II SO/Bd 13/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. C. o wymierzenie grzywny Szefowi Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w B. postanawia: odrzucić wniosek UZASADNIENIE Pismem z dnia 31 grudnia 2008 r. K. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wymierzenie grzywny Szefowi Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w B.. W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skarżący, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2009 r., wezwany został do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia wniosku. Przesyłkę zawierającą odpis wyżej wskazanego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 22 stycznia 2009r. (duplikat potwierdzenia odbioru k. 11). Pismem z dnia 26 stycznia 2009r., wniesionym w terminie przewidzianym dla uzupełnienia braku formalnego wniosku o wymierzenie grzywny, skarżący cofnął przedmiotowy wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Zgodnie natomiast z art. 64 § 3 do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy wniosek nie zawiera braków formalnych, uniemożliwiających nadanie mu dalszego biegu. Badanie zatem dopuszczalności oświadczenia o cofnięciu wniosku i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy wniosek został wniesiony skutecznie, zatem nie zawiera braków formalnych, w przeciwnym wypadku, co ma miejsce w niniejszej sprawie, wniosek należy odrzucić. Podobne stanowisko zostało utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych – postanowienie NSA z dnia 3.01.2008, sygn. akt OSK 1829/07 Lex nr 335007: ,, Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 p.p.s.a. Obok tych przesłanek, do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się - stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Uwzględnić jednak należy, że nie żąda się opłat od pisma, jeżeli wynika z niego, iż podlega ono odrzuceniu (art. 222 p.p.s.a.). Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu." W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.