I GZ 346/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 24 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 348/19 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi B.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 3 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 348/19, odmówił B.B. (dalej: "skarżąca") wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: "WSA") stwierdził, że przedmiotem wniosku w rozpoznawanej sprawie było postanowienie wydane w toku postępowania egzekucyjnego, dotyczące zarzutów na to postępowanie i był to wyłącznie akt administracyjny o charakterze proceduralnym, który nie wprowadzał w sytuacji prawnej skarżącej zmian, których wystąpieniu można by się przeciwstawić poprzez wstrzymanie jego wykonania. Jak podniósł dalej WSA, wobec faktu, że postanowienie z 5 lutego 2019 r. nie podlegało wykonaniu, nie było możliwe wstrzymanie jego wykonalności na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej także: "p.p.s.a."). W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania decyzji, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA do ponownego rozpoznania oraz wstrzymanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1. naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, podczas gdy uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki; 2. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że zaskarżony akt nie nadaje się do wykonania i nie dokonuje zmiany w zakresie praw i obowiązków strony, podczas gdy zajęcie rachunku bankowego stanowi o zmianie praw i obowiązków skarżącej i nadaje się do wykonania, gdyż skarżąca nie ma dostępu do swoich środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczność wniesienia skargi do sądu z uwagi na art. 61 § 1 p.p.s.a. nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może, ale nie musi, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. W świetle tego przepisu przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (vide: postanowienie NSA z 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12; orzeczenie dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko WSA, że postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...], które podlegało ocenie sądu administracyjnego pod kątem legalności, nie nakłada na stronę powinności określonego zachowania się, jak również nie przyznaje jej żadnego uprawnienia lub obowiązku. Wobec tego, zaskarżone postanowienie organu nie podlega wykonaniu w trybie egzekucyjnym, a zatem WSA prawidłowo nie uwzględnił wniosku skarżącej o wstrzymanie jego wykonalności. Z powyższych względów zarzuty skarżącej dotyczące kwestii uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania decyzji, pozostają bez wpływu dla rozstrzygnięcia w niniejszym postanowieniu. Z przedstawionych wyżej przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.