VII SA/Wa 2409/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] sierpnia 2017 r. nr [....] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 25 września 2017 r. skarżący – M. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 23 sierpnia 2017 r. Postanowienie to zawierało prawidłowe pouczenie, że stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ponieważ skarżący wniósł skargę po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwana dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 23 sierpnia 2017 r., w trybie określonym w art. 44 § 1-4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej k.p.a. Stosownie do art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. W myśl § 2 ww. przepisu, zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Z adnotacji doręczyciela znajdujących się na zwróconej do organu II instancji przesyłce zawierającej zaskarżone postanowienie wynika, że przesyłka ta została awizowana w dniu 9 sierpnia 2017 r. i w dniu 17 sierpnia 2017 r. Następnie, przesyłka została zwrócona do organu, bowiem nie została podjęta w placówce pocztowej w terminie. Wobec powyższego uznać należało, że przesyłka ta została skutecznie doręczona w dniu 23 sierpnia 2017 r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął w dniu 22 września 2017 r. (w piątek). Skarżący złożył natomiast skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie osobiście w organie w dniu 25 września 2017 r., a zatem z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Ponieważ skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi, skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.