II SA/Kr 1179/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2023 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 23 czerwca 2023 r. znak SKO-OŚ-4170-49/23 w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt gospodarskich oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 23 czerwca 2023 r., znak: SKO-OŚ-4170-49/23 utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia 26 kwietnia 2023 r., znak: IGK.6140.5.2023.AJ, którą orzeczono o uchyleniu w całości decyzji własnej z dnia 17 lutego 2023 r. dotyczącej czasowego odebrania zwierząt gospodarskich. Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach. Wnioskiem z dnia 16 lutego 2023 r. Inspekcja Weterynaryjna Powiatowego Lekarza Weterynarii w L. zwróciła się do Burmistrza Miasta M. D. o odebranie B. P. (dalej: "skarżący") sześciu sztuk bydła znakowanych indywidualnie [...], [...], w związku ze stwierdzeniem utrzymania tych zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania. Na potwierdzenie ujawnionych nieprawidłowości Powiatowy Lekarz Weterynarii w L. przedłożył dwa protokoły z kontroli. Decyzją z dnia 17 lutego 2023 r., znak: IGK.6140.1.2023.AD Burmistrz Miasta M. orzekł o czasowym odebraniu skarżącemu pięciu sztuk bydła znakowanego indywidualnie ([...], [...] i przekazaniu go S. S., prowadzącemu gospodarstwo rolne w M. . Organ podał, że zwierzęta utrzymywane były w niewłaściwych warunkach bytowania. Wyjaśnił też, że jedna sztuka bydła ([...]) została sprzedana do siedziby stada [...] – skup i sprzedaż Ł. S.. W dniu 17 lutego 2023 r. S. S. wyraził zgodę na przyjęcie czasowo odebranych zwierząt. Pismem z dnia 24 lutego 2023 r. skarżący zwrócił się do Burmistrza M. o zwrot zwierząt. Podał, że uporządkował pomieszczenia gospodarcze i zapewnił, że będzie utrzymywał właściwe warunki hodowli zwierząt. W dniu 6 marca 2023 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w L. oraz inspektor weterynaryjny przeprowadzili kontrolę gospodarstwa skarżącego, w czasie której stwierdzono usunięcie niezgodności w zakresie pomieszczeń, w których przebywały zwierzęta. Pismem z dnia 8 marca 2023 r. skarżący ponownie zwrócił się do Burmistrza o zwrot zatrzymanych zwierząt. W związku z ustaniem przesłanek, które przemawiały za odbiorem zwierząt, decyzją z dnia 26 kwietnia 2023 r., znak: IGK.6140.5.2023.AJ Burmistrz Miasta M. uchylił w całości decyzję własną z dnia 17 lutego 2023 r., dotyczącą czasowego odebrania skarżącemu zwierząt gospodarskich. W uzasadnieniu Burmistrz podał, że skarżący wyraził zgodę na nadzór ze strony Urzędu Miasta w M. w kwestii opieki nad zwróconymi zwierzętami oraz zapewnił o utrzymaniu odpowiednich warunków bytowych dla tych zwierząt. Ponadto podczas wizyt kontrolnych w gospodarstwie stwierdzono znaczną poprawę warunków bytowych zwierząt. Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie, podnosząc że decyzja ta została wydana z rażącą zwłoką 65 dni od ustania przyczyn czasowego zatrzymania jego zwierząt. Skarżący podał, że Burmistrz odmówił wydania decyzji o zwolnieniu zatrzymanych zwierząt mimo posiadania pozytywnych informacji Powiatowego Lekarza Weterynarii w L. oraz własnych służb Urzędu Miasta o uporządkowaniu pomieszczeń gospodarskich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu decyzją z dnia 23 czerwca 2023 r., znak: SKO-OŚ-4170-49/23 utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia 26 kwietnia 2023 r., znak: IGK.6140.5.2023.AJ. Kolegium podało, że decyzja Burmistrza wydana została na podstawie art. 162 ust. 1 pkt 1 k.p.a. Zaznaczono, że Powiatowy Lekarz Weterynarii w L. sporządził notatkę urzędową, w której podał, że w dniu 6 marca 2023 r. lekarz weterynarii oraz inspektor weterynaryjny skontrolowali gospodarstwo zlokalizowane pod adresem ul. [...] w M. i stwierdzili usunięcie niezgodności w zakresie pomieszczeń, w których przebywały zwierzęta. Do akt sprawy przedłożono również oświadczenie skarżącego z dnia 24 lutego 2023 r., w którym informuje on, że uporządkował pomieszczenia gospodarcze i że będzie utrzymywał właściwe warunki do hodowli zwierząt. Kolegium wyjaśniło, że przepis art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. zawiera dwie normy prawne nakazujące organowi administracji stwierdzenie wygaśnięcia decyzji. Pierwsza z nich dotyczy przypadku, gdy decyzja stała się bezprzedmiotowa i stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa, a druga - przypadku, gdy decyzja stała się bezprzedmiotowa i stwierdzenie jej wygaśnięcia leży w interesie społecznym lub w interesie strony. Przesłanką stwierdzenia wygaśnięcia decyzji jest jej bezprzedmiotowość oraz istnienie interesu społecznego lub interesu strony, który uzasadnia podjęcie przez organ takiego rozstrzygnięcia. Bezprzedmiotowość decyzji wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, czy to z powodu zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wydanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku, gdy powoduje on taki skutek (J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz., wyd. 11, Warszawa 2011, s. 662). Decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji jest decyzją deklaratoryjną. Decyzja tego rodzaju wywołuje skutki prawne ex tunc, tzn. od dnia, w którym powstały przesłanki wygaśnięcia decyzji (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2022 r.. sygn. akt: VII SA/Wa 540/22). W niniejszej sprawie, na skutek zmiany stanu faktycznego, tj. poprawie warunków bytowych zwierząt gospodarskich, stwierdzonej w wyniku kontroli gospodarstwa skarżącego, organ I instancji uznał, że ustały przesłanki, w oparciu o które wydano decyzje o odbiorze zwierząt z dnia 17 lutego 2023 r., stąd orzekł ojej wygaśnięciu w oparciu o powołany przepis prawa. Odnosząc się do zarzutu odwołania, że decyzja została wydana z rażącą zwłoką 65 dni od ustania przyczyn czasowego zatrzymania jego zwierząt, Kolegium stwierdziło, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Kolegium podało, że nie kwestionuje - jak wynika ze wskazanej wyżej notatki urzędowej Powiatowego Lekarza Weterynarii w L. - że już w dniu jej sporządzenia tj. 6 marca 2023 r. usunięto niezgodności w zakresie pomieszczeń, w których przebywały zwierzęta, która to okoliczność razem z zapewnieniem skarżącego o utrzymaniu odpowiednich warunków bytowych zwierząt przesądziło o tym, że organ I instancji uznał, że ustały przesłanki, w oparciu o które wydano decyzję z dnia 17 lutego 2023 r., jednakże okoliczność ta nie ma wpływu na sposób rozstrzygnięcia. Powyższy zarzut może być przedmiotem ponaglenia na bezczynność organu, która w niniejszym przypadku z chwilą wydania zaskarżonej decyzji, nie wystąpiła. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił, że Kolegium nie orzekło o tym, że decyzja Burmistrza została wydana z rażącą zwłoką od ustania przyczyn czasowego odebrania zwierząt gospodarskich. Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1) p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Skarga nie jest uzasadniona. Przedmiotem skargi jest decyzja Kolegium utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza, którą organ ten, działając na podstawie art. 162 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r.,poz.775) – dalej: "k.p.a", uchylił własną decyzję dotyczącą czasowego wydania zwierząt. Skarżący nie zgodził się z tą decyzją podnosząc, że Kolegium powinno orzec również o tym, że Burmistrz wydał decyzję z rażącą zwłoką, gdyż przyczyna odebrania zwierząt ustała już w dniu 6 marca 2023 r., tj. w dniu sporządzenia notatki urzędowej Powiatowego Lekarza Weterynarii w L.. Zarzut ten nie jest uzasadniony. Zgodnie z art. 7 ust. 1 – ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz.U. z 2023, poz. 1580) zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane: 1) schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne, lub 2) gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli jest to zwierzę gospodarskie, lub 3) ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach zoologicznych. 1a. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podejmowana jest z urzędu po uzyskaniu informacji od Policji, straży gminnej, lekarza weterynarii lub upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt. 1b. Przekazanie zwierzęcia, o którym mowa w ust. 1, następuje za zgodą podmiotu, któremu zwierzę ma być przekazane. 1c. W przypadku braku zgody, o której mowa w ust. 1b, lub wystąpienia innych okoliczności uniemożliwiających przekazanie zwierzęcia podmiotom, o których mowa w ust. 1, zwierzę może zostać nieodpłatnie przekazane innej osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej albo osobie fizycznej, która zapewni mu właściwą opiekę. 2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu. W rozpoznawanej sprawie Burmistrz mając na uwadze wniosek oraz protokoły kontroli przekazane przez Powiatowego Lekarza Weterynarii wydał w dniu 17 lutego 2023 r. decyzję o czasowym odebraniu skarżącemu pięciu sztuk bydła. Decyzja ta miała walor natychmiastowej wykonalności. Skarżący nie wniósł odwołania od tej decyzji. Podczas kolejnej kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie skarżącego, która odbyła się w dniu 6 marca 2023 r. Powiatowy Lekarza Weterynarii stwierdził usunięcie niezgodności w zakresie pomieszczeń, w których przebywały zwierzęta. W związku z tym w dniu 26 kwietnia 2023 r. Burmistrz Miasta M. uchylił własną decyzją z dnia 17 lutego 2023 r. o odbiorze zwierząt. Podstawą uchylenia własnej decyzji była art. 162 § 1 pkt1 k.p.a. Zgodnie z art. art. 162 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja: 1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony; 2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku. § 2 Organ administracji publicznej, o którym mowa w § 1, uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie. Na skutek odwołania skarżącego Kolegium, działając na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. utrzymało decyzję organu I instancji. Zgodnie z art. 138 § 1 k.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. nie uprawnia zatem organu odwoławczego do orzekania o zwłoce organu I instancji w wydaniu decyzji. Żądane przez skarżącego orzeczenie mogłoby zapaść wówczas, gdyby wniósł on do Kolegium ponaglenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. w związku z bezczynnością lub przewlekłością postępowania prowadzonego przez Burmistrza. Wówczas organ rozpatrujący ponaglenie wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszaniem prawa. Natomiast w rozpatrywanej sprawie Kolegium nie orzekało w przedmiocie bezczynności lub przewlekłości prowadzonego przez Burmistrza postępowania, a w sprawie wydanej z urzędu decyzji z dnia 17 lutego 2023 r. uchylającej własną decyzję o odebraniu zwierząt. Dlatego też nie było podstaw do tego, aby organ orzekał w przedmiocie bezczynności czy też przewlekłości postępowania. W związku z tym samym zarzut skarżącego był bezpodstawny. Ze względu na powyższe na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.