VII W 297/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII W 297/17</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 grudnia 2017 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. w VII Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia SR Mariusz Wieczorek</p> <p>Protokolant: <span class="anon-block">A. C.</span> </p> <p>Przy udziale oskarżyciela publicznego: xxx</p> <p>Po rozpoznaniu w dniach 25 października 2017r. i 6 grudnia 2017r.</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. M. (1)</span> </strong>, s. <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">J. z d. A.</span> , <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 16.03.2017 r. w <span class="anon-block">T.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> nie zachował nakazanych środków ostrożności i dopuścił, żeby jego psy wybiegały z terenu posesji i stwarzały zagrożenie dla osób przechodzących i przejeżdżających w rejonie w/w posesji</p> <p> <strong> <!-- -->tj. za wykroczenie z art. 77 kw</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->orzeka</strong> </p> <p>1.  obwinionego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. M. (1)</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 77 kw wymierza obwinionemu karę grzywny w kwocie 200,00 (dwieście) złotych;</p> <p>2.  zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków oraz kwotę 30,00 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII W 297/17</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Obwiniony <span class="anon-block">P. M. (1)</span> wraz z żoną, siostrą wspólnie prowadzą wspólnie gospodarstwo rolne w miejscowości <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gm. <span class="anon-block">T.</span>, pow. <span class="anon-block"> (...)</span> wschodni. woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, w którym hodują wspólnie m. in. kozy w łącznej ilości ok.60 sztuk. Posesja między innymi graniczy z terenem przyległym do wjazdu na parking marketu <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Ogrodzenie posesji obwinionego od strony marketu <span class="anon-block"> (...)</span> nie jest dobrze zabezpieczone, w siatce ogrodzenia znajdują się ubytki. W posesji obwinianego znajdują się psy. W dniu 16 marca 2017 roku psy należące do obwinionego wydostały się z terenu jego posesji i w godzinach popołudniowych biegały luzem po <span class="anon-block">ul. (...)</span> po wjeździe do marketu <span class="anon-block"> (...)</span> stwarzając realne zagrożenie osób przechodzących i przejeżdżającą tą ulicą, jak i dla osób udających się do sklepu.</p> <p>Około godz. <strong> <!-- --> 15:45</strong> funkcjonariusze <span class="anon-block">S. M.</span> w <span class="anon-block">T.</span> na podstawie zgłoszenia od mieszkańców sąsiadujących posesji z posesją obwinionego - o psach biegających bez żadnego nadzoru po <span class="anon-block">ul. (...)</span> w rejonie wjazdu do marketu <span class="anon-block"> (...)</span> udali się na miejsce i stwierdzili trzy psy, które faktycznie biegały po terenie przyległym do wjazdu do marketu <span class="anon-block"> (...)</span>. W rozmowie z funkcjonariuszami <span class="anon-block">S. M.</span> obwiniony nie negował, że biegające psy należą do niego. W związku z brakiem nadzoru ze strony obwinionego strażnicy miejscy zaproponowali mu mandat karny w wysokości 200 złotych, a obwiniony odmówił przyjęcia mandatu.</p> <p>Zgodnie z uchwałą Nr XX/145/15 <span class="anon-block">R. M.</span> w <span class="anon-block">T.</span>z dnia 28.12.2015r. Rozdział 6 „dotyczący obowiązków osób utrzymujących zwierzęta domowe, mające na celu ochronę przed zagrożeniem lub uciążliwością dla ludzi oraz przed zanieczyszczeniami terenów przeznaczonych do wspólnego użytku” stanowi w § 23, iż osoby utrzymujące psy i inne zwierzęta domowe ponoszą pełna odpowiedzialność za zachowania swoich zwierząt i są zobowiązane do zachowania środków ostrożności zapewniających ochronę przed zagrożeniem lub uciążliwością dla ludzi oraz przed zanieczyszczaniem terenów przeznaczonych do wspólnego użytku, w szczególności są zobowiązane do np. zabezpieczenia nieruchomości przed wydostaniem się zwierząt poza jej obręb.</p> <p> <em> <!-- --> /dowód: częściowo wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">P. M. (1)</span> k.30, zeznania świadków: <span class="anon-block">D. C.</span> k.2-3, 30verte, <span class="anon-block">J. Ś.</span> k.30verte, notatka urzędowa k.1,5, oświadczenie k.4, sprzeciw obwinionego k. 15, kserokopia protokołu rozprawy w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>k.24-28, kopia uchwały <span class="anon-block">R. M.</span> w <span class="anon-block">T.</span> k.35-40, dokumentacja fotograficzna posesji obwinionego k.41-45/</em> </p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">P. M. (1)</span> legitymuje się wykształceniem zawodowym, z zawodu jest hydraulikiem. Obwiniony nie pracuje, jest rencistą II grupy, otrzymuje zasiłek z MOPS-u w wysokości 640 złotych, z tytułu choroby serca. Jest żonaty, nie posiada majątku. Obwiniony nie był dotychczas karany.</p> <p> <em> <!-- -->/dowód: dane osobopoznawcze k.30/</em> </p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">P. M. (1)</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia.</p> <p>Przed Sądem wyjaśnił, iż wówczas jechał wózkiem z osiołkiem, a psa tam nie było. W innej sprawie pokazywał strażnikom, który jest jego pies, a on ma tylko jednego psa, wabi się <span class="anon-block">B.</span> i rasa mieszaniec, ma na niego książeczkę zdrowia psa, którą pokazywał w sprawie<span class="anon-block">(...)</span>Żona jego też ma psa podobnej maści jak <span class="anon-block">B.</span>, tylko trochę wyższy. Podniósł, iż psy przychodzą do jego suki, ale nie są to groźne psy.</p> <p> <em> <!-- -->/dowód: wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">P. M. (1)</span> k.30/</em> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</span> </strong> </p> <p>W przedmiotowej sprawie wyjaśnienia obwinionego Sąd uznał tylko częściowo za wiarygodne. Nadał walor wiarygodnych tym wyjaśnieniom, którymi obwiniony opisał sam fakt posiadania przez siebie i żonę psów, natomiast w ocenie Sądu nie są wiarygodne wyjaśnienia obwinionego, które dotyczą okoliczności związanych z wydostaniem się tychże psów poza teren posesji przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz tego, iż te psy bez jego nadzoru, biegały luzem po <span class="anon-block">ul. (...)</span> po wjeździe do marketu <span class="anon-block"> (...)</span>, albowiem tym wyjaśnieniom obwinionego zaprzecza cały zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci zeznań świadków – strażników miejskich, którym Sąd dał wiarę w całości, gdyż były one jednolite, spójne i wzajemnie się uzupełniały. Ponadto w/w zeznania znajdują dalsze potwierdzenie w dowodach rzeczowych w postaci: notatki urzędowej k.1, 5, oraz dokumentacji fotograficznej k. 41-45. Wynika z nich jednoznacznie, iż teren posesji obwinionego od strony marketu <span class="anon-block"> (...)</span> jest nienależycie zabezpieczony przed wydostawaniem się jego psów. <span class="anon-block">S. m. (1)</span>precyzyjnie wskazali, iż po przyjeździe na miejsce interwencji, widzieli</p> <p>biegające luzem 3 psy po rejonie wjazdu do marketu <span class="anon-block">T.</span>, stwarzając realne zagrożenie osób przechodzących i przejeżdżającą tą ulicą, jak i dla osób udających się do sklepu. Zatem wersja obwinionego o należytym zabezpieczeniu ogrodzenia przed wydostawaniem się jego zwierząt z terenu jego posesji była niewiarygodna. Tak samo niewiarygodna była jego wersja, iż to nie jego psy, były widziane w dniu interwencji <span class="anon-block">S. M.</span> w okolicach wjazdu do marketu <span class="anon-block">T.</span>, lecz obce psy, które mogły stwarzać zagrożenie. Bowiem z całokształtu materiału dowodowego wynika jednoznacznie, iż to psy należące do obwinionego biegały luzem, bez żadnego nadzoru, a nie obce. Zresztą w trakcie interwencji strażników miejskich obwiniony nie negował, iż były to jego psy.</p> <p>Wszystkie dowody jakie zaistniały w niniejszej sprawie układają się w jeden, logiczny ciąg zdarzeń, z którego wynika, że psy obwinionego oraz będące w jego posiadaniu biegały luzem, bez żadnego dozoru, po terenie przyległym do wjazdu do marketu <span class="anon-block">T.</span>. Nie budzi także wątpliwości, iż tak „wałęsające się” luzem psy stwarzały potencjalne zagrożenie dla osób przechodzących i przejeżdżającą <span class="anon-block">ulicą (...)</span>, jak i dla osób udających się do <span class="anon-block"> sklepu (...)</span>.</p> <p>Dlatego Sąd uznał twierdzenia obwinionego jedynie jako linię obrony mającą na celu nie tylko uniknięcie odpowiedzialności za wykroczenie.</p> <p>Rozważając kwestię winy i odpowiedzialności karnej Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Nie ujawniły się okoliczności wyłączające winę obwinionego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">kodeksu wykroczeń</a>. Mógł więc zachować się zgodnie z normami prawnymi. Nie zaistniały także w przedmiotowej sprawie żadne szczególne okoliczności, które wyłączałyby bezprawność czynu obwinionego.</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">P. M. (1)</span> swoim zachowaniem polegającym na tym, iż w dniu 16.03.2017 r. w <span class="anon-block">T.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> nie zachował nakazanych środków ostrożności i dopuścił, żeby jego psy wybiegały z terenu posesji i stwarzały zagrożenie dla osób przechodzących i przejeżdżających w rejonie w/w posesji, czym wyczerpał dyspozycję <strong> <!-- -->art. 77 kw.</strong> </p> <p>Wymierzając obwinionemu karę za wykroczenie Sąd wziął pod uwagę stopień społecznej szkodliwości tego czynu. Zdaniem Sądu społeczna szkodliwość czynu jakiego dopuścił się obwiniony przekracza stopień znikomości. Na korzyść obwinionego Sąd poczytał fakt, iż nie był dotychczas karany. Natomiast jako okoliczność obciążającą Sąd poczytał, iż podobne czyny nie są incydentalne, zdarzają się nagminnie (sprawa <span class="anon-block">(...)</span>) oraz brak jakiejkolwiek refleksji ze strony obwinionego.</p> <p>Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności Sąd na podstawie art. 77 kw wymierzył <span class="anon-block">P. M. (2)</span> karę grzywny w wysokości do prawie górnej wysokości. Sąd jest przekonany, że tylko taka kara ta spełni zadania w zakresie prewencji indywidualnej.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art.119 kpw</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> a o opłacie karnej w oparciu o art. 3 ust.1 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. - o opłatach w sprawach karnych /tj. z Dz. U. z 1983 r. nr 49 poz. 223 z późn. Zm/ . Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji.</p> </div>