I C 1600/16

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 1600/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 06 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kwidzynie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSR Halina Ostafińska-Kołacka</p> <p>Protokolant: stażysta Ewelina Gadomska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 06 grudnia 2017 r. w Kwidzynie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span>S.A. w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">M. S.</span> kwotę 5.000,00 zł (pięć tysięcy złotych 00/100), z ustawowymi odsetkami od dnia 24 listopada 2015 roku do dnia zapłaty;</p> <p>II.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">M. S.</span> kwotę:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>250,00 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych 00/100), tytułem opłaty sądowej,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>590,22 zł (pięćset dziewięćdziesiąt złotych 22/100), tytułem wydatków, oraz</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>917,00 zł (dziewięćset siedemnaście złotych 00/100), tytułem kosztów zastępstwa procesowego.</p> </dd> </dl> <p> <em> <!-- -->SSR Halina Ostafińska-Kołacka</em> </p> <p>I C 1600/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">M. S.</span> wnosił o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span>S.A. w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 5000 złotych, z ustawowymi odsetkami od 24 listopada 2015 roku do dnia zapłaty, tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.</p> <p>W uzasadnieniu podał, że w dniu 19 lutego 2015 roku na trasie <span class="anon-block">B.</span>-<span class="anon-block">C.</span> doszło do wypadku samochodowego, w którym sprawca <span class="anon-block">M. M.</span> jadąc samochodem marki <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie zachował należytej ostrożności na łuku drogowym, w wyniku czego doszło do otarcia samochodu powoda i wpadnięcia do rowu. Na skutek wypadku powód doznał stłuczenia głowy i kręgosłupa szyjnego oraz tzw. wypadnięcia dysku. Pojawiły się trudności w ruchomości kręgosłupa szyjnego, bolesność uciskowa kręgosłupa, bóle i zawroty głowy, mdłości i krwotok z nosa. Powód również podał, że w wyniku wypadku doznał zaburzeń w sferze psychicznej. Stał się nerwowy i bał się jeździć samochodem. Dlatego korzystał z konsultacji psychologicznej.</p> <p>Zdaniem powoda wypłacona przez pozwanego ubezpieczyciela kwota zadośćuczynienia w wysokości 1000 złotych jest rażąco zaniżona.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">(...)</span>S.A.” w <span class="anon-block">W.</span> wnosił o oddalenie powództwa zarzucając , iż wysokość roszczenia nie spełnia postulatu umiarkowanej kwoty i jest nadmierne w stosunku do krzywdy jakiej doznał powód i w odniesieniu do stopy życiowej społeczeństwa.</p> <p>Sąd ustalił i zważył co następuje:</p> <p>W dniu 19 lutego 2015 roku na trasie <span class="anon-block">B.</span> – <span class="anon-block">C.</span> w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span> miał miejsce wypadek komunikacyjny. Sprawca wypadku <span class="anon-block">M. M.</span> kierując samochodem <span class="anon-block">O. (...)</span> uderzył w samochód powoda VW <span class="anon-block">C.</span>, który wpadł do rowu. Powód będąc pod wpływem dużego stgresu zdołał się wydostać z samochodu i początkowo nie czuł bólu. W miarę upływu czasu powód czuł się coraz gorzej i po 2 godzinach udał się na oddział ratunkowy szpitala w <span class="anon-block">S.</span> gdzie przeprowadzono badanie i rozpoznano u powoda stłuczenie głowy, kręgosłupa szyjnego, piersiowego i lędżwiowego. Powód nie został zatrzymany w szpitalu a zalecono mu przyjmowanie leków przeciwbólowych i kontynuację leczenia. Nazajutrz w dniu 20 lutego powód udał się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej gdzie otrzymał skierowanie do szpitala na oddział chirurgiczny ale nie skorzystał ze skierowania. Kontynuował leczenie w poradni ortopedycznej i korzystał z zabiegów rehabilitacyjnych.</p> <p>Na skutek wypadku drogowego z dnia 19.02.2015 roku powód doznał stłuczenia kręgosłupa szyjnego, piersiowego, lędźwiowego, lewego barku i lewej połowy klatki piersiowej. Z kolei w wyniku stłuczenia barku doszło do miernego stopnia uszkodzenia stożka roratorów bez ograniczenia ruchomości barku i zaników mięśni, z miernym ograniczeniem funkcji barku. Spowodowało to długotrwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 5%. Pozostałe obrażenia ciała nie spowodowały zaburzeń funkcji organizmu powoda spełniających kryteria powstania trwałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.</p> <p>Nasilone dolegliwości bólowe trwały u powoda przez okres 6-8 tygodni i ograniczały znacznie jego aktywność życiową.</p> <p>Przez kilka miesięcy z uwagi na bóle głowy i barku powód nie mógł wykonywać cięższych prac domowych jak np. rąbanie drewna i koszenie trawy. Powód stał się bardzo nerwowy, rozdrażniony i odczuwał strach przed jazdą samochodem.</p> <p>W chwili wypadku powód pracował w rodzinnej firmie cukierniczej i pracuje tam do tej pory.</p> <p>Proces leczenia został zakończony 12 stycznia 2016 roku. Obrażenia kręgosłupa i klatki piersiowej uległy wygojeniu i nie rokują w przyszłości ujemnych następstwa wypadku. Schorzenie barku przebiega łagodnie i możliwe jest w przyszłości stopniowe zmniejszanie się i ustąpienie dolegliwości. Stan zdrowia powoda nie jest następstwem istniejących przed wypadkiem samoistnych zmian zwyrodnieniowych.</p> <p>Wypadek samochodowy stanowił dla powoda zdarzenie traumatyczne ponieważ wiązało się to w percepcji powoda z zagrożeniem jego życia. Chodzi w szczególności o przebieg wypadku w wyniku którego, samochód powoda stoczył się do głębokiego rowu a powód miał trudności z wydostaniem się z pojazdu, czuł zapach ulatniającego się paliwa co groziło wybuchem. Negatywne intensywne skutki psychologiczne przeżytej traumy w postaci upośledzenia czynności psychicznych, zachwiania stanu równowagi funkcji psychicznych, zmian i dezorganizacji codziennego funkcjonowania utrzymywały się przez pół roku od wypadku. Przejawiało się to w szczególności lękiem przed jazdą samochodem, rozdrażnieniem z powodu obniżonej sprawności fizycznej i dolegliwości bólowych, nadwrażliwością emocjonalną i wewnętrznym napięciem, nadmiernym myśleniem o przeżytym zdarzeniu, refleksją z przekonaniem o byciu na granicy śmierci.</p> <p>(dokumentacja medyczna k.8-19 i k.44, przesłuchanie powoda k. 37, zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span> k.37, opinia biegłego sądowego z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii <span class="anon-block">R. P.</span> k. 41-43, opinia biegłego psychologa <span class="anon-block">E. Ż.</span> k. 63-65).</p> <p>Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie wyżej wymienionych dokumentów, których prawdziwości strony nie kwestionowały, na podstawie zeznań świadka <span class="anon-block">A. S.</span>, przesłuchania powoda oraz opinii biegłych sądowych <span class="anon-block">R. P.</span> i <span class="anon-block">E. Ż.</span>, których strony nie zakwestionowały a które w ocenie sądu sporządzone są profesjonalnie i wyczerpująco.</p> <p>Powyższy stan faktyczny jest poza sporem.</p> <p>Spór pomiędzy stronami dotyczy jedynie wysokości należnego zadośćuczynienia.</p> <p>Zdaniem Sądu powództwo zasługuje na uwzględnienie w całej rozciągłości.</p> <p>Przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> nie wskazują żadnych kryteriów, którymi należy się kierować przy zasądzaniu zadośćuczynienia za krzywdę i cierpienie.</p> <p>Niewątpliwie jednak zadośćuczynienie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445)">art. 445 k.c.</a> ma przede wszystkim charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie może stanowić zapłaty symbolicznej, lecz musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość. Wysokość zadośćuczynienia z drugiej strony nie może być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy ale musi być odpowiednia czyli utrzymana w rozsądnych granicach, odpowiadającym aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa.</p> <p>Sąd zgadza się ze stanowiskiem powoda, że wypłacona przez pozwanego ubezpieczyciela kwota zadośćuczynienia w wysokości 1000 złotych jest kwotą symboliczną.</p> <p>Powód <span class="anon-block">M. S.</span> wprawdzie nie był hospitalizowany ale doznał rozległego uszkodzenia ciała tj. stłuczenia głowy, urazu kręgosłupa szyjnego, piersiowego, lędźwiowego, lewego barku i klatki piersiowej. Duże natężenie dolegliwości bólowych trwało od 6-8 tygodni i w tym czasie powód był ograniczony znacznie w aktywności życiowej. Powód do dzisiaj odczuwa ból barku lewego co utrudnia mu wykonywanie pracy. Okres leczenia również był długi bo zakończył się w styczniu 2016 roku.</p> <p>Przy określeniu stanu zdrowia powoda na skutek wypadku i przebiegu choroby Sąd oparł się na opinii biegłego sądowego chirurga ortopedy <span class="anon-block">R. P.</span>.</p> <p>Oprócz urazów fizycznych powód doznał również rozstroju zdrowia w sferze psychicznej, co potwierdziła w swojej opinii biegła sądowa psycholog <span class="anon-block">E. Ż.</span>.</p> <p>Należy przyjąć, że przebieg wypadku był bardzo niebezpieczny z uwagi na to, że samochód powoda wpadł do rowu a powód musiał o własnych siłach wydostać się z samochodu , czuł zapach paliwa i obawiał się wybuchu pojazdu.</p> <p>Jak wynika z opinii psychologicznej na skutek wypadku powód przeżył traumę, co przejawiało się lękiem przed jazdą samochodem, rozdrażnieniem z powodu dolegliwości bólowych i ograniczeniem sprawności fizycznej , nadwrażliwością emocjonalną i ciągłym wracaniem do przebiegu wypadku z refleksją o byciu na granicy śmierci. Stan taki trwał co najmniej przez okres 1 roku.</p> <p>Zmiany w zachowaniu powoda potwierdziła również zeznająca w charakterze świadka żona powoda <span class="anon-block">A. S.</span>.</p> <p>Wprawdzie biegli podali , że rokowania na przyszłość co do stanu zdrowia powoda są pomyślne, ale z uwagi na wyżej opisane okoliczności zdaniem Sądu roszczenie powoda wcale nie jest wygórowane.</p> <p>Pozwany ubezpieczyciel oprócz wypłaconej już kwoty 1000 złotych powinien wypłacić więc powodowi dodatkową kwotę zadośćuczynienia w wysokości 5000 złotych.</p> <p>Zasadne jest również żądanie odsetek od 24 listopada 2015 roku ponieważ w dniu 23 listopada 2015 roku pozwany ubezpieczyciel podjął decyzję o wypłacie kwoty 1000 złotych, a więc od dnia następnego znajdował się w zwłoce.</p> <p>W związku z powyższym Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 par.1 kc.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 par.1 kc.</a> orzekł jak wyżej.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach Sąd oparł na zasadzie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 par.1 kpc</a>. w zw. z par.2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.</p> <p>Pozwany jako strona przegrywająca sprawę ma obowiązek zwrócić powodowi kwotę 250 złotych, tytułem opłaty sądowej, kwotę 917 złotych ( z opłatą od pełnomocnictwa), tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 590,22 złote, tytułem kosztów sporządzenia opinii przez biegłych sądowych.</p> </div>