III FSK 1071/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie o sprostowanie omyłki pisarskiej zawartej w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2024 r., sygn. akt III FSK 1071/23 złożonego po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 1711/21 w sprawie ze skargi V. [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. (dawniej: "P. [...]" sp. z o.o. z siedzibą w K.) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 29 października 2021 r. nr 1201-IOP1-2.614.2.2.2021.7 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: w punkcie 2) wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lipca 2024 r., sygn. akt III FSK 1071/23, sprostować błąd rachunkowy poprzez zastąpienie kwoty 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych kwotą 340 (słownie: trzysta czterdzieści) złotych. UZASADNIENIE 1. W wyroku z 4 lipca 2024 r., III FSK 1071/23, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: "organ") wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 kwietnia 2022 r., I SA/Kr 1711/21 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez wskazany wcześniej sąd oraz zasądził od V. [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "spółka") na rzecz organu kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Jako podstawę prawną do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wskazano art. 203 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz.1804 dalej: "rozporządzenie"). 2. W dniu 4 lutego 2025 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek organu o sprostowanie błędu rachunkowego we wskazanym wyżej wyroku NSA poprzez zastąpienie kwoty 240 zł, kwotą 340 zł. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek organu jest zasadny. Jak stanowi art. 203 pkt 2 p.p.s.a., w wypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej stronie, która ją wniosła, przysługuje zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego, jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Do kosztów tych zalicza się między innymi uiszczony wpis od skargi kasacyjnej i wynagrodzenie radcy prawnego, który reprezentował stronę wygrywającą w postępowaniu kasacyjnym, ustalone zgodnie z przepisami rozporządzenia. W niniejszej sprawie strona skarżąca kasacyjnie uiściła wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, co wprost wynika z akt sądowych (dowód: polecenie przelewu). Ponieważ wynagrodzenie pełnomocnika wynosi 240 zł, to na rzecz organu powinna być zwrócona kwota w wysokości 340 zł (100 zł + 240 zł). Na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. wskazany powyżej błąd rachunkowy, Naczelny Sąd Administracyjny potraktował jako oczywistą omyłkę rachunkową i postanowił jak w sentencji postanowienia.