VII K 140/17

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt VII K 140/17</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 grudnia 2017 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Agnieszka Zielińska</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy <span class="anon-block">J. S.</span> </p> <p>Prokurator: xxxxx</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017r., 18 lipca 2017r., 23 listopada 2017r., 5 grudnia 2017r., 19 grudnia 2017r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (1)</span> </strong> s. <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">K. z domu A.</span>,</p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>w okresie od 15 czerwca 2016 r. do 28 grudnia 2016 r. w miejscowości <span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gm. <span class="anon-block">W.</span>, pow. <span class="anon-block"> (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> przywłaszczył sobie powierzone mu urządzenia tj. agregat prądotwórczy marki „<span class="anon-block">K. (...)</span>” oraz młot udarowy marki <span class="anon-block"> (...)</span> o łącznej wartości 2500 zł na szkodę <span class="anon-block">D. C. (1)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> </strong> </p> <p>1.  oskarżonego<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (1)</span> </strong>w miejsce zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego, że w czerwcu 2016r. udzielił pomocy innej osobie w tym celu, aby ta dokonała czynu zabronionego w ten sposób, że dwukrotnie zadzwonił do <span class="anon-block">D. C. (1)</span> z prośbą aby ten pożyczył do używania agregat prądotwórczy marki „<span class="anon-block">K. (...)</span>” oraz młot udarowy marki <span class="anon-block"> (...)</span> o łącznej wartości 2100 zł, zapewniając, że sprzęt zostanie zwrócony, po czym ta osoba sprzęt odebrała, a następnie powierzony sprzęt przywłaszczyła nie zwracając w zakreślonym terminie, działając na szkodę właściciela <span class="anon-block">D. C. (1)</span>, czym wyczerpał dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> wymierza mu karę grzywny w wysokości 60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzeka o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego <span class="anon-block">M. P. (1)</span> poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. C. (1)</span> kwoty 2.100 (dwa tysiące sto) złotych;</p> <p>3.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII K 140/17</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pokrzywdzony <span class="anon-block">D. C. (1)</span> był właścicielem agregatu prądotwórczego marki „<span class="anon-block">K. (...)</span>” o wartość 1.300 zł oraz młota udarowego marki <span class="anon-block"> (...)</span> o wartości 800 zł.</p> <p> <em> <!-- -->(kopia umowy sprzedaży 3-6;</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania świadka <span class="anon-block">D. C. (1)</span> k. 2 v-3, 21 v.-22; 43-44</em> </p> <p> <em> <!-- -->wyjaśnienia oskarżonego k. 44 )</em> </p> <p>W dniu 15 czerwca 2016 r. oskarżony <span class="anon-block">M. P. (1)</span> zadzwonił do <span class="anon-block">D. C. (1)</span> z prośbą o pożyczenie do używania agregat prądotwórczy, zapewniając, że sprzęt zostanie zwrócony.</p> <p> <em> <!-- -->(notatka urzędowa k.1</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania świadka <span class="anon-block">D. C. (1)</span> k. 2 v-3, 21 v.-22; 43-44)</em> </p> <p> <span class="anon-block">D. C. (1)</span> wyraził zgodę na wypożyczenie agregatu. Gdy <span class="anon-block">M. P. (1)</span> przyjechał po agregat, okazało się że sprzęt miał zostać wypożyczony do użytku <span class="anon-block">P. U. (1)</span>, który przyjechał wraz z oskarżonym. Pokrzywdzony przekazał agregat <span class="anon-block">P. U. (1)</span>, ale powiedział, że pożycza go tylko na odpowiedzialność oskarżonego bo go zna. Nie ustalono ceny za udostępnienie rzeczy, jednakże sprzęt miał zostać zwrócony w ciągu tygodnia od dnia wypożyczenia.</p> <p> <em> <!-- -->(notatka urzędowa k.1,2;</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania świadka <span class="anon-block">D. C. (1)</span> k. 2 v-3, 21 v.-22; 43-44</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania świadka <span class="anon-block">A. C.</span> k. 11, 44v.</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania <span class="anon-block">P. U. (1)</span> k. 56 v.-57)</em> </p> <p>Kolejnego dnia <span class="anon-block">M. P. (1)</span> zadzwonił do <span class="anon-block">D. C. (1)</span> i poprosił o wypożyczenie młota udarowego marki <span class="anon-block"> (...)</span> z zapewnieniem, że sprzęt zostanie zwrócony. Po wyrażeniu zgody przez pokrzywdzonego, po młot przyjechał <span class="anon-block">P. U. (1)</span>. Młot został odebrany przez <span class="anon-block">P. U. (1)</span> i miał być wypożyczony na jego użytek. <span class="anon-block">M. P. (1)</span> nie przyjechał wtedy po młot, gdyż pracował na delegacji w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(notatka urzędowa k.1, 25</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania świadka <span class="anon-block">D. C. (1)</span> k. 2 v-3, 21 v.-22; 43-44</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania świadka <span class="anon-block">A. C.</span> k. 11, 44v.)</em> </p> <p> <em> <!-- -->wyjaśnienia oskarżonego k. 44</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania <span class="anon-block">P. U. (1)</span> k. 56 v.-57)</em> </p> <p>Rzeczy pożyczone przez <span class="anon-block">P. U. (1)</span> nie zostały oddane <span class="anon-block">D. C. (1)</span>. Oskarżony nie kwestionował wartości agregatu, uznał natomiast, ze młot udarowy był wart 800 zł.</p> <p> <em> <!-- -->(zeznania świadka <span class="anon-block">D. C. (1)</span> k. 43, 56v-57;</em> </p> <p> <em> <!-- --> wyjaśnienia oskarżonego k.44)</em> </p> <p> <span class="anon-block">D. C. (1)</span> kontaktował się z <span class="anon-block">M. P. (1)</span> o zwrot pożyczonych rzeczy, dzwonił potem również do <span class="anon-block">P. U. (1)</span>. Ponaglenia te nie przyniosły rezultatu, więc zgłosił sprawę organom ścigania. Pokrzywdzony był zbywany przez <span class="anon-block">P. U.</span> , a <span class="anon-block">M. P.</span> powiedział nawet kiedyś, że pewnie ten kolega sprzęt już sprzedał.</p> <p> <em> <!-- -->(zeznania świadka <span class="anon-block">D. C. (1)</span> k. 2 v-3, 21 v.-22; 43-44)</em> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (1)</span> </em> </strong>ma 36 lat, posiada wykształcenie średnie, jest technikiem mechanikiem, zatrudniony w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> na stanowisku operator wózka, kierowca z miesięcznym dochodem 1.640 zł, jest żonaty, ma dziecko, jest zobowiązany alimentacyjnie w wysokości 1.000 zł, nie posiada majątku.</p> <p> <em> <!-- --> (wyjaśnienia oskarżonego -k.42-42v)</em> </p> <p>Oskarżony nie był karany.</p> <p>(<em> <!-- -->dane o karalności -k.14)</em> </p> <p>Oskarżony na etapie postępowania przygotowawczego i przed Sądem nie przyznał się do popełniania zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że <span class="anon-block">P. U. (1)</span> zadzwonił do niego i pytał czy nie zna kogoś kto mógłby pożyczyć mu agregat oraz młot udarowy. Oskarżony przyznał, że dwukrotnie dzwonił do <span class="anon-block">D. C. (1)</span> z prośbą o wypożyczenie wskazanego sprzętu. Był wraz <span class="anon-block">P. U. (1)</span> u <span class="anon-block">D. C. (1)</span> gdy ten pożyczał agregat oraz tego samego dnia po południu młot udarowy. Oskarżony wyjaśnił, że znał wcześniej <span class="anon-block">P. U. (1)</span> i ten był jego kolegą. Po dwóch miesiącach od zdarzenia <span class="anon-block">D. C. (1)</span> dzwonił do niego, z zapytaniem kiedy <span class="anon-block">P. U. (1)</span> odda mu pożyczone sprzęty.</p> <p> <em> <!-- -->(protokół przesłuchania oskarżonego -k.17 v- 18; </em> </p> <p> <em> <!-- -->wyjaśnienia oskarżonego – k. 42-v-43)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy dokonał następującej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i zważył co następuje: </strong> </p> <p>Sąd uznał częściowo za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego. Wskazał, on że <span class="anon-block">P. U. (1)</span> zwrócił się do niego z zapytaniem czy zna osobę która mogłaby mu pożyczyć agregat oraz młot udarowy. <span class="anon-block">M. P. (1)</span> wiedział o tym, że <span class="anon-block">D. C. (1)</span> jest w posiadaniu wskazanych rzeczy, więc zadzwonił dwukrotnie do niego z zapytaniem czy pożyczy sprzęt. Po raz pierwszy oskarżony pojechał wspólnie z <span class="anon-block">P. U. (1)</span> i ten odebrał od pokrzywdzonego agregat marki „ <span class="anon-block">K. (...)</span>”. Następnego dnia zadzwonił ponownie i zwrócił się z prośbą o pożyczenie młota marki <span class="anon-block"> (...)</span>. Oskarżony zapewniał jednocześnie, że sprzęt zostanie zwrócony. Odebrany sprzęt został jednak przez <span class="anon-block">P. U. (1)</span> przywłaszczony. Wyjaśnienia te w tym zakresie korespondują zeznaniami pokrzywdzonego.</p> <p>W ocenie sądu <span class="anon-block">D. C.</span> nie miał powodu by kłamać. Mężczyzna mówił prawdę, a jeżeli czegoś nie był pewny lub o czymś zapomniał to nie tworzył jakieś nowej wersji.</p> <p>Należy odmówić wiarygodności zeznaniom <span class="anon-block">P. U. (1)</span>, co do faktu zwrotu pożyczonego sprzętu. Jest to wierutne kłamstwo. <span class="anon-block">P. U. (1)</span> jest jedyną osobą, która twierdzi, że sprzęt został zwrócony, jednakże jeżeli sprzęt zostałby zwrócony pokrzywdzony nie składałby zawiadomienia na policji. Nadto nie jest prawdą, że pokrzywdzony pożyczał od niego wcześniej jakieś pieniądze. Przecież świadek sam powiedział, że <span class="anon-block">D. C.</span> nie znał. Gdyby tak było to przecież nic nie stało na przeszkodzie by bez pomocy oskarżonego udać, się samodzielnie do <span class="anon-block">D. C.</span> by pożyczyć sprzęt. Mając na uwadze poczynione w sprawie ustalenia Sąd w zakresie sprawstwa P. <span class="anon-block">U.</span> złoży zawiadomienie do organów ścigania.</p> <p>Odnośnie zeznań żony oskarżonego to nie wniosły one niczego istotnego do sprawy. W zasadzie potwierdziła ona stanowisko męża.</p> <p>Odnośnie ojca pokrzywdzonego to co prawda powiedział, że oskarżony przyjechał sam co stoi w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym jednakże sąd wziął pod uwagę to, że podczas samej rozmowy świadek wszedł do garażu i w niej nie uczestniczył.</p> <p>W ocenie Sądu za wiarygodny uznać należy także pozostały materiał dowodowy, zgromadzony w sprawie jako nie budzący wątpliwości co do swojej prawdziwości i autentyczności.</p> <p>W ocenie Sądu oskarżony<strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (1)</span> </em> </strong>dopuścił się przestępstwa polegającego na tym, że w czerwcu 2016r. udzielił pomocy innej osobie w tym celu, aby ta dokonała czynu zabronionego w ten sposób, że dwukrotnie zadzwonił do <span class="anon-block">D. C. (1)</span> z prośbą aby ten pożyczył do używania agregat prądotwórczy marki „<span class="anon-block">K. (...)</span>” oraz młot udarowy marki <span class="anon-block"> (...)</span> o łącznej wartości 2100 zł, zapewniając, że sprzęt zostanie zwrócony, po czym ta osoba sprzęt odebrała, a następnie powierzony sprzęt przywłaszczyła nie zwracając w zakreślonym terminie, działając na szkodę właściciela <span class="anon-block">D. C. (1)</span>, czym wyczerpał dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art.18§3 kk</a> w zw. z 284<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§2 kk</a> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> przywłaszczeniu polega rzecz ruchom, która została wcześniej sprawcy powierzona przez uprawnionego na mocy np. umowy najmu, użyczenia, przechowania. "Powierzenie to przeniesienie władztwa nad rzeczą na inną niż właściciel osobę, powiązane z ustaleniem określonego postępowania z rzeczą przez osobę ją uzyskującą i połączone z zastrzeżeniem konieczności jej zwrotu w przyszłości" (wyr. SA w Szczecinie z 27.2.2014 r., II AKa 15/14, Legalis).</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> jako pomocnik ponosi odpowiedzialność ten, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie.</p> <p>W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że oskarżony <span class="anon-block">M. P. (1)</span> zachowaniem swym udzielił pomocy <span class="anon-block">P. U. (1)</span>, aby ten dokonał czynu zabronionego w ten sposób, że dwukrotnie zadzwonił do <span class="anon-block">D. C. (1)</span> z prośbą o wypożyczenie do używania agregat oraz młot, zapewniając jednocześnie, że sprzęt zostanie zwrócony. Osoba pożyczająca przywłaszczyła rzeczy powierzone i rzeczą tą dysponuje jak właściciel do dziś. Gdyby nie telefon od oskarżonego oraz jego zapewnienia, to pokrzywdzony z całą pewnością <span class="anon-block">P. U.</span> urządzeń by mu nie pożyczył. Co za tym idzie tylko pomoc jakiej udzielił oskarżony umożliwiła przywłaszczenie rzeczy przez <span class="anon-block">P. U.</span> i była niezbędna. Jeżeli oskarżony ręczył własnym słowem za kolegę to ponosi w tej chwili konsekwencje.</p> <p>Wina oskarżonego w zakresie opisanego wyżej występku została udowodniona.</p> <p>Oskarżony jest winny, albowiem w sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wyłączających winę w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu Karnego</a>.</p> <p>W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał, iż okoliczności sprawy i wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18§3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 kk</a>. Pomocnik popełnia własne przestępstwo w granicach wyznaczonych jego zamiarem. Odpowiada za czyn zabroniony, którego popełnienie ułatwił, a nie za ten, który ostatecznie został przez sprawcę popełniony.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19)">art. 19 kk</a> Sąd wymierza karę za podżeganie lub pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo. Wymierzając karę za pomocnictwo sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.</p> <p>Przy wyborze rodzaju i rozmiaru kary Sąd baczył, by była ona adekwatna do okoliczności sprawy i sprawiedliwa.</p> <p>Przy wymiarze kary jako okoliczność łagodzącą poczytano oskarżonemu dotychczasową niekaralność.</p> <p>Dyrektywa sądowego wymiaru kary za występki zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą lat 8, o jakiej mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a>, jest sformułowana na użytek wymiaru kary sprawcom czynów zagrożonych sankcją prostą, w której jedyną karą grożącą jest kara pozbawienia wolności. Dyrektywa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> niejako uelastycznia tego typu sankcje, dając sądom możliwość rezygnacji z kary pozbawienia wolności przewidzianej w sankcji i wymierzenia kary łagodniejszego rodzaju w ramach zwykłego, a nie nadzwyczajnego wymiaru kary.</p> <p>W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd doszedł do przekonania, iż rzeczywiście doszło do popełnienia przypisanego sprawcy czynu. Z drugiej jednak strony, zdaniem Sądu nie spełniałoby celu zapobiegawczego jak też i wychowawczego – orzeczenie wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. P. (1)</span> kary pozbawienia wolności – najsurowszej z kar. Zwrócić tu jeszcze raz należy uwagę na to, iż <span class="anon-block">M. P. (1)</span> jest osobą niekaraną, nie można uznać go za sprawcę na tyle zdemoralizowanego, by wyłącznie kara najsurowsza mogła wpłynąć na jego resocjalizację. Z podanych powodów, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a>, orzeczono wobec oskarżonego karę grzywny. Będzie ona wystarczająca do osiągnięcia celu wychowawczego i celu prewencyjnego. Okoliczności nie wymagają sięgania po karę pozbawienia wolności ( zgodnie z dyrektywą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.k.</a> )</p> <p>W ocenie Sądu kara grzywny w ilości 60 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych będzie stanowić dla oskarżonego dolegliwość współmierną do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu, która wdroży go do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości i uzmysłowi naganność takiego postępowania. Grzywna w tej wysokości jest dla oskarżonego dolegliwa , a zarazem realna do zapłacenia.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 kk</a> orzeczony został obowiązek naprawienia szkody przez oskarżonego <span class="anon-block">M. P. (1)</span> poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. C. (1)</span> kwoty 2.100 złotych- co stanowi ekwiwalent wartości utraconego mienia.Jako wartość mienia Sąd przyjął to czego nie kwestionował w tym zakresie sam oskarżony.</p> <p>W ocenie sądu oskarżony jest osobą młoda i zdrową, pracuje wiec w będzie mógł zapłacić w całości koszty sądowe którymi go obciążono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>.</p> <p>Na koszty postępowania złożyły się:</p> <p>-ryczałt za doręczenie wezwań i pism w postępowaniu przygotowawczym-20 zł i w postępowaniu sądowym -20 zł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 1)">art. 618 § 1 pkt 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031081026" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz. U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026 (§ 1)">§1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18.06.2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym</a> ( Dz. U. z 2003 roku , Nr 108, poz. 1026 ),</p> <p>-opłata za udzielenie informacji z rejestru skazanych w wysokości 30 złotych, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 10)">art. 618 § 1 pkt 10 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031511468" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 2003 r. w sprawie określenia wysokości opłaty za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego - Dz. U. z 2003 r. Nr 151, poz. 1468 (§ 1)">§1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 08 2003 roku w sprawie określenia wysokości opłaty za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego</a> ( Dz. U. z 2003 roku , Nr 151, poz. 1468 ).</p> <p>Opłatę w wysokości 60 złotych wymierzono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> ( Dz. U. z 1983 roku , Nr 49, poz. 223 z późn. zm.)</p> </div>