Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I C 716/17

Суды общей юрисдикции2017-12-06
Номер дела
I C 716/17
Дата решения
2017-12-06
Тип
SENTENCE

Судьи

Andrzej Antkiewicz (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

Текст решения

<p>Sygn. akt: I C 716/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 6 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Andrzej Antkiewicz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy sekretarz sądowy Monika Kopczyńska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. w Grudziądzu na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...)</span> 1 <span class="anon-block">F. (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">K. S.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 754,72 zł (siedemset pięćdziesiąt cztery złote 72/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 17 października 2016 roku do dnia 6 grudnia 2017 roku;</p> <p>2.  zasądzoną w punkcie 1. należność główną rozkłada na 8 rat przy czym pierwsze 7 rat po 100 zł, a ostatnia w kwocie 54,72 zł, płatne co miesiąc do końca każdego miesiąca kalendarzowego począwszy od miesiąca następnego po miesiącu, w którym uprawomocni się wyrok, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od poszczególnych rat na wypadek opóźnienia w ich płatności;</p> <p>3.  oddala powództwo w pozostałej części;</p> <p>4.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 407,00 zł (czterysta siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu;</p> <p>5.  nakazuje pobrać od powoda z zasądzonego roszczenia kwotę 40,60 zł (czterdzieści złotych 60/100) na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Grudziądzu tytułem wydatków poniesionych w postępowaniu mediacyjnym.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 716/17</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z dnia 6 grudnia 2017 r. </strong> </p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> 1 <span class="anon-block">F. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od <span class="anon-block">K. S.</span> kwoty 754,72 zł, na którą składały się: kara umowna naliczona przez pierwotnego wierzyciela <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> za niedotrzymanie przez pozwanego warunków umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych w kwocie 712,50 zł oraz skapitalizowane odsetki za opóźnienie w płatności tej kwoty za okres od dnia wymagalności do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu w wysokości 42,22 zł. Powód domagał się również zasądzenia dalszych odsetek ustawowych za opóźnienie od całej dochodzonej kwoty od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Z uzasadnienia pozwu wynikało, że powód nabył wierzytelność wobec pozwanego od <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> na podstawie umowy cesji.</p> <p>W dniu 9 listopada 2016 r. referendarz sądowy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, nakazując pozwanemu zapłacić powodowi żądaną kwotę z odsetkami i kosztami procesu (k. 8 akt).</p> <p>Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości. Zarzucił brak kontaktu ze strony pełnomocnika powoda w sprawie zadłużenia. Wniósł o rozłożenie świadczenia na raty (k. 14-17 i 82 akt)</p> <p>Sprawa została rozpoznana <span class="underline"> <!-- -->w postępowaniu uproszczonym</span> (k. 1 akt).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>Pozwany <span class="anon-block">K. S.</span> w dniu 15 września 2015 r. zawarł z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych w ramach promocji ,,<span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span>. 50”, na podstawie której uzyskał możliwość wykonywania połączeń telefonicznych. Zobowiązał się do dokonania 8 obowiązkowych doładowań za kwotę minimalną 50 zł. Umowa została zawarta na czas określony – do dnia 12 maja 2016 r. W umowie zastrzeżono karę umowną za niedotrzymanie warunków umowy w kwocie 950 zł.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->umowa wraz z regulaminem – k. 34-38 akt </em> </p> <p>W związku z niedokonaniem przez pozwanego obowiązkowych zasileń konta kwotą minimalną, w dniu 15 listopada 2015 r. została rozwiązana umowa z pozwanym. W dniu 24 listopada 2015 r. operator wystawił notę obciążeniową na kwotę 712,50 zł, obciążając pozwanego karą umowną za niedotrzymanie warunków umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zgodnie z par. 12 Regulaminu świadczenia usług telekomunikacyjnych przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> <span class="anon-block"> – (...)</span>. W nocie obciążeniowej wskazano termin płatności ww. kwoty na 9 grudnia 2015 r.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowody: </em> </strong> <em> <!-- -->nota obciążeniowa – k. 39 akt</em> </p> <p> <em> <!-- --> powiadomienie o rozwiązaniu umowy oraz wezwanie do zapłaty – k. 39v akt </em> </p> <p>Na mocy umowy przelewu z dnia 16 maja 2016 r. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> sprzedała powodowi wierzytelności wobec pozwanego wynikające z umowy o usługi telekomunikacyjne z dnia 15 września 2015 r. Pismem z 21 czerwca 2016 r. cedent powiadomił pozwanego o sprzedaży wierzytelności w wysokości 712,50 zł wraz z odsetkami. Pismem z tego samego dnia powód wezwał pozwanego do uregulowania wymienionego długu.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowody:</em> </strong> <em> <!-- --> umowa przelewu wierzytelności - k. 42-43v akt</em> </p> <p> <em> <!-- --> zawiadomienie o sprzedaży wierzytelności – k. 46 akt </em> </p> <p> <em> <!-- --> wezwanie do zapłaty – k. 40 akt </em> </p> <p>Pozwany pracuje w szpitalu jako opiekun pacjenta i otrzymuje z tego tytułu minimalne wynagrodzenie. Mieszka z rodzicami, jest kawalerem, nie ma na utrzymaniu dzieci. Rodzicom przekazuje z pensji ok. 300-400 zł miesięcznie na życie i opłaty za mieszkanie. Posiada też inne zobowiązania, które spłaca w ratach. Nadto płaci 30 zł miesięcznie za telefon i za dojazdy do pracy samochodem ok. 100-150 zł miesięcznie. Chciałby uregulować zobowiązanie wobec powoda w ratach po 100 zł miesięcznie.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Okoliczności niesporne:</em> </strong> <em> <!-- --> wyjaśnienia pozwanego – k. 82 akt </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Za podstawę prawną wierzytelności objętych cesją przyjąć należy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041711800" title="Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 (art. 56)">art. 56 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r.</a> – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, <br/>poz. 1800 ze zm.), regulujący umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz – <br/>w zakresie przelewu wierzytelności – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 i nast. k.c.</a> </p> <p>Pozwany nie uiścił wobec <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> kary umownej za niedotrzymanie warunków umowy, zatem obecnie powinien uiścić tę należność wraz z odsetkami za opóźnienie na rzecz powoda, na którego na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 k.c.</a> i w oparciu o umowę przelewu przeszły wierzytelności o ich zapłatę.</p> <p>O odsetkach za opóźnienie orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 482;art. 482 § 1)">art. 482 § 1 k.c.</a> </p> <p>W ocenie Sądu pozwany zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa rozłożenia zasądzonej należności na raty (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 320)">art. 320 k.p.c.</a>). Pozwany otrzymuje minimalne wynagrodzenie, z czego musi się utrzymać. Spłaca też dobrowolnie inne zobowiązania. Nie stać go więc obecnie na spłatę całego zadłużenia wobec powoda w krótkim czasie. W ocenie Sądu narażenie pozwanego na egzekucję całej zasądzonej należności pogorszyłoby jego - i tak trudną - sytuację finansową. Z tych względów zachodziła podstawa do rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty, których wysokość określono zgodnie z prośbą powoda, uwzględniając jego obecną sytuację majątkową, z tym że wysokość ostatniej raty określono jako wyrównawczą. Rozłożenie świadczenia na raty daje większe prawdopodobieństwo dobrowolnej spłaty długu przez pozwanego. Przymusowa egzekucja z jego majątku w obecnej sytuacji byłaby bezskuteczna.</p> <p>Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZP 126/06 (OSNC 2007, nr 10, poz. 147) rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 320)">art. 320 k.p.c.</a> ma ten skutek - wskazany już w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1970 r., III PZP 11/70 (OSNCP 1971, nr 4, poz. 61) - że wierzycielowi nie przysługują odsetki od ratalnych świadczeń za okres od daty wyroku do daty płatności poszczególnych rat. Z tego względu odsetki zasądzono jedynie do dnia wyrokowania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 482;art. 482 § 1)">art. 482 § 1 k.c.</a>), a powództwo o zapłatę odsetek za okres od wyrokowania do dnia płatności poszczególnych rat zostało oddalone.</p> <p>O kosztach procesu w punkcie 4. (czwartym) sentencji wyroku orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> Pozwany przegrał sprawę w całości, zgodnie więc z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu powinien zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty, na które składają się: 30 zł - opłata od pozwu, 17 zł - opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego i 360 zł - opłata na rzecz radcy prawnego według § 2 pkt 2 <em> <!-- -->rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych </em>w brzmieniu z dnia wniesienia pozwu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804).</p> <p>O kosztach postępowania mediacyjnego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 103;art. 103 § 1;art. 103 § 2)">art. 103 § 1 i 2 k.p.c.</a>, albowiem na zaproszenie mediatora odpowiedział tylko pozwany. Strona powodowa nie zgłosiła się w celu umożliwienia przeprowadzenia mediacji. Zgodnie z cytowanymi przepisami sąd niezależnie od wyniku sprawy (a więc nawet jeśli strona ją wygra) może włożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem, w szczególności w przypadku oczywiście nieuzasadnionej odmowy poddania się mediacji.</p> </div>