I FSK 1714/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Marek Kołaczek, , , po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Wr 266/16 w sprawie ze skargi Powiatu M. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 4 grudnia 2015 r. nr ILPP5/4512-1-201/15-2/KS w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 30 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 266/16, uchylił zaskarżoną przez Powiat M.(dalej jako: "Powiat" lub "strona skarżąca") interpretację indywidualną Ministra Finansów z 4 grudnia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Minister Finansów we wniesionej skardze kasacyjnej zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając, w oparciu o obie podstawy przewidziane w art. 174 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), naruszenie: 1) prawa materialnego, tj.: – art. 86 ust. 1 w zw. z art. 90 ust. 1, ust. 2, ust. 3 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm., dalej także jako "ustawa o VAT") poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, Powiat w celu dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z Wydatkami Mieszanymi nie jest /nie będzie/ zobowiązany do zastosowania wstępnej alokacji podatku naliczonego w celu określenia kwoty podatku naliczonego związanego wyłącznie z działalnością gospodarczą Powiatu (tj. czynnościami opodatkowanymi VAT i zwolnionymi od podatku); – art. 86 ust. 1 ustawy o VAT poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że w stanie faktycznym sprawy przepis ten nie przewiduje powiązania (wyodrębnienia, przyporządkowania, alokacji) podatku naliczonego związanego z Wydatkami Mieszanymi z czynnościami opodatkowanymi VAT w celu odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi wydatkami, 2) postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: – art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 14b § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, ze zm. dalej "O.p.") poprzez przyjęcie, że Organ podatkowy interpretację swoją odnosi do innego stanu faktycznego, niż wskazany we wniosku ponieważ przyjmuje, że Powiat ma obowiązek oraz możliwość dokonania alokacji części wydatków; – art. 146 § 1, art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, poprzez niedokonanie przez Sąd prawidłowej kontroli zaskarżonej interpretacji, jak również oparcie się na błędnych przesłankach, Sąd bezkrytycznie przyjął należące do kategorii ocennej założenie, że w sprawie nie ma możliwości przyporządkowania wydatków do poszczególnego rodzaju czynności ponieważ strona nie potrafi tego uczynić. W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto zwrócono się o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE"). Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy kwestii związanych z uprawnieniem Powiatu do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tzw. wydatków mieszanych (tj. związanych jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi, czynnościami zwolnionymi oraz zdarzeniami spoza zakresu przepisów o podatku od towarów i usług), w sytuacji, gdy strona nie zna ona sposobu, aby wydatki te bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować do jednej z ww. kategorii czynności, w tym z koniecznością uwzględniania przy realizacji tego uprawnienia innych, niż współczynnik proporcji sprzedaży, metod alokacji podatku naliczonego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy zależeć będzie od wyniku postępowania prowadzonego przed TSUE, zainicjowanego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjny we Wrocławiu z 10 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 123/17. W orzeczeniu tym sformułowane następujące pytanie prejudycjalne: "Czy art. 168 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z dnia 11 grudnia 2006 r. Nr L 347 s. 1 ze zm.) oraz zasada neutralności VAT sprzeciwiają się praktyce krajowej polegającej na tym, że przyznaje się pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych zarówno na potrzeby transakcji podatnika objętych zakresem zastosowania VAT (opodatkowanych i zwolnionych) jak i będących poza zakresem zastosowania VAT, w związku z brakiem w ustawie krajowej metod i kryteriów podziału kwot podatku naliczonego w odniesieniu do ww. rodzajów transakcji?". Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić niniejsze postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez TSUE ww. pytania prejudycjalnego (sprawa została zarejestrowana przed TSUE pod sygn. C-566/17).