I C 358/17

Суды общей юрисдикции2017-12-06

Номер дела

I C 358/17

Дата решения

2017-12-06

Тип

SENTENCE

Судьи

Katarzyna Cichoń (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

art. 57 ust. 6 ustawy Prawo telekomunikacyjne, art. 471 kc

Резюме

Skoro linia obrony pozwanej, polegająca na negacji twierdzeń i dowodów powoda o istnieniu zobowiązania pozwanej i jego wysokości okazała się nieskuteczna, nie przedłożył on zaś żadnych argumentów ani dowodów na poparcie tezy, że pozwana nie jest zobowiązana należało uznać, że – skoro powód dowiódł swego stanowiska zaś pozwana mu skutecznie nie zaprzeczyła, powództwo było zasadne.

Текст решения

Sygn. akt: I C 358/17 upr. <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> 6 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Kolbuszowej I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Katarzyna Cichoń  Protokolanta: sekretarz sądowy Katarzyna Kłosowska po rozpoznaniu 6 grudnia 2017 r. w K. na rozprawie sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w W. przeciwko K. C. o zapłatę kwoty 947,62 zł I. zasądza od pozwanej K. C. na rzecz powoda (...) Sp. z o.o. w W. kwotę 947,62 zł (dziewięćset czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt dwa grosze) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 8 grudnia 2016 roku do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanej K. C. na rzecz powoda (...) Sp. z o.o. w W. kwotę 227 zł (dwieście dwadzieścia siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sędzia Sądu Rejonowego Katarzyna Cichoń </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> wyroku Sądu Rejonowego w Kolbuszowej z dnia 6.12.2017 r. sygn. akt I C 358/17. Pozwem z dnia 22.07.2015 r. wniesionym w (...), sprecyzowanym pismem procesowym z dnia 17.07.2017 r. /data prezentaty, k. 41-43/ i dołączonym do niego formularzem pozwu, powód – (...) sp. z o.o. - domagał się zasądzenia od pozwanej K. C. kwoty 947,62 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenia na rzecz powoda od pozwanej kosztów postępowania. Uzasadniając żądanie powód wskazał, że domaga się kwoty stanowiącej wartość kary umownej zastrzeżonej w umowie o świadczenie usług telekomunikacyjnych w promocji (...) dla Stałych Klientów łączącej strony postępowania, na wypadek niewypełnienia przez usługobiorcę warunków umowy i konieczności jej wypowiedzenia przez usługodawcę. Powód podniósł, że pozwana uznała powództwo 3.12.2015 r. prosząc o rozłożenie zaległej kwoty na raty. Dnia 14.09.2015 r. Sąd (...) wydał nakaz zapłaty uwzględniający żądanie powoda /k. 6/. Dnia 13.12.2016 r. pozwana wniosła sprzeciw /k. 12-13/, w którym zarzuciła nieskuteczność doręczenia nakazu zapłaty. Dnia 13.10.2017 r. pozwana wniosła odpowiedź na pozew, w której zażądała oddalenia powództwa w całości i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na jej rzecz. W uzasadnieniu zarzucił bezpodstawność żądania pozwu i brak jego udowodnienia, bowiem: 1. z załączonej umowy ani z dołączonego aneksu nie wynika wysokość kary umownej, 2. dołączony regulamin nie jest nawet podpisany, nie jest więc nawet dokumentem prywatnym, nie ma w nim punktu, który odnosiłby się do kary umownej, 3. brak dowodu doręczenia pozwanej wypowiedzenia umowy, noty obciążeniowej, 4. pozwana nie uznała długu. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 21.07.2011 r. K. C. zawarła z (...) S.A. umowę dotyczącą udziału w promocji (...). Został jej wówczas przydzielony nr (...). Była to umowa na czas nieoznaczony. /dowód: odpis umowy z dnia 21.07.2011 r. k. 63/ W dniu 27.11.2014 (...) sp. z o.o. zawarły Aneks do umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych w sieci (...) dotyczący udziału w promocji (...) dla Stałych Klientów (...) (...) /zwany dalej Aneksem/. Mocą tegoż Aneksu K. C., której przyznano uprzednio numer (...) oraz powód zmieniają poprzednią umowę zgodnie z podpisanym Aneksem i załącznikiem do Aneksu w ten sposób, że: 1. umowa została przekształcona w umowę na czas oznaczony – do 10.05.2018 r. 2. K. C. zobowiązała się do dokonania obowiązkowo 36 comiesięcznych zasileń konta w kwotach po minimum 40 zł 3. K. C. kupiła po cenie promocyjnej – 3 zł - aparat telefoniczny marki L. (...) o numerze seryjnym (...), 4. określono wysokość kary umownej na kwotę 995 zł, 5. K. C. oświadczyła, że zaakceptowała i zgadza się z warunkami Regulaminu świadczenia usług telekomunikacyjnych przez (...) sp. z o.o. dla Abonentów (...) /§ 6 pkt 1-3 aneksu/, który stanowił integralną część Aneksu /§ 7 pkt 15a Aneksu/ oraz otrzymała Regulamin /k. 68/. (...) sp. z o.o. jest uprawniony do rozwiązania umowy w razie, gdy Abonent nie dotrzyma zobowiązania do utrzymywania konta w okresie ważności w czasie jej obowiązywania. /§ 7 pkt 7 aneksu/. Rozwiązanie umowy z tego powodu jest dla (...) s p. z o.o. podstawą do żądania od Abonenta zapłaty kary umownej o której mowa w § 6 ust. 11 Regulaminu świadczenia przez (...) sp. z o.o. usług telekomunikacyjnych dla Abonentów (...) /§ 7 pkt 8 aneksu oraz § 6 pkt 11 regulaminu/. Wysokość kary określona jest w umowie i ulega pomniejszeniu o proporcjonalną jej wartość za okres od zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania /§ 6 pkt 11 Regulaminu/. K. C. podała w umowie i zmieniającym ją aneksie swój adres zamieszkania: ul. (...), (...)-(...) T.. Zobowiązała się jednocześnie do podania przy zawarciu umowy prawdziwych i aktualnych danych oraz poinformować na piśmie pocztą elektroniczną lub faksem o wszelkich zamianach dotyczących danych zawartych w umowie w terminie 7 dni od dnia zaistnienia tych zmian /§ 6 pkt 5 i 6 Regulaminu k. 103/ W razie niewywiązania się z tego zobowiązania przez Abonenta, usługodawca może rozwiązać umowę ze skutkiem natychmiastowym i nie ponosi odpowiedzialności za negatywne dla Abonenta skutki wynikające z braku posiadania przez usługodawcę aktualnych danych /§ 7 pkt 6 Aneksu k. 67/ /dowód: aneks do umowy z dnia 27.11.2014 r. k. 64-68, Regulamin świadczenia przez (...) sp. z o.o. usług telekomunikacyjnych dla Abonentów (...) k. 102-104/ Ponieważ K. C. nie wywiązała się z obowiązków umownych i nie dokonała obowiązkowych zasileń konta kwotą minimalną, 28.01.2015 r. powyższa umowa została przez usługodawcę rozwiązana oraz naliczono karę umowną w wysokości 947,62 zł. Pismo to zostało nadane na adres wskazany przez pozwaną w umowie – ul. (...) (...)-(...) T.. /dowód: oświadczenie o rozwiązaniu umowy dla numeru (...), oznaczonej 8 ostatnimi cyframi numeru konta na jaki wpłacać winna zadłużenie pozwana – (...) k. 75, powiadomienie o rozwiązaniu umowy oraz wezwanie do zapłaty umowy dla numeru (...), nr konta (...) k. 76, wydruk e-mail wskazujący datę nadania listu poleconego za pośrednictwem operatora InPost dnia 30.01.2015 r. k. 77/ 3.12.2015 r. w rozmowie telefonicznej na wniosek K. C. rozłożono jej zobowiązanie na 10 rat. /dowód: wydruk print screen zarejestrowanych przez powoda kroków windykacyjnych w sprawie numeru telefonu pozwanej k. 79/ Sąd przyjął wszystkie wnioski dowodowe strony powodowej wynikające ze składanych przez nią pism procesowych złożonych przed rozprawą /strona pozwana nie złożyła żadnego wniosku dowodowego/ uznając, że ich złożenie nie powoduje zwłoki w rozpoznawaniu sprawy. Sąd oddalił wniosek dowodowy powoda /k. 98/ z nagrania treści rozmowy utrwalonej na płycie CD, bowiem nie było możliwe jego przeprowadzenie. Jak wskazano w piśmie procesowym wnoszącym o przeprowadzenie tego dowodu, odtworzenie płyty z nagraniem jest możliwe jedynie po uprzednim uzyskaniu hasła. Aby je uzyskać należy skontaktować się z powodem z dni powszednie w godzinach 8-16 pod wskazanym numerem telefonu /k. 101/. Tak zabezpieczony środek dowodowy jest zatem niemożliwy do przeprowadzenia dla sądu w zwykłym trybie czynności, zatem należało go oddalić. Dopuszczenie dowodu byłoby z pewnością możliwe, gdyby wnoszący o jego przeprowadzenie powód dołączył do pisma procesowego lub w inny sposób umożliwił jego przeprowadzenie poprzez podanie właściwego hasła czy też kodu dostępu umożliwiającego jego odtworzenie. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041711800" title="Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 (art. 56)">art. 56 ustawy Prawo telekomunikacyjne</a>, świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawiera się w formie pisemnej lub elektronicznej za pomocą formularza udostępnionego na stronie internetowej dostawcy usług. Umowa o świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, wymagająca formy pisemnej lub elektronicznej, powinna, z zastrzeżeniem ust. 5, w jasnej, zrozumiałej i łatwo dostępnej formie określać w szczególności: 1. strony umowy, w tym nazwę (firmę), adres i siedzibę dostawcy usług; 2. świadczone usługi ze wskazaniem elementów składających się na opłatę abonamentową; 3. termin oczekiwania na przyłączenie do sieci lub termin rozpoczęcia świadczenia usług; 4. okres, na jaki została zawarta umowa, w tym minimalny okres wymagany do skorzystania z warunków promocyjnych; 5. pakiet taryfowy, jeżeli na świadczone usługi obowiązują różne pakiety taryfowe; 6. sposób składania zamówień na pakiety taryfowe oraz dodatkowe opcje usługi; 7. sposoby dokonywania płatności; 8. okres rozliczeniowy; 9. tryb i warunki dokonywania zmian umowy oraz warunki jej przedłużenia i rozwiązania; 10. ograniczenia w zakresie korzystania z udostępnionych abonentowi przez dostawcę usług telekomunikacyjnych urządzeń końcowych, o ile zostały one wprowadzone przez dostawcę usług lub na jego zlecenie; 11. dane dotyczące funkcjonalności świadczonej usługi obejmujące informacje: a) czy zapewniane są połączenia z numerami alarmowymi, b) czy gromadzone są dane o lokalizacji telekomunikacyjnego urządzenia końcowego, z którego wykonywane jest połączenie c) wszelkich ograniczeniach w kierowaniu połączeń do numerów alarmowych, d) wszelkich ograniczeniach w dostępie lub korzystaniu z usług i aplikacji, e) procedurach wprowadzonych przez dostawcę usług w celu pomiaru i organizacji ruchu w sieci, aby zapobiec osiągnięciu lub przekroczeniu pojemności łącza, wraz z informacją o ich wpływie na jakość świadczonych usług, f) działaniach, jakie dostawca usług jest uprawniony podejmować w związku z przypadkami naruszenia bezpieczeństwa lub integralności sieci i usług; 12. dane dotyczące jakości usług, w szczególności minimalne oferowane poziomy jakości usług, w tym czas wstępnego przyłączenia, a także inne parametry jakości usług, jeżeli zostały określone przez Prezesa (...) na podstawie art. 63 ust. 2 a; 13. sposoby informowania abonenta o wyczerpaniu pakietu transmisji danych w przypadku usługi dostępu do sieci Internet świadczonej w ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej oraz o możliwości bieżącej kontroli stanu takiego pakietu przez abonenta; 14. zakres usług serwisowych oraz sposoby kontaktowania się z podmiotami, które je świadczą; 15. zakres odpowiedzialności z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, wysokość odszkodowania oraz zasady i terminy jego wypłaty, w szczególności w przypadku gdy nie został osiągnięty określony w umowie poziom jakości świadczonej usługi; 16. zasady, tryb i terminy składania oraz rozpatrywania reklamacji; 17. informację o postępowaniach w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich i postępowaniach przed stałymi polubownymi sądami konsumenckimi przy Prezesie (...); 18. sposób uzyskania informacji o aktualnym cenniku usług oraz kosztach usług serwisowych; 19. zasady umieszczenia danych abonenta w spisie abonentów w przypadku umowy dotyczącej świadczenia usług głosowych; 20. sposób przekazywania abonentowi informacji o zagrożeniach związanych ze świadczoną usługą, w tym o sposobach ochrony bezpieczeństwa, prywatności i danych osobowych; 21. wszelkie opłaty należne w momencie rozwiązania umowy, w tym warunki zwrotu telekomunikacyjnych urządzeń końcowych ze wskazaniem, na czyj koszt zwrot ma nastąpić. Dane, o których mowa w ust. 3 pkt 6-8 i 10-21, na podstawie wyraźnego postanowienia umowy, mogą być zawarte w regulaminie świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych. Zgodnie z art. 59 tej ustawy, dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych określający w regulaminie świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych dane, o których mowa w art. 56 ust. 3 pkt 6-8 lub 10-21, jest obowiązany podać ten regulamin do publicznej wiadomości poprzez publikację na swojej stronie internetowej i dostarczać nieodpłatnie abonentowi wraz z umową o świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej, a także na każde jego żądanie, w formie pisemnej lub elektronicznej. Zgodnie z art. 57 ust 6 powołanej ustawy w przypadku zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej, związanego z ulgą przyznaną abonentowi, wysokość roszczenia z tytułu jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta lub przez dostawcę usług z winy abonenta przed upływem terminu, na jaki umowa została zawarta, nie może przekroczyć wartości ulgi przyznanej abonentowi pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania. Roszczenie nie przysługuje w przypadku rozwiązania przez konsumenta umowy przed rozpoczęciem świadczenia usług, chyba że przedmiotem ulgi jest telekomunikacyjne urządzenie końcowe. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 kc</a>, dłużnik zobowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania chyba, że wykaże on, że niewykonanie bądź nienależyte wykonanie zobowiązania jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. W niniejszej sprawie powód był zobowiązany wykazać, że pozwana nie wykonała zobowiązania i wobec tego jego roszczenie wynikające z umowy jest zasadne. Zdaniem Sądu powyższe okoliczności wykazał. Udowodnił mianowicie, że strony zawarły umowę o ustalonej wyżej treści, z której postanowień w połączeniu z postanowieniami regulaminu wynikało wprost, że: <dl> <dt>⚫</dt> <dd> Abonent kupuje aparat telefoniczny za kwotę symboliczną 3 zł i korzysta z usług w trybie promocyjnym w zamian za nieprzerwane w ciągu 36 miesięcy doładowywanie konta kwotą 40 zł, </dd> <dt>⚫</dt> <dd> w razie niewypełnienia tych warunków przez Abonenta, (...) sp. z o.o. będzie mógł w trybie natychmiastowym rozwiązać umowę i żądać zapłaty kary umownej w wysokości określonej umową – 995 zł – pomniejszoną o proporcjonalną wartość tej kary za okres od dnia zawarcia Umowy do jej rozwiązania. </dd> </dl> Umowę tę pozwana podpisała. Fakt ten był między stronami bezsporny. Niezrozumiałe i bezpodstawne są zatem w tym kontekście zarzuty pozwanej 1 i 2 /odpowiedź na pozew k. 88-89/ odnoszące się do tego, że z treści umów nie wynika ani obowiązek zapłaty ani też wysokość kary umownej. Wyżej wskazano bowiem konkretne zapisy umowy, z których wszystkie te okoliczności w sposób jasny i czytelny wynikają. Kara umowna przy tym to de facto rzeczywista wartość aparatu telefonicznego sprzedanego Abonentowi w cenie promocyjnej 3 zł w zamian za gwarancję stałego, 36 miesięcznego regularnego doładowywania konta kwotą 40 zł. Stanowi ona zgodnie z umową wysokość szkody jaką ponosi powód za niewywiązanie się Abonenta ze zobowiązania i jest stosownie pomniejszana proporcjonalnie do okresu jaki upłynął od zwarcia umowy do jej rozwiązania. Jest zatem w sposób ryczałtowy ujętą szkodą powoda za niewywiązanie się przez pozwaną z umowy. Podpisując umowę, w której zasady zwrotu kary umownej oraz jej wysokość są w sposób jasny określone, pozwana zgodziła się na takie rozwiązanie. Prawna jego podstawa leży nie w przepisach ogólnych <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> dotyczących kary umownej /<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 483;art. n)">art. 483 i n. kc</a>/ ale w stanowiącym do niego lex specialis cytowanym przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 57;art. 57 ust. 6)">art. 57 ust 6</a> Prawa telekomunikacyjnego, który wprost zezwala na umowną regulację tego typu. Należy w tym miejscu dodatkowo przytoczyć zasadę swobody umów obowiązującą kontrahentów. Niweczyć zapisy zawarte w umowie według niej może jedynie ich sprzeczność z prawem, zasadami współżycia społecznego i naturą zobowiązania. Sąd zaś nie dopatrzył się żadnej z nich w tym umownym zapisie. Zarzut nr 3 odpowiedzi na pozew był w momencie jego wnoszenia zasadny, bowiem w istocie powód dołączył do pisma z dnia 17.07.2017 r. inny niż ten na który powoływała się umową łącząca strony regulamin /k. 69-74/. Ponieważ jednak do pisma procesowego z dnia 3.11.2017 r. dołączono właściwy regulamin /k. 102-104/, zarzuty pozwanego w kontekście treści regulaminu też okazały się bezzasadne. Bezzasadny jest także zarzut nr 4 i 5 oraz 8 odpowiedzi na pozew. Śladem wysłania pozwanej powiadomienia o rozwiązaniu umowy jest wydruk korespondencji e-mail wskazującej na datę nadania tego pisma pozwanej na adres podany przez nią w umowie, nazwę operatora i numer przesyłki jak również wydruk zrzutu z ekranu systemu teleinformatycznego powoda dotyczącego historii windykacji należności dla abonenta o nr (...). Oba te dowody w sposób zdaniem Sądu wystarczający wskazują na fakt nadania pozwanej wskazanego dokumentu na adres: ul. (...) (...)-(...) T.. Taki adres pozwana wskazała w umowie zobowiązując się do poinformowania w sposób wskazany w umowie o każdej jego zmianie w terminie 7 dni od powstania tej zmiany i zgadzając się na ponoszenie negatywnych konsekwencji niedopełnienia tego zobowiązania. W żadnym razie nie można obarczać strony umowy świadczenia usług poszukiwania kontrahenta pod adresem innym niż on sam wskazał w zawieranej umowie. Byłoby to nielogiczne, sprzeczne ze zdrowym rozsądkiem a nadto z wyraźnymi zapisami umowy – które Sąd wskazał w ustaleniach faktycznych. To pozwana która zmieniła adres zamieszkania winna o tym poinformować swego kontrahenta. Jeśli zaś tego nie uczyniła, ponosić musi z tego tytułu konsekwencje. I nie mogą jej z ich ponoszenia zwolnić tego rodzaju zarzuty. Jedyne twierdzenie pozwanej dotyczyło zarzutu oznaczonego jako pkt 6 i 7 odpowiedzi na pozew. Negując wywodzone przez powoda z kontaktu telefonicznego między stronami uznanie długu przez pozwaną przyznała ona, że do takiego kontaktu telefonicznego doszło. Twierdziła, że kontakt ten nastąpił, bowiem pozwana próbowała dojść źródła absurdalnych z jej perspektywy żądań powoda. Sąd uznał to twierdzenie jako zupełnie gołosłowne. Nie zostało bowiem poparte żadnym dowodem ze strony pozwanej a – nawet mimo oddalenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z zapisu na płycie CD – jest sprzeczne z materiałem dowodowym dostarczonym przez powoda – a mianowicie wydrukiem zrzutu z ekranu systemu teleinformatycznego powoda wskazującym na historię działań windykacyjnych podejmowanych przez niego w sprawie nr telefonu przydzielonego pozwanej /k. 79/. Wynika z niego, że w rozmowie telefonicznej 3.12.2015 r. zainicjowanej przez zadłużonego abonenta o nr (...) doszło do rozłożenia długu na 10 rat. Konkludując zatem powyższe rozważania Sąd doszedł do przekonania, że abstrahując nawet od kwestii oceny wymienionego wyżej uznania długu przez pozwaną, powód w pełni udowodnił, iż przysługuje mu wobec pozwanej roszczenie w żądanej wysokości. Wszelkie bowiem zarzuty pozwanego odnoszące się do kwestii dowodzonych przez powoda, okazały się bezpodstawne a zatem chybione. Do pozwanej zaś należało wykazanie, że niewykonanie bądź nienależyte wykonanie zobowiązania nastąpiło w związku z okolicznościami, za które nie ponosi odpowiedzialności. Temu pozwana nie próbowała nawet sprostać. Jej stanowisko sprowadzało się bowiem jedynie do prostego zaprzeczenia wszystkim twierdzeniom powoda i do podważania wszystkich przedłożonych przez niego na poparcie tych twierdzeń dowodów, bez żadnych twierdzeń własnych i – co za tym idzie - bez jakichkolwiek dowodów na ich poparcie. Skoro zatem jak wyżej wskazano linia obrony pozwanej polegająca na negacji twierdzeń i dowodów powoda o istnieniu zobowiązania pozwanej i jego wysokości okazała się nieskuteczna, nie przedłożył on zaś żadnych argumentów ani dowodów na poparcie tezy, że pozwana nie jest zobowiązana należało uznać, że – skoro powód dowiódł swego stanowiska zaś pozwana mu skutecznie nie zaprzeczyła, powództwo było zasadne. Orzekając o odsetkach sąd wziął pod uwagę, że brak jest dowodu doręczenia pozwanej powiadomienia o rozwiązaniu umowy wraz z wezwaniem do zapłaty jak i dowodów doręczenia innych wezwań, zatem pierwszy z terminów, w którym pozwana z całą pewnością mimo wszystkich zarzutów dowiedziała się o żądaniach do niej wysuwanych był termin sporządzenia przez nią sprzeciwu – 8.12.2016 r. Orzeczenie o kosztach oparto na ogólnej zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu /<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 98)">art. 98 kc</a>/. Na sumę kosztów, którymi w całości obciążono pozwaną składa się: 30 zł opłaty sądowej, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i 180 zł kosztów zastępstwa procesowego według przepisów obowiązujących w dniu wytoczenia powództwa. Sędzia Sądu Rejonowego Katarzyna Cichoń </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> 1.  (...) 2.  (...) (...)  (...) </div>