VII SA/Wa 1795/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1795/08 ze skargi E. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenie postępowania odwoławczego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. B. kwotę 130 zł (sto trzydzieści złotych) oraz kwotę 28,60 zł (dwadzieścia osiem złotych i sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 158,60 zł (sto pięćdziesiąt osiem złotych i sześćdziesiąt groszy). UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2010 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie wyznaczyła radcę prawnego K. B. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 26 października 2010 r. wpłynął do Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W załączeniu pełnomocnik przedstawił udokumentowany wydatek w wysokości 7,90 złotych związany z doręczeniem ww. opinii skarżącemu i Okręgowej Izbie Radców Prawnych. Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia – 240 złotych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.