Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II OZ 929/08

Административные суды2008-09-17
Номер дела
II OZ 929/08
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2008-09-17
Тип
Postanowienie NSA

Судьи

Alicja Plucińska -Filipowicz

Резолютивная часть

Oddalono zażalenie

Текст решения

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2083/06 wzywające B. K. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wyroku z dnia 19 lutego 2007 r. w sprawie ze skargi B. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...],r., Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), zarządzeniem z dnia 20 lutego 2007 r., sygn. akt. VII SA/Wa 2083/06, wezwał B. K. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis wyroku z dnia 19 lutego 2007 r. wraz z uzasadnieniem w sprawie z jego skargi uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...],r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył B. K. wyrażając swoje niezadowolenie ze skarżonego zarządzenia oraz wniósł o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 października 2007 r. oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu I instancji odmawiające przyznania B. K. prawa pomocy. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dnia 12 lutego 2008 r. wezwał skarżącego do wykonania obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku, nałożonego na niego zarządzeniem z dnia 20 lutego 2007 r. Skarżący kolejnym pismem wniósł o zwolnienie z opłaty kancelaryjnej, a w przypadku nie uwzględnienia tego wniosku oświadczył, że rezygnuje z uzyskania uzasadnienia. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po rozpoznaniu powyższego wniosku, zarządzeniem z dnia 27 lutego 2008 r. odmówił B. K. umorzenia należności sądowej w kwocie 100 zł z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując zażalenie na zarządzenie z dnia 20 lutego 2007 r. stwierdził, że nie zasługuje ono na uwzględnienie. Stosownie do art. 234 § 2 ppsa opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie orzeczenia i jego doręczenie. W myśl § 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo wezwał B. K. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł w związku ze złożonym przez niego wnioskiem o sporządzenie wyroku zapadłego w niniejszej sprawie. Zaskarżone zarządzenie jest zatem słuszne i zgodne z prawem. Z akt sprawy wynika ponadto, że B. K. wyrok z uzasadnieniem otrzymał w dniu 11 kwietnia 2007 r. (k. 55) nie będąc zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych. W tej sytuacji bezskuteczne jest jego oświadczenie, że "rezygnuje z uzyskania uzasadnienia". Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 i 198 ppsa.