II SA/Sz 127/23

SENTENCJA Dnia 15 marca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku uzupełnienia zgłoszenia postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE L. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Wojewody Z. z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] nakładające na skarżącego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia dotyczącego zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego (dalb) w S. na obszarze morskich wód wewnętrznych na dz. nr [...] obręb W. [...]. Wojewoda Z. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wskazując, że na postanowienie nakładające obowiązek uzupełnienia zgłoszenia nie przysługuje zażalenie, a postanowienie to może zostać zakwestionowane tylko w odwołaniu od decyzji do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Przedmiot sprawy objęty niniejszą skargą dotyczy postanowienia wydanego przez organ I instancji, od którego nie przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) - dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2, art. 53 § 1 p.p.s.a.). Zaskarżone postanowienie zostało wydane przez organ I instancji, zgodnie bowiem z art. 82 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351) wojewoda jest organem administracji architektoniczno-budowalnej pierwszej instancji w sprawach obiektów i robót budowalnych usytuowanych na terenie morskich wód wewnętrznych. W myśl art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. W szczególności należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Do zgłoszenia należy dołączyć 1) opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu użytkowania; 2) zwięzły opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi technologicznymi; 3) oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2; 4) zaświadczenie lub kopię zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub kopię tej decyzji, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 5) w przypadku zmiany sposobu użytkowania, o której mowa w ust. 1 pkt 2 - ekspertyzę techniczną wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności, lub kopię takiej ekspertyzy; 6) w zależności od potrzeb - pozwolenia, uzgodnienia i opinie, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, w szczególności decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lub kopie tych pozwoleń, uzgodnień i opinii. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia, wnosi sprzeciw w drodze decyzji (art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego). Przepis ten nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Przy czym, zgodnie z art. 142 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.) postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Jak wynika z objętego skargą postanowienia, Skarżący został prawidłowo pouczony o jego niezaskarżalności a także o możliwości jego późniejszego kwestionowana w odwołaniu od decyzji organu wnoszącego sprzeciw. Nadto w niniejszej sprawie decyzja w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zmiany sposobu użytkowania została wydana przez organ I instancji w dniu [...] stycznia 2023 r. nr [...] Od powyższej decyzji Skarżącemu przysługiwało odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie o czym został on także odpowiednio pouczony. Stwierdziwszy, iż skarga dotyczy postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym na które nie przysługuje zażalenie, które nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, Sąd stwierdził, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a.