VII SA/Wa 1559/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi K. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione skargę oddala UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2009r. nr [...], działając jako organ egzekucyjny, po ponownym rozpatrzeniu zarzutów K. R. do postępowania egzekucyjnego, uznał przedstawione zarzuty za nieuzasadnione. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił powyższe stanowisko i postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż tytuł wykonawczy TYT-3 Nr [...]z dnia [...] marca 2008r. został wystawiony w sprawie wynikającej z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006r. ([...] ) nakazującej K. R., L. W., A. W. i R. W. opróżnienie w całości budynku mieszkalnego, wielorodzinnego przy ul. [...] w [...] oraz umieszczenie zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz zakazie użytkowania a także wykonanie doraźnych zabezpieczeń uniemożliwiających dostęp osób trzecich. Zarzuty niewykonalności obowiązku wniesione przez K. R. zostały uznane za nieuzasadnione (postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008r. i postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008r.). W wyniku skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 października 2008r. sygn. akt VII SA/Wa 1243/08 uchylił postanowienia organów administracji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wyrokiem sądowym, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał zarzuty K. R. za nieuzasadnione a organ II instancji stanowisko to podziela. Powołując art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz wynik postępowania w którym ustalono, iż B. G. nie posiada statusu najemcy w rozumieniu ustawy z dnia 21 czerwca 2001r o ochronie praw lokatorów, wobec czego nie przysługuje jej prawo do lokalu zamiennego zapewnianego przez właściwą gminę, oraz ustaleniu, że w przedmiotowym budynku nie zamieszkuje już żadna rodzina legitymująca się decyzją przydziału – organ odwoławczy podkreślił, że ewentualny obowiązek zapewnienia lokalu zastępczego B. G. leży po stronie obecnych właścicieli budynku mieszkalnego przy ul. [...], którego katastrofalny stan techniczny wymaga natychmiastowego opróżnienia i zabezpieczenia. Argumenty zażalenia podniesione przez współwłaściciela budynku K. R. nie wypełniają przesłanki niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym (niezależne od zobowiązanego), a zatem zarzut jest nieuzasadniony. Skargę sądową na powyższe postanowienie wniosła K. R., wnosząc o jego uchylenie. Wskazała, że wszystkie polecenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego możliwe do wykonania zostały zrealizowane. Jedyną lokatorką w budynku pozostaje B. G., która nie przyjęła propozycji lokalu zamiennego. W tej kwestii wniesiono już sprawę do sądu o nakazaniu przymusowego opróżnienia lokalu. Skarżąca nadal więc podtrzymuje stanowisko, iż nakaz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie opróżnienia budynku na dzień dzisiejszy jest niewykonalny. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie podlega uwzględnieniu a zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd Administracyjny kontroluje decyzje administracyjne pod względem ich zgodności z przepisami prawa i tylko naruszenie przepisów w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia stanowi podstawę uchylenia orzeczenia organu administracji. Zaskarżone postanowienie wydane zostało przez organ egzekucyjny po wyroku sądowym, uchylającym wcześniejsze rozstrzygnięcie tego organu, nie uznające zasadności zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] marca 2008r. w sprawie wynikającej z decyzji administracyjnej nakazującej właścicielom m.in. K. R. opróżnienie w całości budynku mieszkalnego. W wyroku z dnia 17 października 2008r. sąd nie podzielił stanowiska organów egzekucyjnych w zakresie zarzutu niewykonalności obowiązku określonego tytułem wykonawczym i wskazał, że wszelkie opóźnienia wykonania nakazu opróżnienia lokalu winny obciążać podmiot zobowiązany do dostarczenia lokali a zgodnie z ustawą o ochronie lokatorów obowiązek ten spoczywa na gminie (lokale socjalne i zamienne, wszyscy lokatorzy tego budynku opłacali czynsz regulowany). Zatem do momentu gdy lokale takie nie zostaną dostarczone, obowiązek nie jest możliwy do wykonania. Rozpoznający ponownie powyższy zarzut zobowiązanej, organ egzekucyjny przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego ustalił, iż lokator B. G. nie posiada statusu najemcy lokalu w świetle przepisów ustawy i zarówno jej, jak i jej rodzicom nie przysługiwał tytuł prawny do lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...]. Oznacza to, że osobie tej nie przysługuje prawo do lokalu zamiennego zapewnianego, zgodnie z art. 32 ustawy, przez właściwą gminę. W tej sytuacji zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że ewentualny obowiązek zapewnienia lokalu zastępczego B. G. leży po stronie obecnych właścicieli przedmiotowego budynku, którego stan techniczny jest katastrofalny i zachodzi konieczność natychmiastowego opróżnienia obiektu. Tym samym zarzut niewykonalności obowiązku nie mógł być uznany za uzasadniony, skoro możliwa jest jego fizyczna realizacja a jego wykonanie nie obciąża żadnego innego podmiotu. Reasumując skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270).