VII K 353/17

<p>Sygnatura akt VII K 353/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Stargardzie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pyrzycach w składzie:</p> <p>Przewodnicząca: SSR Katarzyna Cichocka</p> <p>Protokolant: Marta Wójcik</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">J. z domu M.</span> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 22 lipca 2017r. w <span class="anon-block">miejscowości Z.</span> <span class="anon-block"> A</span>, gm. <span class="anon-block">D.</span> prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> znajdując się w stanie nietrzeźwości odpowiadającemu 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> </p> <p>I. przyjmując, że <span class="anon-block">M. W.</span> dopuścił się zarzucanego mu czynu, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 k.k.</a> postępowanie karne wobec niego warunkowo umarza na okres 2 (dwóch) lat próby;</p> <p>II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonego zakaz kierowania w ruchu lądowym wszelkimi pojazdami mechanicznymi na okres jednego roku oraz świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 2000 zł (dwóch tysięcy złotych);</p> <p>III. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 4)">art. 63 § 4 k.k.</a> na poczet orzeczonego w punkcie II wyroku zakazu prowadzenia pojazdów zalicza okres zatrzymania oskarżonemu prawa jazdy od dnia 22 lipca 2017 roku w całości;</p> <p>IV. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym wymierza mu 100 (sto) złotych tytułem opłaty.</p> <p>sygn. akt VII K 353/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie VII Zamiejscowego Wydziału Karnego w Pyrzycach z dnia 18.12.2017r. sygn. VII K 353/17 warunkowo umorzono postępowanie karne wobec <span class="anon-block">M. W.</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a)">art. 178a § k.k.</a> popełniony w dniu 22.07.2017r. na okres dwóch lat próby. Jednocześnie orzeczono świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 2000 złotych oraz zakaz kierowania przez oskarżonego w ruchu lądowym wszelkimi pojazdami mechanicznymi na okres jednego roku, na poczet którego zaliczono okres zatrzymania oskarżonemu dokumentu prawa jazdy od dnia 22 lipca 2017 roku w całości.</p> <p>Oskarżony złożył wniosek o uzasadnienie ww. wyroku w zakresie orzeczenia o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych, wobec czego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 3)">art. 424 § 3 k.p.k.</a> Sąd ograniczy zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz rozstrzygnięcia o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych.</p> <p>Warunkowe umorzenie postępowania karnego, godnie z dyspozycją przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 k.k.</a> może zostać orzeczone, <em> <!-- -->jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.</em> </p> <p>Zważywszy na dotychczasową niekaralność podejrzanego, jego przyznanie się d winy i krytyczny stosunek do popełnionego czynu, Sąd uznał, że zaistniały przesłanki formalne do warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec niego, a jednocześnie orzeczenie to jest uzasadnione w niniejszym przypadku. Nadto został spełniony warunek formalny warunkowego umorzenia postępowania, w postaci górnej granicy ustawowego zagrożenia karnego czynu zarzuconemu oskarżonemu, określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 2)">art. 66 § 2 k.k.</a>, który stanowi, że <em> <!-- -->Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.</em> </p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 k.k.</a> określa obligatoryjne, jak i fakultatywne rozstrzygnięcia, jakie zawierać winno orzeczenie o warunkowym umorzeniu postępowania karnego. Wśród tych rozstrzygnięć znajduje się między innymi orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Orzeczenie tegoż zakazu, w maksymalnym wymiarze do 2 lat jest rozstrzygnięciem fakultatywnym. Oznacza to, że obowiązkiem sądu było podjęcie decyzji, czy orzeczenie takiego zakazu będzie celowe i zasadne w kontekście niniejszej konkretnej sprawy.</p> <p>W ocenie sądu <span class="anon-block">M. W.</span> winien zostać wyeliminowany z ruchu lądowego, gdyż jego zachowanie wypełniające znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> wskazuje, że prowadzenie pojazdów przez niego może zagrażać bezpieczeństwu w komunikacji. W tym miejscu zasadnym jest przywołanie stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w wyroku z dnia 13 października 2011 r. sygn. IV KK 201/11, gdzie wskazano, że <em> <!-- --> „Ratio legis zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych stanowi wykluczenie z ruchu drogowego takich kierowców, którzy wykazali, że zagrażają bezpieczeństwu w komunikacji”. </em>Stanowisko to w pełni podziela nie tylko sąd orzekający w niniejszej sprawie, lecz podkreślić należy, że jest ono również w całości akceptowane przez doktrynę. W komentarzu do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> pod redakcją R.A. Stefańskiego wydanie 19 z roku 2017 wyrażono pogląd, zgodnie z którym <em> <!-- --> Odkodowując normę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 § 1 KK</a> w zakresie zakresu przedmiotowego zakazu, trzeba mieć na uwadze jego ratio legis, polegające na eliminowaniu z ruchu tych osób, które prowadząc określone pojazdy mogą stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu. </em>Co prawda stanowisko to zostało wyrażone wprost w odniesieniu do przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 § 1 k.k.</a>, lecz w ocenie sądu z powodzeniem winno być stosowane analogicznie w odniesieniu do przypadków warunkowego umorzenia postępowania karnego o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> i rozstrzygania o zakazie prowadzenie pojazdów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 k.k.</a>, tym bardziej że przepis ten nie zawiera żadnych wskazówek w tym zakresie.</p> <p>O ile więc sąd z uwagi na okoliczności wskazane powyżej nie widział konieczności wydawania wyroku skazującego na chwilę obecną, o tyle należy mieć na względzie, że postępowanie umorzono jedynie warunkowo, co oznacza, że w okresie próby nastąpić ma weryfikacja postępowania oskarżonego. W tym układzie należy choćby na rok wyeliminować oskarżonego z ruchu drogowego. Jest to orzeczenie wspomagające środek probacyjny. Dopiero łączne wypełnienie przez oskarżonego wszystkich warunków probacyjnych, łącznie z przestrzeganiem zakazu prowadzenia pojazdów, może doprowadzić do pełnej weryfikacji jego zachowania.</p> <p>Trafnie wskazał też Sąd Najwyższy Wytycznych Wymiaru Sprawiedliwości Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 1975 r. sygn. V KZP 2/74, podając że <em> <!-- -->Merytoryczną przesłanką stosowania kary zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych jest zagrożenie, które mogłoby w przyszłości spowodować prowadzenie pojazdów mechanicznych przez daną osobę. Wybór zakresu omawianej kary dodatkowej zależeć będzie od oceny stopnia zagrożenia, jakie w konkretnym wypadku może stwarzać powrót sprawcy do ruchu.</em> </p> <p>Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że koniecznym jest wyeliminowanie oskarżonego z ruchu drogowego. Nieuzasadnionym zarówno z punktu widzenia prewencji indywidualnej, jak i generalnej byłaby sytuacja, w której osoba, która dopuściła się kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, bezpośrednio po wydaniu rozstrzygnięcia przez sąd, mogłaby w dalszym ciągu w uczestniczyć w ruchu lądowym. Taka sytuacja sprzeciwiałaby się nie tylko istocie zakazu prowadzenia pojazdów, jak też byłaby niesprawiedliwa w powszechnym odczuciu. W ocenie sądu dla spełnienia ww. warunków i celów wystarczającym będzie roczny okres zakazu. Do przekonania takiego skłania zarówno postawa oskarżonego, jak miejsce w jakim dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, czyli droga mało uczęszczana.</p> <p>Z powyższych względów rozstrzygnięto jak w punkcie II wyroku, a nadto w punkcie III na poczet zakazu prowadzenie pojazdów, zaliczono okres faktycznego zatrzymania oskarżonemu dokumentu prawa jazdy.</p> </div>