III SAB/Wr 1212/22
Административные суды2023-03-14
Номер дела
III SAB/Wr 1212/22
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2023-03-14
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Судьи
Anetta Makowska-Hrycyk
Резолютивная часть
*Odrzucono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.N. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I odrzucić skargę; II zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.
UZASADNIENIE
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 1 września 2022 r. skarżący P. N. (dalej: strona skarżąca) został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę przez podpisanie skargi, ewentualnie złożenie odpisu podpisanej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy przesyłka z wezwaniem nie została przez stronę skarżącą podjęta. Po jej zwrocie do nadawcy-tutejszego Sądu została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 15 lutego 2023 r. Zakreślony termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z akt sprawy wynika, że mimo wezwania strona skarżąca w wyznaczonym terminie nie podpisała skargi, jak również nie złożyła odpisu podpisanej skargi. Tym samym brak formalny skargi nie został w zakreślonym terminie usunięty.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 100 złotych Sąd postanowił jak w pkt II sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.