II SA/Gl 155/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wykonywania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi J. D. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (dwustu dziewięćdziesięciu pięciu złotych dwudziestu groszy), w tym kwotę 55,20 zł (pięćdziesięciu pięciu złotych dwudziestu groszy) podatku VAT płatną z budżetu Państwa. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanowił dla skarżącego J. O. fachowego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata z urzędu. Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu adwokat J. D. pismem z dnia 10 kwietnia 2012 r. oświadczyła, że nie popiera skargi J. O. i jednocześnie wniósła o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów nieopłaconej w całości ani w części pomocy prawnej. Wyrokiem z dnia 27 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...]. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2012 r. Referendarz Sądowy oddalił wniosek o przyznanie pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia za świadczenie pomocy prawnej udzielnej z urzędu. W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnik skarżącego nie złożyła oświadczenia, że opłaty za czynności adwokackie nie zostały zapłacone w całości lub w części. W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącego wniosła sprzeciw od tego postanowienia wnosząc o jego zmianę i przyznanie wynagrodzenia za świadczenie pomocy prawnej z urzędu, której koszty nie zostały pokryte w całości ani w części, według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że pismo z dnia 10 kwietnia 2012 r. zawiera oświadczenie o nieopłaceniu kosztów w całości ani w części. W wyniku oczywistej omyłki pisarskiej przed słowem "skarżącego" brakuje słowa "pełnomocnika", co jednak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, bowiem trudno przyjąć, by pełnomocnik wnosił o zasądzenie kosztów pomocy prawnej na rzecz strony, której pomoc prawna jest świadczona z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie do art. 250 P.p.s.a wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.); dalej: rozporządzenia. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawach, w innej sprawie niż wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. a - b powołanego przepisu, wynosi 240,00 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 (za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego), sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Pojęcie opłaty określa § 1 pkt 1 rozporządzenia, z którego wynika, iż obejmuje ono opłaty za czynności adwokatów przed organami wymiaru sprawiedliwości. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146 a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zawarty w piśmie z dnia 10 kwietnia 2012 r. zawierał oświadczenie o którym mowa w przepisie § 20 rozporządzenia i dlatego brak jest podstaw prawnych do odmowy wypłaty wnioskowanego świadczenia. W związku z powyższym, Sąd działając na podstawie art. 250 P.p.s.a. przyznał adwokatowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240,00 zł, podwyższone o 23% stawkę podatku VAT, tj. o kwotę 55,20 zł.