VII K 368/17

<p>Sygn. akt VII K 368/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 grudnia 2017 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Olsztynie, VII Wydział Karny, w składzie</p> <p>Przewodniczący SSR Anna Szczepańska</p> <p>Protokolant: sekr.sąd. Simona Marcjanek</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22.08, 19.10, 7.12.2017r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">H. z d. B.</span>, <span class="anon-block">urodzonego dnia (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że</strong>:</p> <p>I.  w okresie od 23 listopada do 24 listopada 2016r. w <span class="anon-block">O.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, z terenu parkingu niestrzeżonego dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pojazdu marki <span class="anon-block">O. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, nr VIN: <span class="anon-block"> (...)</span> o wartości 8000 złotych, którego użytkownikiem był <span class="anon-block">K. W. (1)</span>, na szkodę <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span>, przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne podobne,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278)">art. 278</a>§lkk w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art 64§1 kk</a> </strong> </p> <p>II.  w dniu 24 listopada 2016r. na drodze publicznej w <span class="anon-block">O.</span> kierował samochodem marki <span class="anon-block">O. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, czym naruszył zakaz kierowania wszelkich pojazdów mechanicznych zasądzony prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">O. (...)</span>sygn.. akt VIIK 663/16 obowiązujący od 5 października 2016r. do 5 października 2019r,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> </strong> </p> <p>III.  w dniu 05 grudnia 2016r. w <span class="anon-block">O.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> dokonał przywłaszczenia znalezionej karty płatniczej <span class="anon-block"> Banku (...)</span> o nr <span class="anon-block"> (...)</span> stwierdzającej prawa majątkowe <span class="anon-block">E. S. (1)</span>, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo podobne umyślne,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 3)">art. 284§3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1kk</a>, </strong> </p> <p>IV.  w dniu 05 grudnia 2016r. w <span class="anon-block">O.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń, dokonał kradzieży z włamaniem na konto bankowe <span class="anon-block"> Banku (...)</span> w ten sposób, że przy użyciu karty płatniczej dokonał płatności w systemie zbliżeniowym w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> na kwotę 14,97 zł. Oraz w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> na kwotę 47,69 zł, oraz w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> na kwotę 44,89 zł, a także w nieustalonym sklepie na kwotę 36,25 zł, czym działał na szkodę <span class="anon-block">E. S. (1)</span>, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo podobne umyślne,</p> <p>tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a>,</p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> uznaje za winnego dokonania zarzuconych mu w punktach I i II przestępstw i za to skazuje go:</p> <p>- za czyn opisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278 § 1 pkt. 1)">punkcie I</a> z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a>, opierając wymiar kary o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 kk</a>, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>- za czyn opisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 pkt. 2)">punkcie II</a> z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a>, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>II.  oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w ramach czynów zarzuconych mu w punktach III i IV uznaje za winnego tego, że w dniu 05 grudnia 2016r. w <span class="anon-block">O.</span>, po uprzednim przywłaszczeniu znalezionej karty płatniczej <span class="anon-block"> Banku (...)</span> o nr <span class="anon-block"> (...)</span> stwierdzającej prawa majątkowe <span class="anon-block">E. S. (2)</span>, i po użyciu w transakcjach: w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>, w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>, w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> oraz w nieustalonym sklepie, w systemie zbliżeniowym wskazanej powyżej karty, pokonał zabezpieczenie elektroniczne, włamując się do systemu bankowego, a następnie dokonał kradzieży pieniędzy w kwotach odpowiednio: 14,97 zł, 47,69 zł, 44,89 zł, 36,25 zł, działając na szkodę <span class="anon-block">E. S. (3)</span>, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a>, w ciągu 5 lat po odbyciu łącznie co najmniej roku kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. dokonania przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64§2 kk</a> i za to z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64§2 kk</a> , opierając wymiar kary o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64§ 2 kk</a>, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art. 85§ 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 kk</a>, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> w miejsce jednostkowych kar orzeka wobec oskarżonego karę łączną w wymiarze 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 06 grudnia 2016r. godz. 09:45 do dnia 08 grudnia 2016r. godz. 08:45,</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych:</p> <p>a)  <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> kwoty 8000 zł. (osiem tysięcy złotych),</p> <p>b)  <span class="anon-block">E. S. (1)</span> kwoty 143,80 zł. (sto czterdzieści trzy złote osiemdziesiąt groszy),</p> <p>VI.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">A. J.</span> kwotę 588 zł. (pięćset osiemdziesiąt osiem złotych ) tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu w postępowaniu sadowym oraz kwotę 135,24 zł. tytułem podatku VAT od tego wynagrodzenia,</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p> <p>Sygn. akt VII K 368/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 23 listopada 2016r, około godziny 20.00 <span class="anon-block">K. W. (1)</span> zaparkował pojazd marki <span class="anon-block">O. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, nr VIN: <span class="anon-block"> (...)</span> o wartości 8000 złotych, stanowiący własność <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span>, na parkingu niestrzeżonym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>, po czym udał się do domu.</p> <p>W godzinach nocnych w pobliże w/w miejsca <span class="anon-block">Ł. P. (1)</span> wraz z kolegą <span class="anon-block">M. M. (1)</span> przyjechał swoim samochodem marki <span class="anon-block">V. (...)</span>. <span class="anon-block">M. M. (1)</span> wysiadł z pojazdu, zaś <span class="anon-block">Ł. P. (1)</span> odjechał do miejsca swojego zamieszkania na <span class="anon-block">ulicę (...)</span>. Po opuszczeniu pojazdu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> skierował się na parking przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, po czym dokonał zaboru w celu przywłaszczenia niezabezpieczonego pojazdu marki <span class="anon-block">O. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. Samochodem tym następnie przyjechał po <span class="anon-block">Ł. P. (1)</span> i wraz z nim udał się miejscowości <span class="anon-block">B.</span>, do kolegi <span class="anon-block">D. K. (1)</span>.</p> <p>W omawianym czasie, od dnia 5 października 2016r. wobec <span class="anon-block">M. M. (1)</span> obowiązywał środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczony na okres 3 lat prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">O. (...)</span>z dnia 27 września 2016r. w sprawie VIIK 663/16.</p> <p>W miejscowości <span class="anon-block">B.</span> wszyscy trzej mężczyźni spożywali alkohol. Następnie po upływie bliżej nieokreślonego czasu udali się <span class="anon-block">O.</span>. Tam z pojazdu wysiadł <span class="anon-block">Ł. P. (1)</span>. <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">D. K. (1)</span> wrócili do <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>W dniu 1 grudnia 2016r. funkcjonariusze Policji w okolicy linii brzegowej jeziora <span class="anon-block">B.</span> ujawnili powyższy pojazd, który był spalony.</p> <p>(dowód: zeznania świadków: <span class="anon-block">K. W.</span> k.360v, 3,74, <span class="anon-block">A. W.</span> k. 360v, częściowo Ł.<span class="anon-block">P.</span> k. 361, 56-58, <span class="anon-block">D. K.</span> k. 402, 149-152, 197, protokół oględzin rzeczy k.15-16, odpis wyroku wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 27 września 2016r. w sprawie VIIK 663/16 k. 161-162)</p> <p>W dniu 05 grudnia 2016r. w <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, przebywając w towarzystwie innych osób, na chodniku przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> znalazł kartę płatniczą <span class="anon-block"> Banku (...)</span> o nr <span class="anon-block"> (...)</span> stwierdzającą prawa majątkowe <span class="anon-block">E. S. (2)</span>. Poza kartą w miejscu jej znalezienia innych wartościowych rzeczy nie było. Wymieniony zabrał wspomnianą kartę i w celu jej użycia do pokonania zabezpieczeń systemu bankowego wraz z kolegami udał się do kolejnych sklepów tj. do <span class="anon-block"> sklepu (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>, do <span class="anon-block"> sklepu (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>, do <span class="anon-block"> sklepu (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> oraz do nieustalonego sklepu. Tam kolejno używając w systemie zbliżeniowym wskazanej powyżej karty, pokonał zabezpieczenie elektroniczne, włamując się do systemu bankowego, a następnie dokonał kradzieży pieniędzy w kwotach odpowiednio: 14,97 zł, 47,69 zł, 44,89 zł, 36,25 zł. ,</p> <p>(dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">E. S.</span> k. 360-361, 172-173, wyajsnienia oskarżonego k. 359-360, 195-196)</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> przyznał się do popełnia czynów zarzuconych mu w punktach III i IV i w tym zakresie złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Jego relacja koresponduje z jasnymi, logicznymi i konsekwentnymi, a przez to wiarygodnymi zeznaniami pokrzywdzonej <span class="anon-block">E. S. (2)</span> – w zakresie objętym zarzutami, z tych przyczyn zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Podobnie oskarżony przyznał się do czynu opisanego w punkcie II aktu oskarżenia. Także w tym zakresie jego wina, uwzględniając treść rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">O. (...)</span>zawartego w wyroku z dnia 27 września 2016r. w sprawie VIIK 663/16 nie budzi wątpliwości. Oskarżony bowiem w czasie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych ( biegnącego od daty uprawomocnienia się orzeczenia) na drogach publicznych kierował samochodem.</p> <p>Oskarżony kwestionował jednocześnie swoje sprawstwo w zakresie czynu zarzuconego mu w punkcie I. W tej kwestii istota jego wyjaśnień sprowadzała się do twierdzeń, iż przedmiotowy samochód „użyczył” od osoby znanej mu uprzednio, której danych osobowych nie pamiętał, a która sama zaproponowała mu, że go podwiezie. Oskarżony wówczas miał zapytać czy „da się przejechać”, na co wspomniany mężczyzna zgodził się. Oskarżony zatem wsiadł do pojazdu, nie dbając o brak dokumentów i udał się samochodem po kolegę <span class="anon-block">Ł. P. (1)</span>, z którym rozstał się krótko przed omawianą sytuacją, a następnie do miejscowości <span class="anon-block">B.</span> „na imprezę”. Nie pamiętał jak wrócił do domu i nie wiedział co stało się z pojazdem.</p> <p>Sąd nie podzielił powyższych wyjaśnień oskarżonego albowiem uwzględniając całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, stanowią one – w ocenie Sądu- jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony i zmierzają do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Co więcej, analiza tych twierdzeń prowadzi do przyjęcia, iż są one nielogiczne, niejasne i co najmniej wątpliwe.</p> <p>Podkreślić należy, iż z jasnych, konsekwentnych i spójnych, a przez to wiarygodnych zeznań świadków <span class="anon-block">K. W.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> jednoznacznie wynika, iż samochód objęty opisem czynu z punktu I w omawianym czasie stał na parkingu niestrzeżonym przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>. Mając jednocześnie na uwadze zeznania pierwszego z wymienionych, który nie był w stanie w sposób jednoznaczny potwierdzić, iż samochód został zamknięty, przyjąć należało, iż stał w stanie niezabezpieczonym przed kradzieżą. Nadto <span class="anon-block">K. W.</span> przyznał, iż kluczyki od auta mogły pozostać w drzwiach (v.k. 360v).</p> <p>Jak wynika z kolei z zeznań świadka <span class="anon-block">Ł. P. (1)</span> wymieniony rozstał się z oskarżonym w godzinach nocnych w czasie objętym zarzutem z pkt. I, w miejscu oddalonym około 200 m. od wspomnianego parkingu. Następnie, na co świadek wskazał składając zeznania w postepowaniu przygotowawczym, po upływie ok.10-20 minut oskarżony zadzwonił do świadka i zapowiedział mu, że przyjedzie do niego <span class="anon-block"> (...)</span> (v.k. 57). Mężczyźni krótko potem spotkali się na parkingu obok miejsca zamieszkania Ł.<span class="anon-block">P.</span>, jeździli przez krótki czas pod blokiem, a następnie wyruszyli do <span class="anon-block">B.</span>, do <span class="anon-block">D. K. (1)</span>. Świadek, co wydaje się całkowicie nielogiczne, uwzględniając zainteresowania świadka omawianym samochodem, wspólne przejażdżki pod blokiem, twierdził, iż nie pytał oskarżonego o pochodzenie pojazdu i w ogólnie na temat pojazdu z nim nie rozmawiał. Jednocześnie świadek podał, iż oskarżony nie mówił żeby miał zwróć pojazd innej osobie. Także oskarżony nie był w stanie logicznie wyjaśnić sytuacji związanej z korzystaniem z samochodu przez całą praktycznie noc, uwzględniając, iż wspomniany przez niego mężczyzna przekazał mu samochód jedynie w celu „przejechania się”. Równie niedorzecznie brzmią zapewnienia oskarżonego jakoby omawiana sytuacja nie była w żaden sposób wyjątkowa, gdyż często „pożyczał od kogoś samochód żeby się przejechać”. Nie sposób także nie zwrócić uwagi na tą część wyjaśnień <span class="anon-block">M. M.</span>, w których twierdził, iż po omawianym zdarzeniu nigdy mężczyzny, który użyczył” mu pojazd nie wiedział, co musiałoby oznaczać, że mężczyzna ten nie interesował się tym, co stało się z posiadanym przez niego samochodem. Przypomnieć natomiast należy, iż przedmiotem umowy, o której zapewniał oskarżony miało być :”użyczenie”, nie zaś darowizna.</p> <p>Podkreślić także należy oceniając wyjaśnienia oskarżonego, iż przedmiotowy samochód został znaleziony w dniu 1 grudnia 2016r. w okolicy linii brzegowej jeziora <span class="anon-block">B.</span>, a zatem w okolicy miejsca zamieszkania <span class="anon-block">D. K.</span>, gdzie w czasie objętym zarzutem trwała impreza z udziałem wymienionego, oskarżonego i Ł. <span class="anon-block">P.</span>. Co więcej, z zeznań świadka <span class="anon-block">Ł. P.</span> złożonych w postępowaniu przygotowawczym wprost wynika, iż po kilku dniach zadzwonił do niego <span class="anon-block">D. K.</span> i powiedział mu, że jeśli ktoś będzie pytał o przedmiotowy samochód – <span class="anon-block"> (...)</span> to „nigdy jej nie widział, nigdzie nią nie jeździł, nic o niej nie wie”. Nadto <span class="anon-block">D. K.</span> poinformował wymienionego, iż przedmiotowy samochód wraz z oskarżonym spalili „gdzieś pod <span class="anon-block">B.</span>” (v.k. 57v). Na rozprawie świadek starał się złagodzić wymowę uprzednich wypowiedzi i twierdził, że <span class="anon-block">D. K.</span> nie wspominał o spaleniu pojazdu, a jedynie, iż „nie ma takiego samochodu i nie było”.</p> <p>Sąd zasadniczo dał wiarę zeznaniom wymienionego świadka złożonym w postępowaniu przygotowawczym, poza wspomnianymi powyżej, nielogicznymi wypowiedziami, albowiem są one jasne i spójne. Odmienne twierdzenia złożone na rozprawie, w obecności oskarżonego, w ocenie Sądu zmierzają do złagodzenia odpowiedzialności oskarżonego.</p> <p>Sąd dał również wiarę konsekwentnym i jasnym zeznaniom świadka <span class="anon-block">J. M.</span>, konkubiny Ł.<span class="anon-block">P.</span>, która słyszała rozmowę telefoniczną oskarżonego z wymienionym. Świadek podała, iż podczas rozmowy <span class="anon-block">Ł. P.</span> zapytał oskarżonego „jaki samochód”, a nadto użył stwierdzenia: „Jak za darmo to dawaj”.</p> <p>Sąd nie dał w zasadzie wiary zeznaniom świadka <span class="anon-block">D. K.</span> w zakresie istotnym dla czynienia ustaleń dotyczących zaboru pojazdu. Świadek, niewątpliwie obawiając się ewentualnych konsekwencji – na co wskazują jego wypowiedzi- negował swoją wiedzę odnośnie pochodzenia pojazdu. Twierdził, wbrew temu o czym zeznał <span class="anon-block">Ł. P.</span>, iż oskarżony mówił, że jest to „jego kolejny samochód”, miał na to dokumenty, których wprawdzie nie pokazywał, ale świadek mu wierzył (v.k. 402). Zaprzeczył także jakoby miał dzwonić do <span class="anon-block">Ł. P.</span> i rozmawiać „na temat samochodu”. O spaleniu pojazdu w miejscu gdzie kiedyś palili samochody skradzione wspólnie z oskarżonym dowiedział się z internetu (k. 151).</p> <p>Reasumując, powyższe, skrótowo jedynie przedstawione zeznania świadka są na tyle nielogiczne i niejasne, że nie sposób na ich podstawie czynić pewnych ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.</p> <p>Mając na uwadze całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, w ocenie Sądu, wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. Została bowiem wykazana wiarygodnymi dowodami.</p> <p>Czyny przypisane oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278 § 1 pkt. 1)">punkcie I</a> , jak wynika z wyżej poczynionych uwag, wyczerpują znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244kk</a>.</p> <p>Oskarżony bowiem dokonał zaboru niezabezpieczonego pojazdu, z którym postępował następnie, jak z własnym. Cel przywłaszczenia w świetle okoliczności sprawy nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Wspomnianym pojazdem poruszał się następnie po drogach publicznych nie stosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem sądu zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.</p> <p>Jednocześnie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 kk</a> oskarżony dopuścił się działając w warunkach recydywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1kk</a>. Wcześniej bowiem był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu. Odbywał także m.in. karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 22.02.2011r. w sprawie VIIK 53/11, w okresach m.in. od 24.04.2012 do 06.04.2013r, od 06.04.2013r. do 03.07.2015r. za umyślne przestępstwo podobne, w tym przestępstwa popełnione w warunkach recydywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> ( w sprawie VIIK 507/99, VIIK 677/09), co było podstawą zmiany ustaleń i kwalifikacji prawnej dokonanych w postępowaniu przygotowawczym odnośnie popełnienia czynu zarzuconego oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64 pkt. 4)">pkt. IV</a> w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64 § 1;art. 64)">§1 art. 64</a> - poprzez przyjęcie działania w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64§2 kk</a>.</p> <p>Analiza zwartości czasowej i sytuacyjnej działania oskarżonego zarzuconego mu w punktach III i IV aktu oskarżenia oraz tożsamość motywacji oskarżonego uzasadnia – w ocenie Sądu - przyjęcie, iż wspomniane działania oskarżonego należy traktować jako jeden czyn, zaś działanie polegające na przywłaszczeniu znalezionej karty płatniczej, która w tym samym czasie została następnie wykorzystana do pokonania zabezpieczeń elektronicznych i do włamania się do systemu bankowego - jako czyn współukarany uprzedni. Między powyższym czynem oskarżonego, a czynem głównym istniała bowiem nie tylko wspomniana więź czasowa, ale także funkcjonalna i sytuacyjna, pozwalająca uznać za podstawę prawnokarnego wartościowania tylko czyn główny, a pominąć czyn uprzedni, jako zawierający nieporównanie niższy ładunek społecznej szkodliwości (v. wyrok z dnia 22 marca 2012 r., <span class="underline"> <!-- -->II AKa 270/11</span>, KZS 2012, z. 5, poz. 47). Orzeczona natomiast kara oddaje całą zawartość kryminalną i uwzględnia całą zawartość bezprawia zachowań sprawcy.</p> <table> <colgroup> <col width="7"/> </colgroup> <tr> <td> </td> </tr> </table> <p>Uznając oskarżonego za winnego dokonania przypisanego mu przestępstwa Sąd wymierzył kary jednostkowe i karę łączną jak w pkt. I - III wyroku.</p> <p>W powyższym zakresie uwzględniono charakter i okoliczności czynów, wartość szkody, działanie w warunkach recydywy i uprzednią, wielokrotną karalność oskarżonego. Działanie oskarżonego w zakresie przypisanych mu przestępstw przeciwko mieniu wynikało z niskich pobudek i bezpodstawnej chęci wzbogacenia się kosztem pokrzywdzonych.</p> <p>W ocenie Sądu orzeczone wobec oskarżonego kary są adekwatne do jego stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynów. Spełnią także cele wychowawcze i zapobiegawcze.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek okoliczności uzasadniających łagodne traktowanie oskarżonego - wielokrotnie uprzednio karanego m.in. za przestępstwa przeciwko mieniu.</p> <p>Wobec ustalenia, iż oskarżony swoimi działaniami wyrządził pokrzywdzonym szkodę, Sąd uwzględniając rozmiar szkody zobowiązał oskarżonego do jej naprawienia, zgodnie z punktem V wyroku.</p> <p>Zgodnie z zasadą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> na poczet orzeczonej kary zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie.</p> <p>O wynagrodzeniu za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu orzeczono na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 2)">art. 29 ust. 2 ustawy Prawo o adwokaturze</a> ( Dz. U. z 2002r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) , <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29 § 14;art. 29 § 14 ust. 2;art. 29 § 14 ust. 2 pkt. 3)">§ 14 ust. 2 pkt.3</a>, i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 16)">§ 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm).</p> <p>Jednocześnie Sąd uznał, iż z uwagi na sytuację majątkową oskarżonego względy słuszności przemawiają za zwolnieniem go w całości od zapłaty kosztów sądowych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1kpk</a> ).</p> </div>