I C 3423/17

<p>Sygnatura akt I C 3423/17</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <span class="anon-block">K.</span>, dnia 11-12-2017 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kaliszu I Wydział Cywilny w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący:SSR Katarzyna Porada-Łaska</p> <p>Protokolant:sekretarz sądowy Sylwia Marek</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11-12-2017 r. w Kaliszu na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. L.</span> </p> <p>o zapłatę 760,20 zł</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">M. L.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> kwotę 420,69 zł ( czterysta dwadzieścia złotych 69/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 25.04.2017 r. do dnia zapłaty,</p> <p>II.  oddala powództwo w pozostałym zakresie,</p> <p>III.  rozdziela stosunkowo koszty procesu i z tego tytułu zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 175,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania,</p> <p>IV.  nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.</p> <p>SSR Katarzyna Porada-Łaska</p> <p>Sygn. akt I C 3423/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) SA</span> we <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">M. L.</span> kwoty 760,20 zł oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu swego stanowiska powód podał, iż wierzytelność dochodzona pozwem wynika z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej przez pozwanego a <span class="anon-block"> (...) SA</span>. Powód nabył w/w wierzytelność na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 20.02.2017 r.</p> <p>Na wartość przedmiotu sporu składa się:</p> <p>_ wynagrodzenie z tytułu sprzedaży usług telekomunikacyjnych w kwocie 637,01 zł</p> <p>_odsetki ustawowe od w.w. należności od następujących kwot – za okres od dnia wymagalności należności do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu tj. 25.04.2017 r.:</p> <p>- 43,97 zł od dnia 29.05.2014 r. - 10,91 zł</p> <p>- 25,00 zł od dnia 29.06.2014 r. – 5,93 zł</p> <p>- 50,86 zł od dnia 29.07.2014 r. – 11,51 zł</p> <p>- 50, 52 zł od dnia 28.08.2014 r. – 10,90 zł</p> <p>- 50,00 zł od dnia 03.10.2014 r. – 10,14 zł</p> <p>- 50,00 zł od dnia 30.10.2014 r. – 9,66 zł</p> <p>- 50,00 zł od dnia 29.11.2014 r. – 9,13 zł</p> <p>- 27,42 zł od dnia 28.12.2014 r. – 4,74 zł</p> <p>- 289,24 zł od dnia 24.12.2014 r. – 50,27 zł.</p> <p>Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Kaliszu.</p> <p>Pozwany nie zajął stanowiska w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 11.03.2014 r. pozwany zawarł z <span class="anon-block"> (...) SA</span> w <span class="anon-block">W.</span> umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych na czas określony. Załącznikiem do umowy były szczegółowe warunki umowy i regulamin wykonywania usługi.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wystawił następujące faktury z wymienieniem: nr faktury, kwota, termin płatności:</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> – 43,97 zł – 28.05.2014 r.</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> – 25 zł – 28.06.2014 r.</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> – 50,86 zł – 28.07.2014 r.</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> – 50,52 zł – 27.08.2014 r.</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> – 50 zł – 2.10.2014 r.</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> – 50 zł – 29.10.2014 r.</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> – 50 zł – 28.11.2014 r.</p> <p>- <span class="anon-block"> (...)</span> – 27,42 zł – 27.12.2014 r.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: umowa o świadczenie usług k. 15-15v, faktury VAT k. 20-27, regulamin wykonywania usługi k. 19-19v)</em> </p> <p>W piśmie z dnia 9.12.2014 r. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> skierował do pozwanego oświadczenie o rozwiązaniu umowę bez zachowania okresu wypowiedzenia wobec nieuiszczania przez pozwanego opłat abonenckich.</p> <p>Jednocześnie poinformowano, że zgodnie z regulaminem świadczenia usług została naliczona jednorazowa opłata wyrównawcza w wysokości 289,24 zł. Wysokość opłaty wynikać miała z wartości ulgi przyznanej abonentowi pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość wyliczoną za okres od zawarcia umowy do jej rozwiązania, przy czym wysokość przyznanych ulg miała być określona w <em> <!-- -->regulaminie promocji premium 25 zł.</em> </p> <p>Podano także, iż łączna wysokość zadłużenia na dzień rozwiązania umowy wynosi 289,2361 zł <em> <!-- -->jako opłata wyrównawcza 289,24 zł oraz łączna kwota faktur wraz z należnościami ubocznymi.</em> </p> <p> <em> <!-- -->(dowód: pismo z 09.12.2014 r. k. 28)</em> </p> <p>W dniu 20.02.2017 r. zawarta została umowa sprzedaży wierzytelności pomiędzy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> a <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> .</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: umowa sprzedaży wierzytelności k.31-36)</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych dowodów, których prawdziwość nie budzi wątpliwości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo jest zasadne do kwoty 420,69 zł.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041711800" title="Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 (art. 56)">art. 56 ustawy z dnia 16.07.2004 r. Prawo telekomunikacyjne</a> świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o ich świadczenie. W następstwie jej zawarcia powstaje pomiędzy dostawcą usług telekomunikacyjnych, a użytkownikiem tych usług stosunek zobowiązaniowy, którego treść kształtuje umowa oraz regulamin usług telekomunikacyjnych. Świadczenie użytkownika usług polega na uiszczaniu opłat za świadczone przez operatora usługi.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, że pozwany zawarł z poprzednikiem prawnym powoda umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Została ona dołączona do pozwu wraz z <em> <!-- -->regulaminem wykonywania usług.</em> </p> <p>Sąd uznał, że udowodnione jest roszczenie w zakresie opłat za świadczone usługi zgodnie z przedstawionymi fakturami. Roszczenie powoda jest zasadne także w zakresie odsetek ustawowych wyliczonych za okres od dnia następnego po dniu terminu płatności poszczególnych faktur do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu do Sądu.</p> <p>Natomiast powództwo w zakresie opłaty wyrównawczej podlegało oddaleniu.</p> <p>Powód nie udowodnił, że jego poprzednikowi prawnemu przysługuje taka opłata i nie udowodnił wysokości tej opłaty.</p> <p>Przede wszystkim powód nie wykazał, iż pismo z 9.12.2017 r. zawierające oświadczenie o rozwiązaniu umowy zostało w ogóle doręczone pozwanemu.</p> <p>Nadto, jak wynika z pisma z 9.12.2014 r., <em> <!-- -->wysokość opłaty wynikała z wartości ulgi przyznanej abonentowi pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość wyliczoną za okres od zwarcia umowy do jej rozwiązania,<span class="underline"> <!-- --> przy czym wysokość przyznanych ulg miała być określona w regulaminie promocji premium 25 zł.</span> </em> Do pozwu nie dołączono powołanego w w.w. piśmie <em> <!-- -->regulaminu promocji premium 25 zł, </em>a to uniemożliwia weryfikację opłaty wyrównawczej.</p> <p>Dodać też należy, iż pismo z 9.12.2014 r. jest po części nielogiczne. Opłata wyrównawcza miała wynosić 289,24 zł, a podano także, iż <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->łączna wysokość zadłużenia</span> na dzień rozwiązania umowy wynosi 289,2361 zł - jako opłata wyrównawcza 289,24 zł oraz łączna kwota faktur wraz z należnościami ubocznymi.</em> </p> <p>Z przedstawionego powyżej zapisu wynikać może, iż pozwany nie miał zalęgłości z tytułu opłat abonenckich, a przecież przyczyną rozwiązania umowy miały być właśnie te zaległości. Tym bardziej zasadność naliczenia i wysokość opłaty wyrównawczej budzi wątpliwości.</p> <p>Podkreślić należy, że w procesie cywilnym to strony mają obowiązek wskazywania dowodów dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne, co jest potwierdzeniem reguły z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, wyznaczającej sposób rozłożenia ciężaru dowodu. Konsekwencją regulacji ujętych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> jest nie tylko obowiązek popierania wysuwanych twierdzeń stosownymi dowodami, ale przede wszystkim ryzyko niekorzystnego rozstrzygnięcia dla strony, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń, o ile ciężar dowodu co do tych okoliczności na niej spoczywał.</p> <p>Na gruncie przedmiotowej sprawy nie ulega wątpliwości, że obowiązek udowodnienia istnienia wierzytelności oraz jej wysokości, a także skutecznego dokonania cesji wierzytelności dochodzonej w przedmiotowym postępowaniu, spoczywał na stronie powodowej, bowiem to ona z faktów tych wywodziła swoje roszczenie o zapłatę. Zgodnie zaś z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą kontradyktoryjności, Sąd nie ma obowiązku zarządzania dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzania z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy <em> <!-- -->(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1996 r., I CKU 45/96). </em>W związku z powyższym, jeżeli materiał dowodowy zgromadzony przez strony nie daje podstawy do dokonania odpowiednich ustaleń faktycznych, sąd musi wyciągnąć ujemne konsekwencje z nieudowodnienia faktów przytoczonych na uzasadnienie żądań lub zarzutów.</p> <p>Zaznaczyć jeszcze należy, iż bezczynność pozwanego nie zwalnia Sądu z obowiązku krytycznego ustosunkowania się do twierdzeń pozwu. W razie nastręczających się wątpliwości co do prawdziwości twierdzeń powoda, Sąd przeprowadza z urzędu postępowanie dowodowe. Uznanie przez Sąd twierdzeń powoda za prawdziwe, nie zwalnia Sądu od obowiązku dokonania prawidłowej oceny zasadności żądania pozwu, opartego na twierdzeniach, ze stanowiska prawa materialnego <em> <!-- -->(por. SN z 15.09.1967 r., II CRN 175/67, OSN 1968, Nr 8-9, poz. 142, SN z 1999-03-31, I CKU 176/97, opubl: Prokuratura i Prawo rok 1999, Nr 9, poz. 30).</em> Kontrola w tym przedmiocie powinna dotyczyć zwłaszcza tego, czy nie wchodzi w grę nadużycie prawa podmiotowego według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> <em> <!-- -->(por. Komentarz do k.p.c. pod redakcją K. Piaseckiego, tom I, Wydawnictwo Beck, Warszawa 1996, s 1033-1034).</em> </p> <p>Wobec tego w zakresie opłaty wyrównawczej i odsetek od niej, powództwo jako nieudowodnione podlega oddaleniu.</p> <p>O odsetkach orzeczono zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a> </p> <p>W związku z tym orzeczono jak w p. 1 i 2 wyroku.</p> <p>O kosztach orzeczono zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a>, rozdzielając je stosunkowo. Na koszty procesu złożyły się: 30 zł opłaty sądowej od pozwu, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i 270 zł wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Powód wygrał sprawę w 55% i taka część kosztów podlega zasądzeniu na jego rzecz.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w p. 3 .</p> <p>O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1;art. 333 § 1 pkt. 3)">art. 333§1 p. 3 k.p.c.</a> </p> <p> <em> <!-- --> SSR Katarzyna Porada - Łaska</em> </p> </div>