II OSK 1705/24

SENTENCJA Dnia 2 października 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 2 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Po 150/24 w sprawie ze sprzeciwu B. A. od decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia 30 stycznia 2024 r., nr IR-IV.7721.41.2024 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1) umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2) zwrócić B. A. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Po 150/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił sprzeciw B. A. od decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia 30 stycznia 2024 r., nr IR-IV.7721.41.2024, którą na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), uchylono decyzję Prezydenta Miasta Poznania z dnia 11 października 2023 r., nr 805/2023 (o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlany i udzieleniu K. sp. z o.o. z siedzibą w K. pozwolenia na budowę dla inwestycji: budowa zespołu dwóch budynków: mieszkalny wielorodzinny i mieszkalny wielorodzinny z usługami wraz z funkcją oświaty, garażami podziemnymi i niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową przy ul. [...] w P. na dz. nr [...], cz. dz. nr [...], ark. [...], obręb [...], jedn. ewid. [...]) i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł skarżący, który pismem z dnia 2 września 2024 r. ją cofnął. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć zgodnie z art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. Sąd jest związany żądaniem strony, gdy stwierdzi jego dopuszczalność, co oznacza, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skutecznie cofnięto skargę kasacyjną, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby istniały przesłanki negatywne, określone w powołanym wyżej art. 60 p.p.s.a., dlatego cofnięcie skargi kasacyjnej skarżącego należało uznać za skuteczne. Natomiast na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek zwrócić stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. art. 64b § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.