I OZ 837/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.S., K.S., M.M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 280/10 o wezwaniu skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w sprawie ze skargi J.S., K.S., M.M. i K.S. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 26.02.2010 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał J.S., K.S., M.M. i K.S., reprezentowanego przez S.S., do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi na postanowienie Wojewody Małopolskiego. Zażalenie na to zarządzenie wnieśli J.S., K.S., M.M. i S.S., podnosząc, iż znajdują się w trudnej sytuacji materialnej. Zażalenie S.S. zostało odrzucone postanowieniem z dnia 15.09.2010 r., z uwagi na nieuzupełnienie jego braków. Rozpoznając zażalenie pozostałych skarżących Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniesiony środek zaskarżenia nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Wniesione przez strony zażalenie jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Z kolei art. 214 § 2 P.p.s.a. stanowi, że jeśli pismo wnoszone jest przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega ono jednej opłacie. W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy. Na marginesie zauważyć należy, iż stronie, która nie jest w stanie ponieść częściowych lub jakichkolwiek kosztów postępowania z uwagi na sytuację materialną, przysługuje w myśl art. 243 § 1 przywołanej ustawy prawo do zwrócenia się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, które zgodnie z art. 245 § 1 tej ustawy przyznane może być zakresie całkowitym lub częściowym, obejmującym zwolnienie od opłat sądowych i ewentualne ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, który jest przesłany stronie po zwróceniu się ze stosownym żądaniem. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych, co wynika z art. 243 § 1 powołanej ustawy.