I OZ 319/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prezydenta m. st. Warszawy na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 1428/22 oddalającego wniosek o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 1428/22 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 30 grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 1428/22 w ten sposób, że w nagłówkach postanowienia w miejsce błędnej sygn. akt "IV SA 1428/22" wpisać sygn. akt "IV SA/Wa 1428/22". 2. oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 3 października 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 1428/22, wydanym po rozpoznaniu skargi spółki [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...], uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z 5 lipca 2021 r., nr [...], oraz zasądził od Wojewody Mazowieckiego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego. W dniu 17 marca 2023 r. Prezydent m. st. Warszawy złożył wniosek o dokonanie wykładni ww. wyroku. Prezydent wniósł o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku, który jego zdaniem pomijał i całkowicie ignorował treść uchwały NSA z 30 czerwca 2022 r., sygn. akt I OPS 1/22. Postanowieniem z 10 maja 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 1428/22, WSA w Warszawie oddalił wniosek Prezydenta o wykładnię wyroku z 3 października 2022 r. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że wniosek organu zmierza de facto do zakwestionowania prawidłowości wydanego orzeczenia, gdyż sformułowana przez Sąd ocena prawna sprawy i zalecenia dla organu odszkodowawczego są jasne, precyzyjne i nie wymagają dalszego wykładania. Na powyższe postanowienie Prezydent m. st. Warszawy złożył zażalenie. Przedstawił argumentację przemawiającą za koniecznością uwzględnienia wniosku, wskazując ponownie, że niezastosowanie się przez WSA w Warszawie do uchwały o sygn. akt I OPS 1/22 i tez w niej wyrażonych wywołuje u niego wątpliwości nadające się do wykładni wyroku. Zaznaczył jednocześnie, że to na nim będzie spoczywał obowiązek wydania decyzji w postępowaniu administracyjnym i ewentualnego rozdysponowania środków publicznych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm. – dalej "p.p.s.a") sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Wykładni wyroku można dokonać zarówno z urzędu, jak i na wniosek strony. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi zatem wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia taka powinna zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia (jak i jego uzasadnienia), ale także skutków jakie orzeczenie to ma wywołać, nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych czy poszerzenia orzeczenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawnych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie, która dopuszczalna jest jedynie w drodze skargi kasacyjnej. Zdaniem NSA w niniejszej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, że nie zachodzi konieczność dokonania wykładni wyroku, albowiem treść orzeczenia sformułowana jest w sposób jasny i nie budzi żadnych wątpliwości co do zakresu i treści rozstrzygnięcia oraz jego przedmiotu. Prezydent w ramach wniosku o wykładnię wyroku w istocie zmierza do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia oraz kwestionuje prawomocny już wyrok Sądu I instancji, co dopuszczalne było – jak wskazano powyżej - jedynie w drodze skargi kasacyjnej. Nadto domaga się wyjaśnienia co do dalszego prowadzenia postępowania, co jest niedopuszczalne. W ramach wykładni wyroku nie mieści się bowiem żądanie uzyskania informacji co do dalszego procedowania oraz rozstrzygania sprawy administracyjnej (postanowienia NSA: z 9 października 2019 r., II FZ 642/19; z 14 lipca 2016 r. sygn. akt I OZ 682/16; z 7 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 462/11 – cbois.nsa.gov.pl). Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się również podstaw do dokonania wykładni przedmiotowego wyroku z urzędu, bowiem w jego ocenie nie nasuwa on wątpliwości, o których mowa w art. 158 p.p.s.a. Nie znajdując zatem usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu z dnia 10 maja 2023r., w zakresie błędnego oznaczenia sygnatury akt, dokonano na podstawie art. 156 § 1 w związku z § 3 p.p.s.a.