynika, że wezwanie z powodu braku odbioru przez adresata zostało uznane za doręczone z dniem 6 lutego 2023 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał zatem z dniem 13 lutego 2023 r. Z akt sprawy wynika, że wpis sądowy nie został uiszczony. Pismem z dnia 14 lutego 2023 r. spółka wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego. Pierwszy wniosek został rozpatrzony przez Sąd postanowieniem z dnia 5 września 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 674/22, którym odmówiono przywrócenia terminu. Odpis postanowienia przesłano na adres elektroniczny skarżącej. Z treści UPD wynika, że postanowienie z powodu braku odbioru przez adresata zostało uznane za doręczone z dniem 25 września 2023 r. Postanowienie nie zostało zaskarżone przez stronę. Rozpatrując z kolei drugi wniosek spółki, postanowieniem z dnia 14 lipca 2023 r., sygn. akt I SPP/Bd 73/23 referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Odpis postanowienia został doręczony na adres elektroniczny skarżącej w dniu 31 lipca 2023 r. Postanowienie to nie zostało także zaskarżone przez stronę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej nieopłacenia. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, zgodnie z którą, warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Procedura doręczania pism przez Sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej uregulowana jest w art. 74a p.p.s.a. Zgodnie z art. 74a § 1 p.p.s.a., doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków: 1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo; 2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny; 3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny. Stosownie do § 2 tego przepisu, jeżeli strona zrezygnuje z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, sąd doręcza pismo w sposób określony dla pisma w formie innej niż forma dokumentu elektronicznego. Oświadczenie o rezygnacji z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej składa się w formie dokumentu elektronicznego. Zgodnie z § 3 omawianego przepisu, w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zawiadomienie, o którym mowa w § 3, może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się, o czym stanowi § 4 tego przepisu. Zgodnie z § 5, datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (§ 7). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). W przedmiotowej sprawie spółka wniosła skargę za pomocą środków komunikacji elektronicznej z adresu (identyfikator nadawcy) N._sp_z_oo. Skarżąca spełniła zatem wskazany w art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. warunek doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Jednocześnie, w aktach sprawy brak jest oświadczenia spółki o rezygnacji ze sposobu takiego doręczania pism. Z akt sprawy wynika również, że spółka odpowiadała na kierowaną do niej korespondencję adresowaną na podany adres elektroniczny (k. 28-34 akt sądowych). W konsekwencji ustalenia na podstawie art. 218 p.p.s.a. wartości przedmiotu zaskarżenia, Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zakreślając wymagany prawem termin oraz pouczając o skutkach jego niedotrzymania. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało przesłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej na adres spółki N._sp_z_oo. Z danych uzupełniających widniejących na UPD (k. 43 akt sądowych), według których można ocenić, kiedy dokonano awizacji dokumentu oraz jaką datę, w przypadku niedokonania odbioru przez adresata należy uznać za termin doręczenia wynika, że poświadczenie utworzono w dniu 23 stycznia 2023 r., dokument wskazuje "brak daty odbioru", jako data utworzenia pierwszego UPD podany jest dzień 23 stycznia 2023 r., powtórne UPD utworzono w dniu 31 stycznia 2023 r., termin doręczenia wezwania upływał z dniem 6 lutego 2023 r., jako data uznania dokumentu za doręczony wskazany jest dzień 7 lutego 2023 r. W tych okolicznościach uznać należy, że termin uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w związku z terminem doręczenia wezwania w dniu 6 lutego 2023 r. (po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia - art. 74a § 8 p.p.s.a.), upływał z dniem 13 lutego 2023 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi ani w tym terminie, ani po jego upływie. Z akt sprawy wynika także, że nie zostały przez spółkę zaskarżone postanowienia o odmowie przywrócenia terminu oraz o odmowie przyznania prawa pomocy, zatem rozstrzygnięcia te są prawomocne. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), wpis sądowy wynosił 23.276 zł. Wobec niewykonania zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.