I SO/Wa 15/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. D. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Prokuratury [...] za nieprzekazanie zażalenia postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Pismem z 29 sierpnia 2024 r. W. D. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Prokuratury [...] (dalej: "organ") za nieprzekazanie do Sądu zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o odrzucenie wniosku skarżącego wskazując, że sprawa, w której skarżący domaga się wymierzenia grzywny nie jest sprawą administracyjną zawisłą przed organem administracji, zatem pozostaje poza zakresem kontroli sprawowanym przez sądy administracyjne. W takiej sytuacji brak przedmiotu zaskarżenia powinien skutkować odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny, ze względu na jej niedopuszczalność. Dalej wskazał, że powyższa konstatacja nie narusza konstytucyjnego prawa do sądu, bowiem u jego podstaw leży uzyskanie rozpatrzenia przez sąd sprawy istniejącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany dyscyplinująco - restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zauważyć przy tym trzeba, że zastosowanie tego środka nie jest obligatoryjne, ponieważ przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że w określonych sytuacjach sąd może odstąpić od jej wymierzenia. Rozstrzygając zaś w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił. W rozpoznawanej sprawie w ocenie Sądu wniosek o wymierzenie grzywny organowi nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że z treści zażalenia wynika, że skierowane zostało do Sądu Rejonowego [...]. W tej sytuacji wymierzenie organowi grzywny przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (niewłaściwy w sprawie głównej skarżącego), za nieprzekazanie zażalenia do sądu powszechnego byłoby niezasadne. W tej sytuacji biorąc pod uwagę okoliczności sprawy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.