I FSK 1832/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędzia WSA (del.) Małgorzata Fita (sprawozdawca), Protokolant Dariusz Rosiak, po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Łd 142/09 w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 9 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług postanawia: 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić Dyrektorowi Izby Skarbowej w L. wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 1865 zł (jeden tysiąc osiemset sześćdziesiąt pięć złotych) ze środków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. UZASADNIENIE I FSK 1832/09 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 142/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 9 grudnia 2008 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnościa w podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2004 r., uchylił zaskarżoną decyzję, określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w L. na rzecz A. C. kwotę 7200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Od powyższego wyroku, Dyrektor Izby Skarbowej w L. reprezentowany przez pełnomocnika złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą następnie na rozprawie w dniu 29 października 2010 r. przed tym Sądem – cofnął. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej “p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę kasacyjną, a cofnięcie to wiąże sąd. Wyjątkiem od powyższej zasady jest sytuacja, w której sąd uzna cofnięcie skargi kasacyjnej za niedopuszczalne, ponieważ zmierza ono do obejścia prawa, bądź też gdy spowodowałoby ono utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził zaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w powołanym wyżej przepisie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., tutejszy Sąd postanowił umorzyć postępowanie w niniejszej sprawie. Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.