II S 12/24
Суды общей юрисдикции2024-07-01
Номер дела
II S 12/24
Дата решения
2024-07-01
Тип
DECISION
Судьи
Grzegorz NowakHenryk Komisarski (PRESIDING_JUDGE)
Текст решения
<p>Sygn. akt II S 12/24</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->Dnia 1 lipca 2024 r. </strong>
</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Poznaniu w Wydziale II Karnym w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący: sędzia Henryk Komisarski</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sędziowie: Grzegorz Nowak</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Diana Książek-Pęciak (del.)- spraw. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant: </strong>prot. sąd. Sylwester Leńczuk</p>
<p>Przy udziale Prokuratora ---</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 1.07.2024 r.</p>
<p>sprawy ze skargi <strong>
<!-- --> <span class="anon-block">W. W.</span> </strong>
</p>
<p>na <strong>
<!-- -->
przewlekłość postępowania w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">Z. G.</span> </strong>
</p>
<p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 430;art. 430 § 1)">art. 430 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 429;art. 429 § 1)">art. 429 § 1 k.p.k.</a> w zw. z art. 8 ust. 2, art. 2 ust. 1b i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. 2023.1725 t.j.)</p>
<p>
<strong>
<!-- -->postanawia</strong>
</p>
<p>1.
nie uwzględnić wniosku <span class="anon-block">W. W.</span> o wyznaczenie obrońcy z urzędu,</p>
<p>2.
pozostawić skargę <span class="anon-block">W. W.</span> bez rozpoznania.</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<span class="anon-block">W. W.</span> został prawomocnie skazany wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">Z. G.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>. Wyrok ten nie był poddany kontroli odwoławczej i uprawomocnił się w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. Postanowieniem z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. prawomocnym z dniem <span class="anon-block">(...)</span> r. Sąd Okręgowy wydał postanowienie w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 420;art. 420 § 1)">art. 420§1 k.p.k.</a> zaliczając na poczet kary łącznej orzeczonej w ww. wyroku okresy pozbawienia wolności skazanego na terenie <span class="anon-block">H.</span>. Skazany był poszukiwany do wykonania wyroku. W trakcie postępowania wykonawczego w dniu <span class="anon-block">(...)</span>r. do SO w <span class="anon-block">Z. G.</span> wpłynął wniosek o odroczenie wykonania kary, który skazany nadał pocztą z terenu <span class="anon-block">H.</span>. Z powodu nieuzupełnienia braków formalnych tego wniosku postanowieniem z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. sąd uznał go za bezskuteczny. Skazany został zatrzymany w dniu <span class="anon-block">(...)</span>r. i z tym dniem wprowadzono mu do wykonania ww. karę łączna pozbawienia wolności.</p>
<p>W dniu <span class="anon-block">(...)</span>r. skazany za pośrednictwem administracji Zakładu Karnego w <span class="anon-block">G.</span> złożył wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu powołując się na brak zatrudnienia w zakładzie karnym i brak innych składników majątkowych z których mógłby pokryć koszty obrońcy oraz wniosek o stwierdzenie przewlekłości postępowania. Podniósł, że sprawa toczy się od<span class="anon-block">(...)</span>r., postępowanie o wydanie wyroku łącznego trwało 9 miesięcy i sprawa była dwukrotnie odraczana oraz że trzy lata czeka na zaliczenie mu na poczet kary 21 miesięcy kary, które odbywał na terenie <span class="anon-block">H.</span>. Podniósł także, że w <span class="anon-block">(...)</span> r. złożył wniosek o warunkowe przedterminowe zwolnienie oraz rozłożenie grzywny na raty i wszystko „stoi w miejscu”. W związku z powyższym wniósł o 50.000 zł odszkodowania.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył co następuje: </strong>
</p>
<p>Jak wynika z treści skargi, <span class="anon-block">W. W.</span> domaga się stwierdzenia przewlekłości postępowania w postępowaniu wykonawczym, skoro podnosi, że w miejscu stoją jego wnioski o warunkowe przedterminowe zwolnienie i rozłożenie grzywny na raty oraz podnosi, że czeka na zaliczenie na poczet kary okresu pozbawienia wolności na terenie <span class="anon-block">H.</span>. Tymczasem zgodnie z art. 2 ust. 1 b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, przepisu art. 2 ust. 1 ustawy, który stanowi o tym, kiedy można wnieść skargę, nie stosuje się w sprawach, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 1)">art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy</a>, <span class="underline">
<!-- -->
chyba że dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego,</span> a jak wynika z treści skargi skazanego nie dotyczy ona tych kwestii. W tej sytuacji stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna i należy pozostawić ją bez rozpoznania. Notabene wbrew twierdzeniom skazanego, w punkcie 5 wyroku łącznego oraz postanowieniem z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">Z. G.</span> zaliczył mu na poczet kary łącznej okres pozbawienia skazanego wolności na terenie <span class="anon-block">H.</span> od dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. (postanowienie - k. 175 akt <span class="anon-block">(...)</span>).</p>
<p>Sąd dostrzega, że skazany w skardze odnosi się także do biegu postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego, w tym jednak zakresie należy podnieść, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość, <span class="underline">
<!-- -->wnosi się w toku aktualnie toczącego się postępowania w sprawie.</span> Jak podnosi się w orzecznictwie, skarga ta "jest krajowym środkiem prawnym, pozwalającym na dochodzenie stwierdzenia przewlekłości postępowania, uzyskania stosownej rekompensaty i ewentualnego wymuszenia właściwego toku postępowania". Istotą skargi jest bowiem kontrola sprawności toczącego się postępowania i przeciwdziałanie istniejącej przewlekłości. Dlatego też ocenie podlega sprawność aktualnie toczącego się postępowania, a nie jego wcześniejsze etapy, które zostały już zakończone (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 27 września 2012 r., <span class="anon-block"> (...)</span> 10/12). Tok postępowania jest oceniany jako termin materialnoprawny o charakterze nieprzywracalnym (por. szerzej uzasadnienie uchwały składu 7 sędziów z dnia 31 marca 2011 r. <span class="anon-block"> (...)</span> 2/10), natomiast granicę "czasową" do wniesienia skargi stanowi prawomocne zakończenie sprawy (por. też post. SN z dnia 16 marca 2009 r., <span class="anon-block"> (...)</span> 3/09).</p>
<p>Skoro zatem wyrok łączny w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> uprawomocnił się w dniu 16.04.2019 r. także w tym zakresie skarga <span class="anon-block">W. W.</span> powinna być pozostawiona bez rozpoznania (por postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2012 roku sygn. akt KSP 3/12).</p>
<p>W konsekwencji Sąd Apelacyjny pozostawił skargę <span class="anon-block">W. W.</span> bez rozpoznania, jako niedopuszczalną.</p>
<p>Niedopuszczalność skargi powoduje, że także wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu jest niedopuszczalny.</p>
<p>Wnioskodawcy nie wzywano do uiszczenia opłaty od skargi, ponieważ jej niedopuszczalność i w konsekwencji pozostawienie bez rozpoznania, analogicznie jak w przypadku odrzucenia skargi, powodowałaby konieczność zwrotu opłaty wnioskodawcy. W tej sytuacji wzywanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi byłoby nadmiernym formalizmem.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">D. P.</span>
<span class="anon-block">H. K.</span>
<span class="anon-block">G. N.</span> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Pouczenie</span>
</strong>: Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu.</p>
</div>