Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III Ca 1461/17

Суды общей юрисдикции2017-12-14
Номер дела
III Ca 1461/17
Дата решения
2017-12-14
Тип
DECISION

Судьи

Leszek DąbekMagdalena Hupa-DębskaTomasz Pawlik (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

Текст решения

<p>Sygn. akt III Ca 1461/17</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 14 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia SO Tomasz Pawlik</p> <p>Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.)</p> <p>Sędzia SO Magdalena Hupa-Dębska</p> <p>Protokolant Justyna Chojecka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na rozprawie sprawy</p> <p>z wniosku <span class="anon-block">H. W.</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block">T. W. (1)</span>, <span class="anon-block">M. W.</span>, <span class="anon-block">J. K.</span> i <span class="anon-block">T. W. (2)</span> </p> <p>o stwierdzenie nabycia spadku</p> <p>na skutek apelacji uczestnika postępowania <span class="anon-block">T. W. (1)</span> </p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim</p> <p>z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt I Ns 66/16</p> <p>postanawia:</p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddalić apelację; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądzić od uczestnika postępowania <span class="anon-block">T. W. (1)</span> na rzecz wnioskodawcy <span class="anon-block">H. W.</span> kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym. </strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Magdalena Hupa-Dębska SSO Tomasz Pawlik SSO Leszek Dąbek</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III Ca 1461/17</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Wnioskodawca <span class="anon-block">H. W.</span> </strong>wniósł o stwierdzenie nabycia spadków po jego ojcu <span class="anon-block">T. W. (2)</span> i matce <span class="anon-block">A. W.</span>.</p> <p>Uzasadniając wniosek twierdził, że <span class="anon-block">T. W. (2)</span> zamarł 8 12 1996r.</p> <p>a <span class="anon-block">A. W.</span> w dniu 21 06 2010r. i spadki po nich dziedziczą na podstawie ustawowego porządku dziedziczenia wskazane we wniosku osoby.</p> <p> <strong> <!-- -->Uczestnik postępowania <span class="anon-block">T. W. (1)</span> </strong>poparł wniosek</p> <p>oraz podnosił, że wraz z <span class="anon-block">J. K.</span> i swoim synem <span class="anon-block">T. W. (2)</span> został powołany do dziczenia po spadkodawcach na podstawie testamentów notarialnych.</p> <p> <strong> <!-- --> Uczestnicy postępowania <span class="anon-block">M. W.</span> i <span class="anon-block">J. K.</span> </strong>poparli wniosek.</p> <p> <strong> <!-- -->W toku postępowania </strong>wezwano do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania <span class="anon-block">T. W. (2)</span>, który złożył oświadczenie o przyjęciu spadku po <span class="anon-block">A. W.</span> wprost, a uczestniczka postępowania odrzuciła spadek po <span class="anon-block">T. W. (2)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim </strong>w postanowieniu z 25 04 2017r. stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">T. W. (2)</span> nabyli na mocy ustawy:</p> <p>jego żona <span class="anon-block">A. W.</span> oraz dzieci <span class="anon-block">M. W.</span>, <span class="anon-block">T. W. (1)</span> </p> <p>i <span class="anon-block">H. W.</span> po ¼ części, a spadek po <span class="anon-block">A. W.</span> nabył w całości na podstawie testamentu notarialnego sporządzonego w dniu 19 12 1994r.</p> <p>jej wnuk <span class="anon-block">T. W. (2)</span>.</p> <p>Orzeczenie zaskarżył <strong> <!-- -->uczestnik postępowania <span class="anon-block">T. W. (1)</span> </strong> </p> <p>który wnosił o jego zmianę przez oddalenie wniosku, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Zarzucił, że Sąd nie powinien był wydać zaskarżonego postanowienia albo oddalić wniosek, gdyż spadkodawcy „nie pozostawili żadnego spadku”.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował wniosek, a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę.</p> <p>Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia</p> <p>nie były kwestionowane w apelacji i mają podstawę w informacjach zawartych</p> <p>we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wiarygodnych źródłach dowodowych.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.</span> </p> <p>Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest prawidłowa i Sąd odwoławczy ją podziela oraz przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496).</p> <p>Skarżący w apelacji w istocie nie kwestionuje dokonanej przez Sąd pierwszej instancji oceny prawnej, a jedynie samą bezzasadność wydania</p> <p>przez Sąd pozytywnego postanowienia.</p> <p>W postępowaniu o stwierdzeniu nabycia spadku zakres kognicji jest ściśle wyznaczony i w jego ramach w zasadzie bada się jedynie czy osoba wskazywana we wniosku jako spadkodawca zmarła oraz kto i na jakiej podstawie jest jej spadkobiercą, a ponadto – jeżeli spadek został otwarty przed 14 lutego 2001 r. – czy w skład spadku wchodzi gospodarstwo rolne oraz kto ze spadkobierców powołanych do spadku z ustawy odpowiada warunkom do jego dziedziczenia.</p> <p>W ramach tego Sąd nie bada natomiast – pomijając kwestię gospodarstwa rolnego, stanowiącego wyodrębnioną masę majątkową – jakie składniki wchodzą w skład spadku, <strong> <!-- --> a brak majątku spadkowego nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu o nabyciu spadku </strong>(por. np. orzeczenie SN z dnia 17 grudnia 1949 r., Wa.C. 193/49, DPP 1950, nr 7, s. 59 z glosą J. Pietrzykowskiego; orzeczenie SN</p> <p>z dnia 16 maja 1950 r., Ł.C. 479/50, PN 1950, nr 11–12, s. 516; postanowienie SN z dnia 29 kwietnia 1966 r., II CR 189/66, OSNCP 1966, nr 12, poz. 222).</p> <p>Dlatego dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia</p> <p>nie ma żadnego znaczenia podnoszone w apelacji zagadnienie nie pozostawienia</p> <p>przez spadkodawców majątków spadkowych (niezależnie od tego zwrócić należy uwagę, że w toku postępowania w żaden sposób nie wykazano, że spadkodawcy nie pozostawili spadków, wprost przeciwnie w drodze domniemania faktycznego - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 231)">art. 231 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> - należy przyjąć, iż spadkodawcy jak każda inna osoba fizyczna w chwili śmierci posiadali co najmniej prawa</p> <p>do ruchomości wykorzystywanych w sprawach życia codziennego, które weszły w skład pozostawionych przez nich mas spadkowych).</p> <p>W połączeniu z powyższym czyni to apelacje bezzasadną w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a>, a to z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jej oddalenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Reasumując, zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego apelację jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 3)">art. 520 § 3 k.p.c.</a> uznając, że wobec zakwestionowania przez skarżącego wydania przez Sąd Rejonowy pozytywnego orzeczenia (ustalającego porządek dziedziczenia) interesy skarżącego i wnioskodawcy były sprzeczne, co z mocy przywołanej regulacji rodzi po stronie skarżącego obowiązek zwrócenia wnioskodawcy poniesionych przez niego w postępowaniu odwoławczym kosztów zastępstwa prawnego. </strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Magdalena Hupa-Dębska SSO Tomasz Pawlik SSO Leszek Dąbek</em> </p> </div>