VIII C 1412/16

Суды общей юрисдикции2017-12-11

Номер дела

VIII C 1412/16

Дата решения

2017-12-11

Тип

SENTENCE

Судьи

Bartek Męcina (PRESIDING_JUDGE)

Текст решения

Sygn. akt VIII C 1412/16 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> dnia 11 grudnia 2017 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym w składzie: przewodniczący: SSR Bartek Męcina protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Ławniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2017 roku sprawy z powództwa Miasta Ł.- (...) w Ł. przeciwko A. P. o zapłatę 1. zasądza od pozwanej A. P. na rzecz powoda Miasta Ł.- (...) w Ł. kwotę 1.934,86 zł. (jeden tysiąc dziewięćset trzydzieści cztery złote osiemdziesiąt sześć groszy), 2. umarza postępowanie w zakresie kwoty 1.757,05 zł. (jeden tysiąc siedemset pięćdziesiąt siedem złotych pięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi, przy czym od dnia 1 stycznia 2016 r. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, od kwoty 5.924,97 zł. (pięć tysięcy dziewięćset dwadzieścia cztery złote dziewięćdziesiąt siedem groszy) od dnia 30 września 2009 r. do dnia zapłaty, 3. oddala powództwo w pozostałej części, 4. zasądza od powoda Miasta Ł.- (...) w Ł. na rzecz pozwanej A. P. kwotę 352 zł. (trzysta pięćdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt VIII C 1412/16 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> W dniu 30 września 2009 roku powód Miasto Ł. reprezentowane przez (...) W.- (...) (obecnie Miasto Ł.- (...) w Ł.), reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanym A. P., R. T. i A. T. (1) powództwo o zapłatę solidarnie kwoty 5.924,97 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód podniósł, iż pozwana A. P. na podstawie umowy najmu z dnia 28 lipca 1995 roku została najemcą lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...). W dniu wniesienia pozwu lokal zajmowali pozwani R. T. i A. T. (1). Natomiast pozwana opuściła lokal mieszkalny około rok przed wniesieniem pozwu. Zgodnie z postanowieniami umowy pozwani zobowiązani byli do uiszczania czynszu. Pozwani nie wywiązywali się z tego obowiązku, wskutek czego na dzień 31 sierpnia 2009 roku po stronie pozwanych powstało zadłużenie w kwocie 5.924,97 zł, w tym 652,68 zł. z tytułu odsetek. (pozew k. 2-4) W dniu 27 października 2009 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi wydał przeciwko pozwanym nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (VIII Nc 5496/09), którym zasądził dochodzoną pozwem kwotę wraz z kosztami procesu. ( nakaz zapłaty k. 15 ) W piśmie z dnia 6 czerwca 2016 r. strona powodowa podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wyjaśniła, że dochodzi zapłaty odszkodowania z tytułu korzystania z lokalu bez tytułu prawnego za okres od 1 czerwca 2008 r. do 1 września 2009 r., a za okres przed dniem 1 czerwca 2008 r. wnosi o zasądzenie zaległości w opłatach czynszowych. (pismo procesowe powoda k. 103- 107) Wyrokiem częściowym z dnia 27 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi oddalił powództwo wobec pozwanych R. T. i A. T. (1). (wyrok częściowy k. 212) Odpis nakazu zapłaty, o którym mowa wyżej, zostały doręczony pozwanej na adres lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...). Z uwagi na to, że A. P. w czasie doręczenia odpisu nakazu zapłaty zamieszkiwała pod innym adresem, postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 roku Sąd uchylił zarządzenie o stwierdzeniu prawomocności nakazu zapłaty. Ponadto, Sąd odrzucił wniosek A. P. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu uznając, że pozwana nie uchybiła terminowi do złożenia środka zaskarżenia. (przesyłka zawierająca odpis nakazu zapłaty k. 19, postanowienie k. 213) W złożonym sprzeciwie A. P., reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, zaskarżyła nakaz zapłaty w całości, wnosząc o oddalenie powództwa również w całości. Pozwana podniosła zarzut niezamieszkiwania w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w Ł. przy ul. (...), z którego wyprowadziła się wraz z synem D. około 2007 r. Ponadto pozwana podkreśliła, że w dniu 30 grudnia 2009 r. powód wystąpił z wnioskiem o wymeldowanie jej z powodu nie zamieszkiwania pozwanej w przedmiotowym lokalu od około roku czasu. (sprzeciw k. 230 a- 230 b) W piśmie z dnia 16 czerwca 2017 r. strona powodowa podtrzymała powództwo w zakresie kwoty 4.167,92 zł., a w pozostałej części cofnęła powództwo ze zrzeczeniem się roszczenia. W uzasadnieniu pisma powód wskazał, że A. P. utraciła tytuł prawny do przedmiotowego lokalu mieszkalnego w dniu 31 maja 2008 r. na skutek wypowiedzenia umowy najmu z powodu istniejących zaległości w zapłacie czynszu. Strona powodowa wyjaśniła, że dochodzona pozwem kwota 4.167,92 zł. obejmuje należności z tytułu czynszu najmu i innych opłat za korzystanie z lokalu w okresie od 1 kwietnia 2007 r. do 31 maja 2008 r. oraz odszkodowanie z tytułu korzystania z lokalu bez tytułu prawnego od 1 czerwca 2008 r. do 25 lutego 2009 r., kiedy to powód otrzymał od pozwanej informację o zmianie miejsca zamieszkania. (pismo procesowe powoda k. 242) Do zamknięcia rozprawy stanowisko stron nie uległo zmianie. (protokół rozprawy k. 273) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 28 lipca 1995 r. pozwana A. T. (2) zawarła z Gminą Ł. –reprezentowaną przez (...) W.- (...), umowę najmu lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...). Przedmiotowa umowa, zawarta na czas nieoznaczony, upoważniała najemcę do korzystania z tego lokalu w zamian za opłacanie czynszu oraz opłat za świadczenia związane z jego eksploatacją. Na dzień zawarcia umowy opłaty te wynosiły łącznie 37,24 zł miesięcznie i podlegały zapłacie z góry do 10-go dnia każdego miesiąca. Za zapłatę czynszu solidarnie z najemcą odpowiedzialne były osoby pełnoletnie stale zamieszkałe w lokalu. (umowa o najem lokalu mieszkalnego k. 8-9) W powyższym lokalu A. P. mieszkała do lutego 2003 r. Do tego momentu pozwana uiszczała czynsz najmu. Po wyprowadzeniu się A. P. przyjeżdżała do lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...), aby odwiedzać syna. (zeznania pozwanej k. 273 v.) Pismem z dnia 21 marca 2008 r. (...) W.- (...) wezwał A. P. do zapłaty kwoty 1.283,62 zł. tytułem należności z tytułu czynszu najmu lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...). (wezwanie do zapłaty k. 10) Pismem z dnia 21 kwietnia 2008 roku (...) W.- (...) wypowiedział umowę najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego ze skutkiem na dzień 31 maja 2008 r. z powodu nieuregulowania zaległości czynszowych. (wypowiedzenie umowy najmu k. 115, potwierdzeniem odbioru k. 115 v.) W dniu 12 maja 2008 r. administrator J. B. przyszedł do lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...). Od lokatorki administrator nieruchomości dowiedział się, że A. P. nie mieszka w powyższym lokalu. Podczas wizyty w dniu 4 listopada 2008 r. po rozmowie z lokatorką zajmującą lokal nr (...), J. B. dowiedział się, że R. T. zajmuje przedmiotowy lokal wraz z synem, wyłącznie we dwóch od około roku czasu. (zeznania świadka J. B. k. 207 v., notatka k. 114, wywiad środowiskowy k. 117) Wyrokiem z dnia 15 maja 2008 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi przywrócił A. P. posiadanie lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...) w ten sposób, że zobowiązał R. T. do wydania A. P. wszystkich kluczy od zamków założonych na drzwi wejściowe do wymienionego lokalu mieszkalnego. (kserokopia wyroku k. 35) W dniu 30 grudnia 2008 roku kierownik Referatu Budynków i Lokali Urzędu Miasta Ł. złożył wniosek o wymeldowanie z urzędu A. P. z lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...). W uzasadnieniu wniosku wskazano, że przeprowadzone przez zarządcę budynku wywiady środowiskowe doprowadziły do ustalenia, że pozwana nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu od około roku czasu. (wniosek k. 129) W dniu 29 maja 2009 r. R. T. pozostawił w kancelarii komornika sądowego J. Z. 3 klucze do lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...). (protokół k. 36) Wyrokiem zaocznym z dnia 17 grudnia 2009 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi nakazał A. P., R. T., A. T. (1) i D. T. opróżnienie lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...). (kserokopia wyroku k. 120) Podczas wizyty w dniu 26 października 2011 r. J. B. dowiedział się od lokatorki zajmującej lokal nr (...), że od około roku czasu nikt nie przebywa w lokalu mieszkalnym numer (...) położonym w Ł. przy ulicy (...). (zeznania świadka J. B. k. 207 v.- 208, notatka k. 184) Decyzją z dnia 23 marca 2012 r. Prezydent Miasta Ł. orzekł o wymeldowaniu A. P. wraz z synem D. z lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...) z pobytu stałego. (decyzja k. 138) Pozwana nie uiszczała należności czynszowych, na skutek czego zaległość za okres od 1 kwietnia 2007 r. do 31 maja 2008 r. wyniosła łącznie 1.934,86 zł., z czego kwota 87,48 zł stanowiła należność odsetkową. (zestawienie k. 245) Opisany stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, które nie budziły wątpliwości, co do prawidłowości i rzetelności sporządzenia, nie były także kwestionowane przez żadną ze stron procesu, a także na podstawie zeznań pozwanej i świadka J. B.. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo w stosunku do pozwanej A. P. zasługiwało w części na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że strona powodowa w piśmie z dnia 16 czerwca 2017 r. podtrzymała powództwo w zakresie kwoty 4.167,92 zł., a w pozostałej części cofnęła powództwo ze zrzeczeniem się roszczenia. Stosownie do przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 1)">art.203 § 1 k.p.c.</a> pozew może zostać cofnięty bez konieczności uzyskania na powyższą czynność zgody pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. W rozpoznawanej sprawie częściowego cofnięcia pozwu dokonano wraz ze zrzeczeniem się roszczenia. Wobec tego częściowe cofnięcie pozwu nie wymagało zgody pozwanej. Oceniając skuteczność powyższej czynności procesowej Sąd stosownie do przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 4)">art. 203 § 4 k.p.c</a>, uznał częściowe cofnięcie pozwu za dopuszczalne, albowiem czynność ta nie pozostaje w sprzeczności z prawem, zasadami współżycia społecznego, ani nie zmierza do obejścia prawa. Uwzględniając zatem, iż strona powodowa cofnęła częściowo pozew ze skutkiem prawnym, należało dojść do przekonania, iż wydanie wyroku w powyższym zakresie stało się zbędne. Dlatego też w myśl przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355)">art. 355 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 1)">art. 203 § 1 k.p.c.</a> Sąd umorzył postępowanie w zakresie kwoty 1.757,05 zł. (5.924,97 zł.- 4.167,92 zł.) wraz z odsetkami ustawowymi, przy czym od dnia 1 stycznia 2016 r. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 5.924,97 zł. od dnia 30 września 2009 r. do dnia zapłaty. W niniejszej sprawie bezspornym było, że Gmina Ł. zawarła z A. P. (poprzednio N.) umowę najmu lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...), zgodnie z którą, oddała najemcy wskazany lokal do używania, zaś pozwana obowiązana była do uiszczania na rzecz wynajmującego czynszu oraz opłat eksploatacyjnych. Strona powodowa spełniła swoje zobowiązanie i wydała lokal najemcy, tym samym po stronie A. P. powstał obowiązek uiszczenia opłat, o których mowa wyżej. Nie ulega wątpliwości, że w okresie objętym pozwem, czyli od dnia 1 kwietnia 2007 r. do 25 lutego 2009 r. A. P. nie zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu. Świadczą o tym nie tylko zeznania samej pozwanej, ale również zeznania administratora nieruchomości, J. B. poparte treściami notatek służbowych z 12 maja 2008 r. oraz 4 listopada 2008 r. Z notatki służbowej sporządzonej przez J. B. w dniu 4 listopada 2008 r. wynika, iż A. P. nie mieszkała w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w Ł. przy ul. (...) od około roku. Powyższe ustalenia były podstawą do złożenia w dniu 30 grudnia 2008 roku przez kierownika Referatu Budynków i Lokali Urzędu Miasta Ł. wniosku o wymeldowanie z urzędu A. P. z przedmiotowego lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu wniosku powtórzono, że przeprowadzone przez zarządcę budynku wywiady środowiskowe doprowadziły do ustalenia, że pozwana nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu od około roku czasu. Zresztą sam powód w uzasadnieniu pozwu wskazał, że w dniu wniesienia pozwu (30 września 2009 r.) lokal zajmowali wyłącznie R. T. i A. T. (1), a pozwana wyprowadziła się około rok przed wniesieniem pozwu. Jednak okoliczność niezamieszkiwania A. P. w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w Ł. przy ul. (...) ma znaczenie jedynie w przypadku roszczenia powoda dotyczącego okresu, za który powód dochodzi odszkodowania z tytułu korzystania z lokalu bez tytułu prawnego, czyli od 1 czerwca 2008 r. do 25 lutego 2009 r. Skoro A. P. nie zamieszkiwała w powyższym okresie w przedmiotowym lokalu, to powództwo w tej części podlegało oddaleniu. Natomiast dla oceny zasadności roszczenia powoda za okres od 1 kwietnia 2007 r. do 31 maja 2008 r. obejmującego należności z tytułu czynszu najmu i innych opłat za korzystanie z lokalu, okoliczność nie zamieszkiwania A. P. w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w Ł. przy ul. (...), jest irrelewantna. Z niekwestionowanego przez A. P. dokumentu w postaci wypowiedzenia umowy najmu, wynika, że pozwana utraciła tytułu prawny do przedmiotowego lokalu mieszkalnego w dniu 31 maja 2008 r. Zatem do tego dnia A. P. była stroną umowy najmu zawartej w dniu 28 lipca 1995 r. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 659;art. 659 § 1)">art. 659 § 1 kc</a> przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Strona powodowa na dowód zadłużenia pozwanej z tytułu czynszu najmu i innych opłat za korzystanie z lokalu przedstawiła zestawienie znajdujące się na k. 245 akt sprawy. Pozwana nie kwestionowała prawidłowości powyższego zestawienia, podnosząc jedynie zarzut nie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym w spornym okresie czasu. Poza tym A. P. potwierdziła, że od momentu wyprowadzenia się z lokalu mieszkalnego zaprzestała dokonywać jakichkolwiek opłat. Wobec tego Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.934,86 zł. tytułem czynszu najmu i innych opłat za korzystanie z lokalu mieszkalnego za okres od 1 kwietnia 2007 r. do 31 maja 2008 r. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w oparciu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, gdyż strona powodowa wygrała sprawę w 32 % i dlatego w takim stopniu należy się jej zwrot kosztów procesu. Na koszty poniesione przez stronę powodową w łącznej wysokości 1.450 zł. złożyły się: opłata od pozwu – 250 zł. oraz koszty zastępstwa radcy prawnego w kwocie 1.200 zł – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 4)">§ 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a>. Natomiast strona pozwana poniosła koszty procesu w wysokości 1.200 zł. w postaci wynagrodzenia adwokata– <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 6;§ 6 pkt. 4)">§ 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a>. Łączne koszty procesu obu stron wyniosły 2.650 zł. (1.450 zł + 1.200 zł.). Strona powodowa powinna ponieść koszty procesu w wysokości 1.802 zł. (2.650 zł. * 68 %), a strona pozwana w wysokości 848 zł. (2.650 zł. * 32 %). Mając na uwadze powyższe należało zasądzić od powoda na rzecz pozwanej kwotę 352 zł., stanowiącą różnicę pomiędzy kosztami faktycznie poniesionymi a kosztami, które pozwana powinna ponieść (1.200 zł.- 848 zł.). </div>