II OZ 77/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzat Miron po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 października 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 453/23 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 lutego 2023 r. znak: Wl-1.7840.15.78.2021.DW w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 października 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 453/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 31 maja 2023r. w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 lutego 2023 r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że uzasadnienie wyroku z dnia 31 maja 2023r. zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi uczestnika A. R. - r.pr. P. K. w dniu 3 sierpnia 2023r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał zatem w dniu 4 września 2023r. Strona reprezentowana przez r.pr. M. C. wniosła natomiast skargę kasacyjną w dniu 11 września 2023 r.. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podając, iż w dniu 4 września 2023r. mocodawca wypowiedział pełnomocnictwo r.pr. P. K., natomiast drugi z pełnomocników r.pr. M. C. z uwagi na stan zdrowia nie był stanie w tym dniu pracować i przebywał na zwolnieniu L4. We wniosku wskazano jako załącznik dokument z platformy PUE ZUS mający dokumentować zwolnienie L4, z którego jednak okoliczność podawana przez profesjonalnego pełnomocnika nie wynika, gdyż dokument ten stanowi w większości pustą stronę, jedynie z informacją o drukowaniu podglądu strony internetowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny powołał się na treść art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634, dalej "p.p.s.a.") oraz w aspekcie podnoszonego, we wniosku, przebywania r.pr. M. C. na zwolnieniu lekarskim L4 z uwagi na stan zdrowia, wskazał, że nie został on w żaden sposób uprawdopodobniony ani wykazany odpowiednimi dokumentami i nie może być okolicznością wyłączająca winę w niezachowaniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., oddalił wniosek. W zażaleniu A. R., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie niezbędnych kosztów postępowania zażaleniowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to: 1. art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 p.p.s.a. przez ich nieprawidłowe zastosowanie i odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uzasadniając to brakiem wykazania przez pełnomocnika przebywania na zwolnieniu lekarskim L4 w okresie upływu terminu do złożenia skargi kasacyjnej, w sytuacji, gdy pełnomocnik załączył do wniosku o przywrócenie terminu wydruk dokumentu pobranego z platformy PUE ZUS, który to wydruk stanowi dowód na przebywanie na zwolnieniu lekarskim i aktualnie informacja w platformie PUE ZUS stanowi jedyną formę, w jakiej lekarz może wystawić zwolnienie lekarskie, 2. art. 49 § 1 w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a. przez ich brak zastosowania, to jest brak wezwania strony do uzupełnienia braków pisma, w sytuacji stwierdzenia, że jeden z załączników nie zawiera treści, które wyraźnie zgodnie z pismem miał zawierać. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywróci termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobniając równocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Z powyższego unormowania wynika, że brak winy w uchybieniu terminu stanowi konieczną i podstawową przesłankę przywrócenia terminu. W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania i zaniechania pełnomocnika. Nie budzi wątpliwości, że od profesjonalnego pełnomocnika występującego w postępowaniu sądowoadministracyjnym oczekuje się należytej staranności w prowadzeniu spraw swojego mocodawcy przed sądem, a wszelkie uchybienia pełnomocnika w tym zakresie obciążają osobę reprezentowaną. W rezultacie brak rzetelnego działania pełnomocnika uzasadniał odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd Wojewódzki zasadnie uznał, że pełnomocnik składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez pełnomocnika obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej rozumianej obiektywnie. Pełnomocnik uczestniczki postępowania powodów do uchybienia terminu upatruje w zbiegu okoliczności, tj., że w dniu 4 września 2023r. A. R. wypowiedziała pełnomocnictwo r.pr. P. K., a drugi z pełnomocników r.pr. M. C. z uwagi na stan zdrowia 4 września 2023r. nie był stanie pracować i przebywał na zwolnieniu L4. Wskazać zatem należy, że r.pr. M. C. przebywał na zwolnieniu lekarskim jeden dzień tj. 4 września 2023r., nadto z numeru statystycznego choroby R51 wynika, że powodem zwolnienia był ból głowy. Sąd biorąc pod uwagę, że ból taki może cechować się różną intensywnością oraz czasem trwania nie może dać wiary, że dwóch doświadczonych profesjonalnych pełnomocników dokładając należytej staranności w prowadzeniu spraw swojego mandanta nie było w stanie zabezpieczyć sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w terminie z powodu zbiegu okoliczności tj. wypowiedzenia pełnomocnictwa w ostatnim dniu terminu i jednodniowego zwolnienia lekarskiego spowodowanego bólem głowy. W związku z powyższym wskazać również należy, że w przypadku braku winy w niedokonaniu czynności chodzi nie tylko o uprawdopodobnienie zaistnienia choroby, lecz także wykazanie, że choroba ta stanowiła niemożliwą do przezwyciężenia przyczynę niedochowania terminu. Oznacza to, że konieczne jest wykazanie, że stan zdrowia pełnomocnika był takiego rodzaju, iż nie pozwalał na osobiste wykonanie czynności. W ocenie Sądu takich wniosków nie można wywieść z przywołanej przez pełnomocnika argumentacji. Dodatkowo pełnomocnik nie wypowiedział się odnośnie do możliwości ustanowienia pełnomocnika substytucyjnego. Wskazać bowiem należy, że co do zasady do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się nagłą chorobę pełnomocnika, jednak tylko taką, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. W świetle przedstawionych okoliczności trudno uznać, iż pełnomocnik nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Odnośnie zaś braku wezwania do uzupełnienia braków pisma w sytuacji stwierdzenia, że jeden z załączników nie zawiera treści, wskazać należy, że Sąd nie był obowiązany, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., do wzywania pełnomocnika, do uzupełnienia wskazanego braku bowiem ww. przepis znajduje zastosowanie w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismu strony prawidłowego biegu, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.