III FZ 492/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. W. i D. W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 2533/23 w przedmiocie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi B. W. i D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 31 sierpnia 2023 r. nr SKO.4000-970/2023 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 7 sierpnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 2533/23 oddalił skargę B. W. i D. W. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z 31 sierpnia 2023 r. w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2023 r. Wnioskiem z 14 sierpnia 2024 r. skarżący wnieśli o doręczenie ww. wyroku wraz z uzasadnieniem. Przewodnicząca III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 20 sierpnia 2024 r. wezwała skarżących do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej ściągnięcia. Jako podstawę prawną wezwania Sąd pierwszej instancji wskazał art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Na powyższe zarządzenie skarżący złożyli zażalenie, w którym wnieśli o zmianę lub uchylenie doręczonego zarządzenia. W uzasadnieniu podnieśli argumentację dotyczącą prawidłowości ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Jednocześnie art. 234 § 2 p.p.s.a. stanowi, że opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczony na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1090), odpis orzeczenia z uzasadnieniem podlega opłacie kancelaryjnej w wysokości 100 zł. W związku z powyższym skarżący prawidłowo zostali wezwani do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Wezwanie zawierało właściwą podstawę prawną jej nałożenia, termin wykonania obowiązku i określało konsekwencje nieuiszczenia opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie oceny zaskarżonego zarządzenia, w związku z tym argumenty przedstawione w zażaleniu dotyczące prawidłowości wymiaru podatku nie mogą podlegać merytorycznej ocenie na tym etapie postępowania. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z przytoczonego art. 234 § 2 p.p.s.a. wprost wynika, że opłatę kancelaryjną pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.