V Ka 293/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V .2 Ka 293/17 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 11 grudnia 2017 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong> SSO Jacek Myśliwiec (spr.)</p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: </strong> SSO Katarzyna Gozdawa-Grajewska</p> <p>SSO Aleksandra Odoj-Jarek</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong>: Justyna Napiórkowska</p> <p>w obecności Wandy Ostrowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gliwicach</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r.</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> /<span class="anon-block">P.</span>/ </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">D.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </em> </strong> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego i jego obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju</p> <p>z dnia 10 marca 2017r. sygn. akt II K 1176/14</p> <p>I.utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>II.obciąża oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatą za II instancję w kwocie 400zł (czterysta złotych ) i zasądza od niego wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20zł(dwadzieścia złotych).</p> <p> <em> <!-- -->SSO Jacek Myśliwiec (spr.)</em> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Katarzyna Gozdawa-Grajewska SSO Aleksandra Odoj-Jarek</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V. 2 Ka 293/17</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Jastrzębiu – Zdroju wyrokiem z dnia 10 marca 2017r., sygn. II K 1176/14, uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. P.</span> za winnego tego, że w okresie od kwietnia do 29 lipca 2011r. w <span class="anon-block">Ż.</span> i <span class="anon-block">J.</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. L.</span>, pośredniczył w obrocie znaczną ilością amfetaminy – łącznie co najmniej 2,5 kg o wartości 25.000 zł dokonanym pomiędzy mężczyzną z <span class="anon-block">K.</span> o pseudonimie <span class="anon-block"> (...)</span>, a <span class="anon-block">A. P.</span> i <span class="anon-block">P. S.</span>, uzyskując łącznie korzyść majątkową w wysokości nie mniejszej niż 2000 zł, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 9/09/2009r. do 31/08/2010r. części kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 11/09/2006r., sygn. akt V K 77/06 za umyślne przestępstwo podobne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 59;art. 59 ust. 2)">art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29/07/2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, czym wyczerpał ustawowe znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 §1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 kk</a> wg stanu prawnego obowiązującego do dnia 9/12/2011r. skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności i wymierzył mu grzywnę w wysokości 300 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł.</p> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 §1 kk</a> Sąd orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. P.</span> przepadek korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionego przestępstwa w wysokości 2.000 zł.</p> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 Ustawy Prawo o adwokaturze</a> Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Indywidualnej Kancelarii adw. <span class="anon-block">A. D.</span> kwotę 1343,16 zł wrz z 23% podatkiem VAT tytułem zwrotu kosztów obrony świadczonej z urzędu.</p> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1)">art. 2 ust. 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> Sąd zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">M. P.</span> na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące wydatki w kwocie 934,02 zł i opłatę w wysokości 400 zł.</p> <p>Apelację od tego wyroku wnieśli oskarżony i jego obrońca.</p> <p>Obrońca oskarżonego na na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2;art. 427 § 438;art. 427 § 438 pkt. 2;art. 427 § 438 pkt. 4)">art. 427 §2 i 438 pkt 2 i 4 kpk</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na jego treść, a mianowicie:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7;art. 410)">art. 4, 7 i 410 kpk</a> poprzez wydanie wyroku w oparciu o okoliczności przemawiające na niekorzyść oskarżonego, bez uwzględnienia okoliczności przeciwnych, przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów poprzez dowolne i bezkrytyczne danie wiary zeznaniom świadka <span class="anon-block">P. S.</span>, przy jednoczesnym braku innych dowodów, które potwierdzałyby treść tych zeznań, a także niezasadną odmowę wyjaśnień oskarżonego;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 §1 kpk</a> poprzez niedostateczne i pozbawione wnikliwości w ocenie materiału dowodowego uzasadnienie wyroku, a w szczególności w zakresie zmian stanu faktycznego przypisanego oskarżonemu czynu.</p> </dd> </dl> <p>Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego o zarzucanego mu czynu</p> </dd> </dl> <p> <em> <!-- -->ewentualnie o: </em> </p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> </dd> </dl> <p>Oskarżony w swojej osobistej apelacji zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez przyjęcie, iż dopuścił się on zarzucanych mu czynów podczas gdy z oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza jego wyjaśnień wynika, iż nie ma on nic wspólnego z przypisanym mu przestępstwem, a nadto Sąd dokonał oceny dowodów w sposób sprzeczny z regułą swobodnej oceny dowodów – i w oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie od popełnienia zarzucanych mu czynów.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</em> </strong> </p> <p>obie apelacje na uwzględnienie nie zasługiwały. Apelacje te bowiem w zakresie w jakim kwestionowały ustalenia faktyczne w zaskarżonym wyroku pozbawione były słuszności.</p> <p>Polemizując z ustaleniami faktycznymi autorzy apelacji usiłowali wykazać, że Sąd I instancji bezpodstawnie odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego oraz zeznaniom świadków <span class="anon-block">M. L.</span> oraz złożonym w toku rozprawy <span class="anon-block">P. S.</span> zaprzeczającym aby oskarżony dopuścił się przypisanego mu przestępstwa i ustalenia oparł na zeznaniach świadka <span class="anon-block">A. P.</span> i pierwotnych zeznań złożonych w toku postępowania przygotowawczego przez <span class="anon-block">P. S.</span>, które zdaniem skarżących budzą wątpliwości co do ich wiarygodności.</p> <p>Skarżący kwestionowali nadto ocenę dowodów przeprowadzoną przez Sąd I instancji podnosząc, że zgromadzone w sprawie dowody oceniono przekraczając granicę swobodnej oceny dowodów.</p> <p>Przed odniesieniem się do tego ostatniego stwierdzenia należy przede wszystkim podkreślić, że wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> prawo swobodnej oceny dowodów jest jedną z najistotniejszych prerogatyw Sądu, a zarzut obrazy tego przepisu może być skuteczny tylko wtedy gdy zostanie wykazane, że Sąd orzekający oceniając dowody naruszył zasady logicznego rozumowania, nie uwzględnił przy ocenie dowodów wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.</p> <p>Z kolei zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia byłby słuszny tylko wtedy gdyby Sąd I instancji oparł swój wyrok na faktach które nie znajdują potwierdzenia w wynikach postępowania sądowego, albo też z faktów tych wysnuł wnioski niezgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.</p> <p>Takich uchybień Sąd Rejonowy w przedmiotowej sprawie się nie dopuścił, albowiem Sąd ten wskazał dowody na których oparł swoje ustalenia, a jednocześnie wskazał przesłanki, którymi kierował się odmawiając wiary dowodom przeciwnym.</p> <p>Sąd I instancji – mając do wyboru przeciwstawne relacje dotyczące zachowania oskarżonego poczynił ustalenia opierając się na zeznaniach pewnej grupy świadków uznając je za wiarygodne, zaś zeznaniom innej grupy świadków i wyjaśnieniom oskarżonego tego waloru odmówił.</p> <p>Z faktu, że Sąd merytoryczny dokonał oceny dowodów – do czego zresztą był zobowiązany – nie wynika samo przez się, że poczynione ustalenia faktyczne są błędne jeśli ocena dowodów zebranych w sprawie nie wykracza poza ramy zakreślone w przepisach postępowania, zwłaszcza zaś w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7)">art. 4 i 7 kpk</a>.</p> <p>W istocie Sąd Rejonowy dokonał oceny dowodów w sposób bezstronny, nie przekroczył granic oceny swobodnej, a przy tym uwzględnił zasady wiedzy i doświadczenia życiowego, a swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku.</p> <p>Odnośnie zeznań świadków - <span class="anon-block">M. L.</span> i złożonych w toku rozprawy <span class="anon-block">P. S.</span>, na które w apelacjach powołują się skarżący to wypada tylko zauważyć, że zeznania tychże świadków zostały poddane przez Sąd I instancji wnikliwej analizie i konfrontując je z całokształtem ujawnionych okoliczności Sąd Rejonowy uznał je za niewiarygodne. Taka ocena tych dowodów nie zawiera w sobie ani błędu, ani nie jest oceną dowolną skoro została poparta wszechstronną analizą całokształtu okoliczności sprawy.</p> <p>Co do zeznań świadka <span class="anon-block">P. S.</span> złożonych w toku postępowania przygotowawczego i na podstawie zeznań których sąd merytoryczny oparł swoje ustalenia faktyczne, to zeznania te w najbardziej istotnych dla sprawy elementach są konsekwentne i logiczne. W zeznaniach tych świadek ten niezwykle przekonująco opisał mechanizm obrotu narkotykami i udział w nim poszczególnych osób. Świadek ten w sposób nader precyzyjny wskazywał poszczególne role jakie pełniły poszczególne osoby w tym procederze. Między innymi w tych zeznaniach wskazał on na rolę oskarżonego <span class="anon-block">M. P.</span>, który – co wynika z tych zeznań - współdziałał z <span class="anon-block">M. L.</span> biorąc aktywny udział w tych transakcjach. Jego rola nie sprowadzała się jedynie do towarzyszenia <span class="anon-block">M. L.</span>, ale także do odbierania pieniędzy za ułatwienie transakcji (wówczas to on sam bez udziału <span class="anon-block">M. L.</span> brał udział w transakcjach). W tym zakresie zeznania te mają wsparcie także w zeznaniach <span class="anon-block">A. P.</span>, który potwierdził fakt, iż oskarżony którego znał z pseudonimu <span class="anon-block"> (...)</span> współdziałał z <span class="anon-block">M. L.</span>. Informacje co do miejsc transakcji potwierdza chociażby zapis w księdze meldunkowej <span class="anon-block"> hotelu (...)</span>, choć oskarżony tłumaczył się, iż zapis ten dokumentuje jego towarzyski pobyt w tym hotelu wspólnie z ówczesną znajomą. Rzecz jednak w tym, iż księga meldunkowa nie potwierdza obecności tej drugiej osoby.</p> <p>Z kolei zeznania <span class="anon-block">P. S.</span> złożone w toku rozprawy, w których de facto odmówił on składania zeznań na temat oskarżonego, zdają się mieć jednoznaczną wymowę, nie do końca zgodną z intencją oskarżonego. Należy zwrócić uwagę, iż świadek ten wielokrotnie w listach pisanych do Sądu odmawiał uczestnictwa w rozprawach uzasadniając to obawą o życie swoje i rodziny. Próby doprowadzenia go były przez niego uniemożliwiane poprzez połykanie żyletek. Prosta logika i elementarne doświadczenie życiowe wskazuje, że w ten sposób nie zachowuje się osoba, która chce zmienić swoje dotychczasowe zeznania i zeznać prawdę. Tym bardziej, iż w istocie świadek ten wyłącznie „uciekł w niepamięć” odmawiając odpowiedzi na pytania. Za nadinterpretację zatem należy uznać sugestię oskarżonego, iż świadek ten potwierdzał jego wersję, iż nie uczestniczył on w przestępczym procederze.</p> <p>Taka ocena tych dowodów nie zawiera w sobie ani błędu, ani nie jest oceną dowolną skoro została poparta wszechstronną analizą całokształtu okoliczności sprawy. Nie budzi wątpliwości również przyjęta przez Sąd Rejonowy kwalifikacja prawna przypisanego oskarżonemu przestępstwa.</p> <p>Generalnie zarzuty jak i argumenty obu apelacji miały charakter czysto polemiczny, sprowadziły się do negowania ocen i ustaleń sądowych i zastępowania ich ocenami i wnioskami własnymi. W żadnym zaś razie nie podważają one trafności rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego. W świetle zebranego i prawidłowo ocenionego przez Sąd I instancji materiału dowodowego nie ulega wątpliwości, że oskarżony dopuścił się przypisanego mu przestępstwa. Mając powyższe na uwadze i uznając analizę materiału dowodowego dokonaną przez Sąd Rejonowy za prawidłową Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie winy ani też podstaw do jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Wymierzone oskarżonemu kary jak i środek karny zważywszy na wysoki stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu oraz działanie w warunkach powrotu do przestępstwa sprawiają iż całość dolegliwości karnych nie może być postrzegana jako niewspółmiernie surowa i to w stopniu wręcz rażącym. Z tego powodu także w tym aspekcie brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Jacek Myśliwiec (spr.)</em> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Katarzyna Gozdawa – Grajewska SSO Aleksandra Odoj – Jarek</em> </p> </div>