I C 4118/17

<p>Sygn. akt I C 4118/17 upr.</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 grudnia 2017 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny,</strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Joanna Bieńkowska-Kolarz</p> <p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Zaporowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r., w <span class="anon-block">O.</span>, na rozprawie,</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">P. (...)</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">A. G.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo.</p> <p>SSR Joanna Bieńkowska-Kolarz</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 4118/17 upr</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">P. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanej kwoty 442,96 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu oraz kosztami procesu.</p> <p>W uzasadnieniu swojego roszczenia powód wskazał, że pozwana zawarła z <span class="anon-block"> (...)</span> umowę pożyczki. Powód na podstawie umowy cesji przejął od wierzyciela pierwotnego wierzytelność wobec pozwanej.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">A. G.</span> nie wniosła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się także na rozprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 31 marca 2016r. pomiędzy <span class="anon-block"> (...)</span> a powodem została zawarta umowa cesji bliżej niesprecyzowanych wierzytelności.</p> <p>W dniu 13 października 2017r. powód wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu Sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej, podpisany przez <span class="anon-block">M. S.</span>, działającą na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span>. W wyciągu tym stwierdzono, że według ksiąg funduszu pozwana posiada zadłużenie wobec funduszu w kwocie 442,96 zł.</p> <p>(dowód: umowa cesji k. 8-11; wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego k. 7).</p> <p> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> (będący innym podmiotem niż reprezentujący powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span>) sporządził pismo z dnia 13 września 2017r. zawierające wezwanie pozwanej do zapłaty.</p> <p>(dowód: wezwanie do zapłaty – k. 13)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo podlegało oddaleniu w całości.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1;art. 339 § 2)">art. 339 §1 i 2 kpc</a> jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu <span class="underline"> <!-- -->przed rozprawą</span>, <span class="underline"> <!-- -->chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości</span> albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.</p> <p>W ocenie sądu okoliczności przytoczone <span class="underline"> <!-- -->w pozwie</span> oraz w pismach doręczonych pozwanemu <span class="underline"> <!-- -->przed rozprawą</span> budziły wątpliwości sądu, zaś dowody zaoferowane przez powoda nie pozwoliły na podzielenie jego twierdzeń.</p> <p>Powód nie udowodnił, że przysługuje mu jakiekolwiek roszczenie względem strony pozwanej. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> jest przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a>, zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne<em> <!-- -->. </em>W myśl przytoczonych przepisów, to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie.</p> <p>Powód wywodzi swe roszczenie z umowy cesji wierzytelności, na podstawie której miał nabyć wierzytelność przeciwko stronie pozwanej.</p> <p>Ponadto z samej umowy nie wynika, aby przedmiotem obrotu była wierzytelność wobec pozwanej i aby powód stał się nabywcą jakiejkolwiek wierzytelności przysługującej zbywcy względem strony pozwanej. W umowie wierzytelność taka nie jest wymieniona.</p> <p>Powód wprawdzie załączył wydruk „wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji” (vide: k. 12) jednakże zdaniem Sądu nie jest to wystarczający dowód na to, że powód nabył przedmiotową wierzytelność. Nie wynika z niego, aby był integralną częścią umowy sprzedaży wierzytelności. Dokument ten został sporządzony przez powoda i może stanowić jedynie dowód tego, że osoba która go podpisała złożyła oświadczenie określonej treści.</p> <p>Dowodem na nabycie wierzytelności nie jest bynajmniej pismo z wezwaniem do zapłaty (vide: k. 13), co do którego brak jakiegokolwiek dowodu, że zostało doręczone pozwanemu i które w dodatku sporządzone zostało przez podmiot inny (<span class="anon-block"> (...) S.A.</span>) niż reprezentujący powoda (<span class="anon-block"> (...) S.A.</span>).</p> <p>Mocy dowodowej w postępowaniu cywilnym nie ma wyciąg z rachunku funduszu (vide k. 7) – jest to dokument prywatny, pochodzący od powoda i zawierający li tylko jego twierdzenia o istnieniu wierzytelności – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041461546" title="Ustawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 146, poz. 1546 (art. 194;art. 194 § 2)">art. 194 § 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych</a> (DZ. U. 2014.157 t.j.; por. też wyroki Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 lipca 2011r., sygn. P 1/10, publ. OTK-A 2011, nr 6, poz. 53, z dnia 12 grudnia 2006 r., P 15/05, OTK-A 2006, nr 11, poz. 171 oraz z dnia 19 lutego 2003 r., P 11/02, OTK-A 2003, nr 2, poz. 12).</p> <p>Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 12.07.2006 r. (V CSK 187/06, publ. MoP 2006/16/849), w przypadku cesji wierzytelności, warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Żądanie zapłaty należności w sytuacji, gdy doszło do sprzedaży jej przez pierwotnego wierzyciela musi być udokumentowane w sposób wykluczający jakiekolwiek wątpliwości dłużnika co do wierzyciela uprawnionego do zapłaty, szczególnie aktualizuje się to w sytuacji, gdy te same wierzytelności coraz częściej przelewane są wielokrotnie i uczestniczą w tym podmioty profesjonalnie zajmujące się obrotem wierzytelnościami, co przybiera aktualnie coraz większy rozmiar.</p> <p>Dodatkowo wskazać należy na fakt, że powód jest profesjonalnym przedsiębiorcą trudniącym się obrotem wierzytelnościami, a tym samym miał możliwość zgromadzenia odpowiedniego materiału dowodowego i złożenia wszelkich wniosków dowodowych już w pozwie. Powód jako profesjonalista nie powinien zakładać, że pozwany nie stawi się na rozprawę i nie wda się w spór, zaś sąd opierając się jedynie na twierdzeniach pozwu wyda wyrok zaoczny w całości uwzględniający powództwo. Lektura treści pozwu i załączonych do niego dokumentów pozwala stwierdzić, że powód już w pozwie złożył stosowne wnioski dowodowe i załączył dokumenty mające być przedmiotem postępowania dowodowego. Liczył się zatem z możliwością powstania uzasadnionych wątpliwości w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 339)">art. 339 kc</a> a tym samym z koniecznością przeprowadzenia przez sąd postępowania dowodowego.</p> <p>Z uwagi na powyższe okoliczności sąd oddalił powództwo.</p> <p>SSR Joanna Bieńkowska-Kolarz</p> </div>